Respect voor Mister Duracell

Toen FC Utrecht in 1998 Dirk Kuijt overnam van het Katwijkse Quick Boys waren er twijfels. Zou hij de stap van amateur naar prof wel kunnen maken?

Toen Feyenoord in 2003 Dirk Kuijt overnam van FC Utrecht waren er twijfels. Zou hij de stap van spits bij een modale eredivisieclub naar een club uit de traditionele topdrie wel kunnen maken?

Toen Liverpool in 2006 Dirk Kuijt overnam van Feyenoord waren er twijfels. Zou hij de stap van de eredivisie naar de top van de Premier League wel kunnen maken?

Ik kan er niet omheen: mijn sympathie voor Dirk Kuijt is bij elke overstap in zijn carrière een beetje meer toegenomen. Overal waar hij zijn entree maakte, ontmoette hij aanvankelijk scepsis. En hoewel hij er niet in slaagde iedereen zijn mening te laten herzien, kreeg hij overal het respect en de waardering van de supporters en zijn collega’s.

Dus ook bij Oranje. Dirk Kuijt (29) speelt zaterdag in Durban tegen Japan zijn 65ste wedstrijd van dit seizoen. Dat is bijna een dubbele voetbalcompetitie. Hij heeft nu al 5288 speelminuten in de benen. Maar Mister Duracell – een liefdevolle typering van zijn jarenlange coach bij Liverpool, de nu naar Inter vertrokken Spanjaard Rafael Benitez – voelt geen vermoeidheid.

In een tijd dat Robin van Persie, Wesley Sneijder, Arjen Robben en Rafael van der Vaart zijn bestempeld als “de grote vier” – een term waarop je van alles kunt aanmerken, hetgeen dan ook bij voortduring gebeurt – moet Kuijt zich vaak verdedigen. Zijn stijl is minder gepolijst en zijn technische bagage wat leger. Dan schijn je voor sommigen van minder waarde te zijn.

Bert van Marwijk denkt daar anders over, en dat pleit voor de bondscoach. Van de 22 interlands die onder zijn leiding zijn gespeeld, was Kuijt negentien keer basisspeler, in de laatste negentien interlands wel te verstaan.

Een team medisch specialisten, bestaande uit magnetiseur Henk de Gier, fysiotherapeut Leo Echteld, haptonoom Peter van den Beld en orthomanueel therapeut Jan Jan de Bruijne, staat hem bij. Let wel: dat zijn de specialisten náást die van zijn Engelse werkgever en het Nederlands elftal.

‘In de loop der jaren heb ik me ontwikkeld als speler en ben ik gaan beseffen wat erbij komt kijken om topprestaties te leveren’, zei Kuijt woensdag. ‘Het begon met een fysiotherapeut en via hem ben ik in contact gekomen met andere mensen. Zo heb ik mijn lichaam beter leren kennen en heb ik een kring van mensen verzameld bij wie ik me prettig voel.’

Zoals we van hem gewend zijn, zwaaide Kuijt al zijn begeleiders lof toe. Maar degene die de meeste waardering verdient, is Kuijt zelf. Niet alleen voor de stappen die hij steeds heeft gemaakt in zijn carrière, maar ook voor de zelfdiscipline en het professionalisme die hem kenmerken. Bovendien staat hij er altijd en hoor je hem nooit vluchten in goedkope excuses.

Persoonlijk hoef ik helemaal geen hakjes, schijnbewegingen en andere frivoliteiten van hem te zien. Laat Dirk Kuijt maar lekker Dirk Kuijt zijn. Dan gaan wij nog veel plezier aan hem beleven tijdens dit WK.

Charles Bromet

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden