Restaurant Vyne

Waar?

Vyne in Amsterdam.

Waarom?

Het begin dit jaar geopende Vyne is een interessant twijfelgeval. Is het een wijnbar waar je ook kunt eten? Of is het een restaurant waar je goed wijn kunt drinken? Bedenker Bert van der Leden, die eerder de Supper Club lanceerde, komt er ook niet helemaal uit. Hij zegt op zoek te zijn naar de ?ultieme wijn-spijscombinatie?. Zijn wij dat niet allen?

Hoe zitten we erbij?

Het is alsof je een kist binnenstapt, of een houten wijnvat. Vloer en plafond zijn van hout, net als een van de lange wanden van de pijpenla. De andere wand wordt in beslag genomen door de ?wijnbibliotheek?, een overdonderend assortiment wijnflessen, opgestapeld als stokvissen aan het droogrek. De voorste helft is rood, de achterste helft (in glazen koelkasten) is wit. In het midden staan glimmende stalen barkrukken aan smalle hoge tafels

Wat eten we?

Vyne heeft een kaart met hapjes. Als je er daarvan genoeg bestelt, moet je een volwaardige maaltijd bij elkaar kunnen sprokkelen, aldus de serveerster. Naast elk hapje staat een dikgedrukt wijnadvies en twee alternatieven in dunnere letters. We beginnen ons wijneten met gebakken coquilles met krokante rijstrol, gerookte paling met rode biet en linzensalade met gekonfijte eend. Omdat we dan nog honger hebben, doen we er nog een portie gebakken bloedworst bij en mango met serranoham. Pas dan zijn we toe aan het toetje: crème brûlée.

Smaakt het?

Ja en nee. Dat wil zeggen. De wijnen zijn fantastisch, uitstekend op temperatuur ook, maar het eten komt er bekaaid vanaf. De sint-jakobsschelp, aan een spiesje geregen met een rolletje slappe sushi, is lauw en ligt in een plasje eigen lekvocht. Paling is op zijn best als hij een beetje lauw is en het vet smeuïg. Die van Vyne komt net niet uit de koelkast, maar is toch te koud om echt lekker te zijn. De gekonfijte eend komt, ook weer te koud, geplukt in een glaasje met harde groene linzen.
Pas bij de gebakken bloedworst, heet en krokant van buiten,van binnen zacht als een dure bonbon, springt ons hart op. De prima ham rond de (rijpe) mango gaat ook nog wel, maar met de crème brûlée onder een koud suikerlaagje zijn we weer terug op het niveau van het begin. De reden van de matige keukenprestaties ontdekken we tijdens het wc-bezoek. In een keukentje achter de wc?s staat een jongen op gympen in zijn eentje te werken.

Hoe is de bediening?

Het kan natuurlijk niet: een overvolle wijnbar voorzien van de meest uiteenlopende glazen wijn, en tegelijkertijd op een goede manier eten serveren. Dat in aanmerking genomen doen ze het niet eens slecht, de twee blonde meisjes en een vrolijke, donkere ober. Maar we moeten zeuren om brood en water. En als we na het eten koffie willen, kijkt de ober ons aan alsof we hem vragen een erotische act te doen met champagneflessen. We krijgen het wel, maar de suiker is op.

Kost dat?

oor zes gangetjes 23,25 euro. Zes bijpassende halve glazen wijn komen op 31,75.

Komen we terug?

Voor een goed glas: ja. Om te eten: nee. Voor de ultieme wijn-spijscombinatie heb je alletwee nodig. It takes two to tango. In Vyne danst de wijn hartstochtelijk in zijn eentje

Wat drinken we erbij?

Door Onno Kleyn

Voor wijnliefhebbers die niet te beroerd zijn flink de portemonnee te trekken en geen problemen hebben met krapte en herrie, is Vyne een aangenaam adres. Opvallend is dat de nadruk ligt op de Oude Wereld ? Europese wijnen dus. Het is een recente trend in duurdere restaurants. En niet alleen daar: marktonderzoek toont aan dat in de winkels vorig jaar voor het eerst het marktaandeel van de Franse wijnen weer is gestegen.
Vyne mag dan culinair gezien een beetje schutteren, de combinaties tussen wijn en eten kloppen wel. Door de onbeholpenheid van de keuken krijgen de wijnen zelfs een glansrol.
Ze schenken er bijvoorbeeld twee ? verdraaid lekkere ? wijnen uit de Loire, die bij het grote publiek nog niet zo bekend zijn. Bij de sint-jakobsschelp was dat de Vouvray Sec 2005 van Gaston Huet (op www.vyne.nl te bestellen voor 16,95 euro). En bij de paling een rode Saumur-Champigny, de 2005 van Hureau (www.vinoblesse.nl 10,65 euro, bij www.vyne.nl 12,75).
Als je al Vouvray in de supermarkt treft, is het slechte halfzoete. Maar er bestaan ook fantastische droge, halfzoete en zoete versies. Deze droge lijkt zoet bij de eerste aanraking met de tong; maar onmiddellijk daarna spatten er allerlei lekkere zuurtjes door je mond: appelig, fris en sappig. De wijn overschaduwt de matige rijst en de coquille.
Bij de paling stelt Vyne dus een rode Saumur-Champigny voor, de 2005 van Hureau. Het is jammer dat de paling niet lauw is (dat maakt hem smeltend lekker), maar voor de wijn is dat gunstig. Warme, gerookte paling gaat als een stoomwals over de meeste wijnen heen. Nu mag de Saumur-Champigny niet alleen zijn klokken laten luiden, maar horen we die nog ook: sappig, met goed kersenfruit en altijd dat frisse bittertje dat de druivensoort Cabernet Franc met zich meebrengt.
En nog eentje dan: bij het beste hapje van de avond, gebakken bloedworst, kwam een verrukkelijke Saint-Joseph Amarybelle 2004 van Yves Cuilleron. Louterende syrah die staat als een huis.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden