Republikeinse campagne loopt uit op lijdensweg

Het is Super Tuesday voor de Republikeinse presidentskandidaten: in tien staten in de VS zijn vandaag voorverkiezingen. De Republikeinen hebben de lange strijd gekregen waarop zij hoopten. Maar zij krijgen er nu spijt van.

Campagne-buttons van de Republikein Mitt Romney.Beeld afp

Op Super Tuesday wordt nog niet beslist wie straks de Republikeinse tegenstander van Obama wordt in de presidentsverkiezingen. Dat heeft te maken met de manier waarop de Republikeinse voorverkiezingen zijn georganiseerd. Veel Republikeinen hebben er nu spijt van dat het een uitputtingslag is geworden, maar het is moeilijk nog terug te draaien.

Achteraf heel stom
Omdat het de mens nog steeds maar niet lukt om in de toekomst te kijken, neemt hij soms beslissingen die achteraf heel stom blijken te zijn. De Republikeinen waren in 2008 zo jaloers op het lange gevecht tussen Barack Obama en Hillary Clinton om de Democratische nominatie voor het presidentschap, dat zij voor dit verkiezingsjaar precies hetzelfde wilden. Want, redeneerden zij, de partij is dan lekker veel in het nieuws en de uiteindelijke presidentskandidaat zal gehard zijn voor de strijd met Obama. Dat blijkt een misrekening te zijn.

De Republikeinse kandidaten hakken zo gretig op elkaar in, trekken zo ver naar rechts en vervreemden zoveel onafhankelijke kiezers uit het midden van zich, dat de president in november zijn uitgeputte Republikeinse opponent alleen nog maar een duwtje hoeft te geven om te worden herkozen, is nu de vrees van menig Republikein, blijkt uit peilingen. En het eind van het lijden is niet in zicht.

Voortreffelijk werk
De organisatoren van de Republikeinse voorverkiezingen hebben hun werk namelijk voortreffelijk gedaan. Een kandidaat heeft 1.144 gedelegeerden naar de Nationale Conventie in augustus nodig om te worden gekozen tot de Republikeinse genomineerde voor de presidentsverkiezingen. Het was rekenkundig onmogelijk om die drempel al in maart te halen.

Zelfs als Mitt Romney vandaag, op Super Tuesday, in alle tien staten de voorverkiezingen zou winnen, komt hij niets eens dicht bij de nominatie. Dat komt doordat tot en met maart in de meeste staten die naar de stembus gaan de gedelegeerden evenredig over de kandidaten worden verdeeld, afhankelijk van het stemmenpercentage.

Winner takes all
Pas vanaf 1 april geldt het principe van de 'winner-takes-all', de winnaar krijgt alle gelegeerden. Maar zelfs dan kan het nog wel even duren voor een kandidaat de limiet haalt. Grote staten als New York, Texas en Californië komen pas eind april of later aan de beurt.

Een mogelijkheid was geweest dat één kandidaat - lees Romney - in de eerste fase zo onverslaanbaar was geweest dat zijn tegenstanders snel waren afgehaakt. Maar hij is juist kwetsbaar gebleken en door de miljoenen van Super PAC's kunnen zijn tegenstanders het lang volhouden.

Niet uitgesloten is dat de strijd tot diep in het voorjaar doorgaat. Kevin DeWine, voorzitter van de Republikeinse partij in Ohio, is er in tegenstelling tot veel partijgenoten niet rouwig om. 'Het is goed om het metaal van de kandidaat te testen.'

Verslaafd aan de Amerikaanse presidentsverkiezingen? Ga dan morgenochtend naar het speciale All American Breakfast in de Staddschouwburg Amsterdam.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden