Restaurant De Gulle Gans

Waar?

De Gulle Gans in Assen

Waarom?

In de Volkskrant stond laatst een portret van Assen, waarin we lazen dat de hoofdstad van Drenthe bruist. En je kunt er ook zo goed eten, zei Harrie Muskee, ex-Cuby & the Blizzards en geboren Assenaar. O ja, waar dan, vragen we Muskee. Want wij hebben nooit wat kunnen vinden in Assen. Na wat terugtrekkende bewegingen (?Zo?n culinair wonder ben ik ook weer niet?), komt hij op de proppen met De Gulle Gans. ?Geen Librije (driesterrenrestaurant in Zwolle), maar goed genoeg.?

Hoe zitten we erbij?

De Gulle Gans is het restaurant van Sacha Gans, een blondine met een kosmopolitische inborst. Voor ze in Assen neerstreek, was ze steigerbouwer in Hongkong, kaasmeisje in Japan en reisleidster in Guatemala. De schitterende portretten van Pakistanen, Tibetanen en Chinezen boven de lange bruine bank heeft ze zelf gemaakt. Op de vloer ligt hout, aan het plafond hangt een kroonluchter. Her en der staan en hangen spulletjes die Sacha heeft meegenomen van haar reizen. Voor Randstedelijke begrippen is er plek zat.
Wat eten we?

Wat eten we?

Huisgemaakte terrine van kip met pistachenoten en bacon; romige pastinaaksoep met peer en blauwe kaas; kabeljauw op oosterse wijze met sereh, kokos en knoflook; Betty?s overheerlijke taartje.

Smaakt het?

De eerste twee zijn prima. De terrine lijkt meer op gehaktbrood, een beetje stevig maar lekker vlezig. Er liggen schijfjes appel bij, een druifje en een gedroogd tomaatje. In het midden bloeit een bosje kruidensla met mosterd-honingdressing en een tulp. Fleurig, maar oneetbaar.

De soep is gebonden maar niet te romig, zodat de licht zoete pastinaaksmaak overeind blijft. In het midden van het soepbord ligt een eiland blauwe schimmelkaas. Eromheen drijven stukjes peer. IJzersterke combinatie.

De vis, die we hadden genomen als hommage aan Sacha?s reislust, is mis. De kabeljauw is gestoomd in bananeblad, maar hij heeft te lang op het vuur gestaan, want hij is droog en brokkelig en er zit kraak noch smaak aan. Kokos is nauwelijks te proeven, een rood pepertje is er meer voor de vorm in gestoken. De blaadjes verse djeroek peroet doen hun best, maar kunnen de vis in hun eentje ook niet vlot trekken. Misschien was het sowieso niet zo?n goede vis. We krijgen er wat lekkere gestoofde kool bij, een soort erwtenomelet en een stoofpeertje dat uitstekend had gesmaakt bij rode kool met hachee.

Het dessert is eerder een bavarois dan een taartje van framboos met stukjes witte chocolade, bosvruchten, schijfjes ananas en een roos deze keer. Lekker in onderdelen, maar onhandig van compositie.

Hoe is de bediening?

Gastvrouw Sacha houdt scherp het oog op haar personeel. En dat is af en toe ook wel nodig.

Kost dat?

Per persoon 37,80 euro, zonder drank.

Komen we terug?

?Het zit altijd vol?, aldus Muskee. Dat is ook vanavond zo. Zo op het oog weten vooral oudere Assenaren de Gulle Gans te vinden. Zonder neerbuigend te willen doen: dat zegt ook iets over Assen. De Gulle Gans is een sympathieke zaak, maar culinair is het toch behelpen.

Wat drinken we erbij?

Door Onno Kleyn

Het lijkt een trend: het verdwijnen van lichte, weinig alcoholische wijnen. Maar op de wijnkaart van restaurant De Gulle Gans duikt er zowaar een op: de Bourgogne Pinot Noir Couvent des Jacobins 2004 van Louis Jadot.

Deze Bourgogne biedt meer dan lichtheid alleen. Bovenop zijn bescheiden 12,5 procent alcohol ruikt hij aangenaam naar rood fruit zoals kersen, met al wat rijpheid en iets kruidigs. Hij past perfect bij de vlezige terrine van kip en de pastinaaksoep, en gaat zelfs geweldig bij de blauwe kaas in de soep. Maar bij de vis? Nee.

Het mag bon ton zijn om te roepen dat rood bij vis moet kunnen, in de praktijk is dat maar zelden het geval. Misschien dat een Beaujolais, een wijn die nauwelijks of geen tannine bevat, het aardig doet bij een moot tonijn, van zichzelf al een vleesachtige vis. In het algemeen zijn het de tannines ? het looizuur dat drogend aanvoelt in de mond en dat een kenmerk is van veel rode wijn ? die botsen met de smaak van de eiwitten in het vissenvlees.

Witte wijn past bij veel meer gerechten dan rode. Wild met wit? Perfect. Wit bij groente? Goede kans. Wit bij kaas? Liever dan rode.

In Bourgogne worden alle betere rode wijnen van de Pinot Noir druif gemaakt. Die heeft weinig kleur en levert meestal niet de krachtpatsers op die je in andere streken vindt.

De verhalen over Bourgogne als zware wijn stammen uit het verleden, toen men nog graag een scheut Rhônewijn bijmengde. Aangezien er in de Bourgogne heel goede wijnen zijn in heel kleine hoeveelheden, liggen de prijzen hoog. Dat blijkt uit de 12,50 euro die we in de winkel betalen voor de hier besproken wijn, die in de hiërarchie van de streek nog onderaan staat.

Het is dan ook uitzonderlijk dat een stel supermarkten (Vomar, Deen, Hoogvliet, Jumbo, Plus, Poiesz, Jan Linders) voor 5,99 euro een alleszins fatsoenlijke Bourgogne Pinot Noir 2005 van de Vignerons Réunies de Buxy levert. Lekker is die, hoewel hij niet in de buurt komt van die van Jadot. Toch maar even proberen?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden