Requiem

ROERHORST. Een jaar of zestig. Uithoorn. Enigszins lang grijs haar. Stamcaféin Amsterdam. Buschauffeur. Schietvereniging. Breedbeeldtelevisie. Verkeerde toren...

Meer zullen we waarschijnlijk nooit meer over hem te weten komen.

Als hij op die wc in z'n zenuwen nou een beetje naast had geschoten, zou naderhand ter zitting zijn doopceel uitputtend zijn gelicht. Maar hij bleek op het moment suprême al z'n zenuwen in bedwang te hebben.

Geen proces. Geen psychiater die als deskundige voor de verdediging de eenzaamheid had kunnen schilderen van jarenlang dezelfde rit van het Groen van Prinsterer plantsoen via de J.J.L. ten Katelaan naar het Karel Doormanplein - dus misschien ook nogal wiedes dat beklaagde eens per week zijn avondheil zocht in de altijd wat artistiekeriger grote stad, en om de veertien dagen de verschrikkelijke woede in zijn ziel (thuis geslagen? ouders gescheiden? vrouw weggelopen?) met een Heckler & Koch van zich af probeerde te vuren. En geen ooggetuigen die louter verzachtende omstandigheden zouden hebben aangedragen, want alle gegijzelden hadden ongestoord naar huis en zelfs met de politie kunnen bellen, eentje die honger kreeg mocht op een hogere etage een kantinebroodje halen, en het opplakken van al die anti-Philips-teksten had eigenlijk wel iets gezelligs gehad.

Hij had dat machinepistool, dat wel. Plus een koffer vol explosieven die, naar later uitkwam, een brandbommetje bevatte.

Zelf zou ik me in eerste instantie waarschijnlijk ook een aap zijn geschrokken. Verdachte had naar ik begreep ook nog een 'stevig postuur', en was bijna één meter negentig.

Maar na een half uurtje - toen zich al drie mannen met de gsm aan het oor via een paar pilaren buiten het schootsveld van hun belager hadden weten te manoeuvreren - moet het tot de achterblijvers toch zijn doorgedrongen dat ze meer met een brave sukkel dan met een vervaarlijke gangster hadden te doen.

Is toen niemand op het idee gekomen om een gesprek te beginnen?

'Natuurlijk heb je gelijk, John - dat breedbeeld is niks. Je hebt er toch hoop ik zelf niet eentje?'

'Nee, ik heb een ouwe Sony.'

'Nou, daarom. Laten we nog even dóórplakken tegen Kleisterlee. Altijd beter dan een heel gebouw opblazen. Toch?'

Maar ze schijnen niet eens geprobeerd te hebben hem met zo'n zware kristallen asbak die je vaak in dat soort voorname receptiehallen aantreft, een klap op z'n kop te verkopen.

Zelfs toen hij zich onder medeneming van zijn wapen op het toilet had teruggetrokken om zichte 'bezinnen', zijn ze met z'ntienen of twaalven gehoorzaam blijven zitten tot hij weer terug was.

'Geen wonder', volgens politiecommissaris Joop van Riessen. 'De hele dag waren ze machteloos geweest, en dan ben je kapot, dan grijp je die plotselinge kans niet aan.'

Mogelijk. In de psychologie is alles mogelijk. Psychologie is een vak waarin je zelfs als amateur met een theorie kunt komen die heel plausibel, en misschien zelfs waar is.

Dus bijvoorbeeld dat Roerhorst - doel bereikt, breedbeeld op de kaart, een half politieleger opde been - naar achteren is gelopen in de verwachting dat de mensen met wie hij in de afgelopen zeven uur een zekere verstandhouding had opgebouwd, hem achterna zouden komen om hem van een wanhoopsdaad te weerhouden.

Pas toen na tien minuten nog niemand aan de wc-kruk had gerammeld, besefte hij dat hij zich voor de tweede maal op één dag ernstig had vergist en nam afscheid van een jaar of zestig, van Uithoorn, van de carrière als buschauffeur, van de schietvereniging, van het breedbeeld en van de verkeerde toren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden