Restaurant Gorgeous, Amsterdam

Waar?

Gorgeous in Amsterdam.

Waarom?

De 2e Van der Helststraat 16 is een soort Bermudadriehoek voor restaurants. In zes jaar tijd mislukten hier vier zaken. De laatste was boerderijrestaurant De Lindenhoff, dat we in maart bespraken. De volgende die het mag proberen, is Matthieu Kellenaers, een jonge kok die voorbestemd was om restaurant Het Arsenaal van Paul Fagel in Naarden-Vesting over te nemen. Maar het koksbloed kruipt waar het niet gaan kan: Kellenaers wilde toch liever iets helemaal voor zichzelf beginnen.

Hoe zitten we erbij?

De rustieke boerenhoeve-prullaria van De Lindenhoff zijn eruit geveegd. Alleen de houten vloer is gebleven. De wanden zijn chocoladebruin en roze geverfd, aan het plafond hangen kroonluchters.
De inrichting bestaat uit eenvoudig cafémeubilair. Tweedehands, zo te zien. Kellenaers begint bescheiden. Heel verstandig. Bij mooi weer kan ook buiten op de stoep worden gegeten aan tafeltjes met gebloemd tafelzeil. Je zit wel met je neus op een druk kruispunt.

Wat eten we?

Het viergangenmenu: in soja gemarineerde tonijn met kruiden, salade met Hollandse garnalen en Japans zeewier; heilbot op couscous met linzen, curryvinaigrette en tomaat; lamsfilet met zoete aardappelpuree, peultjes, paddestoelen en schuimige preisaus; mousse van papaya, roos en yoghurt met abrikooscompôte, rozemarijnschuim en koffiecrumble.
Kellenaers houdt wel van een beetje gegoochel op het bord. A la carte-gerechten zijn ook in halve porties te bestellen, zodat je je eigen proeverijtje kunt samenstellen.

Smaakt het?

Kellenaers is een kok met een schildersoog. Alle gerechten zien er prachtig uit. Hoogtepunt is het hoofdgerecht: op een oranje traliewerkje van aardappelpuree liggen drie rozige stukjes lam met een groen kruidenkorstje in een gelige preisaus. Daaromheen zijn heldergroene peultjes uitgestrooid met hier en daar een oranje paddestoeltje. Dat kan wat ons betreft zo aan de muur van het Stedelijk. Met de smaak is ook niks mis. Het lam is mals en rozig, de peultjes zijn knapperig, de puree is zacht en zoetig. Het had wel wat warmer gemogen. Een voorverwarmd bord had al geholpen.
Verder valt op dat Kellenaers nogal mild kookt en zuinig is met zout. Dat lijkt flauw, maar daardoor krijgen andere smaken de kans zich te ontvouwen (al had de curryvinaigrette bij de sneeuwwitte heilbot echt wel wat pittiger mogen zijn). Apart is het dun gesneden zeewier bij de tonijn, dat een lichtzoete dressing heeft meegekregen. De tonijn is besprenkeld met minuscule stukjes kruiderij waarin sinaasappel domineert.
Het dessert is een magnifieke variant van de vlaflip. Zoet en kruidig, met een bitterzoete toets van de koffie.

Hoe is de bediening?

Twee meisjes in nylonkousdunne truitjes en bruine voorschoten in de huiskleuren bruin en roze bedienen ons. Ze doen het prima.

Kost dat?

Vier gangen zonder drank: ? 36,50.

Komen we terug?

De plek lijkt geschikt voor een aardig buurtrestaurant. Kellenaers overstijgt dat niveau. We zijn benieuwd of hij de zuigkracht van dit culinaire zwarte gat kan weerstaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden