Rialto verzekert onverzekerbaren

Nationale Nederlanden wil automobilisten kwijt die vaak schade claimen. Maar ook brokkenpiloten hebben een WA-verzekering nodig om de weg op te mogen....

Drie botsingen in één jaar?

Een alcoholverleden en D toch zin in een ritje? Ooit veroordeeld wegens een geweldmisdrijf en hard op zoek naar een aansprakelijkheidsverzekering? Voor consumenten met een vlekje kan de verzekeringsmarkt onbarmhartig zijn.

Verzekeraars hebben namelijk de neiging om 'lastige' klanten zo veel mogelijk buiten de deur te houden. Die zijn duur, en leveren te veel sores op. Bovendien jagen brokkenpiloten de ideale verzekeringsklant (iemand die keurig betaalt en nooit een schade claimt) weg. Verzekeraars die minder schadeclaims krijgen, kunnen hun overige klanten immers goedkopere premies aanbieden, en zo hun marktaandeel uitbreiden.

Zie hier de kern van de ophef rondom de recente actie van Nationale Nederlanden (NN). De verzekeringstak van ING heeft voor klanten die in een periode van vier jaar twee keer autoschade claimen, namelijk een onaangename mededeling, bleek deze week. Zij moeten omzien naar een andere verzekeraar – om een officieel royement door NN te voorkomen.

Twee schades in vier jaar zijn een uiting van 'buitenproportioneel claimgedrag', aldus de verzekeraar. En daarover zijn de polisvoorwaarden helder: dat is niet de bedoeling. Uiteraard beoordeelt Nationale Nederlanden zelf wat buitenproportioneel is. 'Een kleine groep verpest het voor de rest', zegt een woordvoerder. 'Liever deze mensen eruit, dan een premieverhoging over de hele linie.'

Het gevolg: een boze Consumentenbond, en verontruste automobilisten. 'Het tast het basisprincipe van verzekeringen aan', vindt een woordvoerder van de bond. 'Bovendien worden verzekerden die een claim indienen, al voldoende gestraft omdat zij in de toekomst een hogere premie moeten gaan betalen.' De bond doelt op de zogenaamde bonus/malusregeling: de kortingen die verzekeraars bieden naarmate klanten langer kreukvrij over de weg gaan.

'De actie van Nationale Nederlanden is opvallend', zegt Leo Bechtold, directeur van Rialto Verzekeringen. Rialto Verzekeringen, vroeger toepasselijk Terminus (eindpunt) geheten, is meer dan dertig jaar geleden opgericht door de verzekeringsbranche zelf, om te voorkomen dat er mensen onverzekerd zouden achterblijven. Bij Rialto kan vrijwel iedereen een autoverzekering afsluiten, ongeacht zijn of haar verleden.

Bechtold: 'Het is niet raar dat Nationale Nederlanden kritisch naar de klanten kijkt. Want als je veel schade berokkent, vlieg je er bij andere maatschappijen ook uit.' Volgens Bechtold is de crux dat NN de verzekerden wegstuurt, zonder ze officieel te royeren. 'Het gevaar dreigt dat andere verzekeraars iedereen die bij Nationale Nederlanden vandaan komt, extra kritisch gaan bekijken.'

Los van discussies omtrent solidariteit en de ethiek van het (niet) verzekeren levert het uitsluiten van consumenten een levensgroot praktisch probleem op. Als niemand een oud-alcoholist of iemand die meerdere ongelukken heeft gehad, wil verzekeren, kan zo iemand de weg niet op. Autorijders zijn namelijk wettelijk verplicht om WA-verzekerd te zijn als zij in een auto stappen. En anno 2003 is het recht op automobiliteit zo ongeveer een basisrecht van de 'homo economicus'.

'Eigenlijk kunnen alleen mensen die weigeren hun premie vooruit te betalen, niet bij ons terecht', zegt Bechtold. Vooruit betalen is ongebruikelijk in de branche, maar goed verklaarbaar gezien het feit dat ook veel notoire wanbetalers uiteindelijk bij Rialto onderdak vinden. Zij bevinden zich vervolgens in gezelschap van waarschijnlijk de bontste stoet klanten die bij een Nederlandse verzekeraar valt aan te treffen.

'We bieden bijvoorbeeld ook een brandverzekering voor woonwagens, omdat gewone verzekeraars daar niet aan willen. Ook mensen die ooit een vermogensdelict hebben begaan, komen er bij zo'n maatschappij niet in. Die steken eerder de boel in de hens, is de redenering', aldus Bechtold.

Op datzelfde probleem stuiten ex-gedetineerden, gehandicapten, epileptici en bestuurders van brommobielen, de rode autootjes met brommermotor die populair zijn onder minder-validen. Te riskante of te buitenissige klanten voor gewone verzekeraars.

De helpende hand van Rialto heeft zo zijn prijs. 'Onze premies zijn twee tot drie keer zo hoog als bij een normale verzekering', zegt Bechtold. Maar veel keus hebben de twintigduizend polishouders bij Rialto niet. Het is óf Rialto, óf het openbaar vervoer. Bovendien hebben de kostbare tarieven prettige neveneffecten. 'Onze prijzige polissen leiden vaak tot beter rijgedrag', zegt Bechtold. 'Mensen passen beter op, en na drie schadevrije jaren is er meestal wel weer een normale verzekeraar die het met ze wil proberen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden