René moet blijven

IN LEIDEN zijn studenten actief in een comité dat ze Comité achter René tot het Einde (CARE) hebben genoemd...

JAN BLOKKER

René is René Diekstra, de letterdief. Zijn colleges schijnen uitzonderlijk populair te zijn geweest. Als je alles overschreef wat de professor eerst zelf had overgeschreven, werd je vanzelf doctorandus in de psychologie, en kon je je meteen vestigen als therapeut.

Toen Diekstra met het universiteitsbestuur was uitonderhandeld over een bevredigende bonus - en rector magnificus Leertouwer met een dikke keel had gesproken van 'een menselijk drama' - heb ik een paar van die studenten nog aan het woord zien komen in een of andere actualiteitenrubriek.

Ze zagen er inderdaad noch snugger noch leergierig uit, maar wat me het meest trof, was het feit dat ze het plagiaat niet erg vonden, dus de sanctie 'buiten proportie'.

Hoe zouden ze ooit in Leiden terecht zijn gekomen?

'Pappie, mag ik later Freud worden?'

'Lieve kind, daar ben je te dom voor.'

'Chirurg dan?'

'Heus, dat haal je niet, met jouw cijfers.'

'Gewoon dokter?'

'Ook nog te moeilijk.'

'Wat dan?'

'Je mag psychologie proberen.'

'Hoi'

'Maar dan alleen bij professor Diekstra.'

'Hoi, hoi, hoi'

Bolkestein is in de Kamer nog eens weggehoond omdat hij 'selectie aan de poort' bepleitte. Vooral van de Partij van de Arbeid, de partij van de burgemeester van Zaanstad, kreeg hij de wind van voren: aan competitie en prestatie hebben we hier geen behoefte.

Dus ook aan het Rapenburg geen poort meer te bekennen, laat staan een wachter. Hoe had Diekstra anders zijn joyeuze entree kunnen maken? Nog even, dan zullen ook Jomanda, Emile Ratelband en Klazien uit Zalk er hun inaugurale rede komen houden.

Want psychologie - wat is dat nou helemaal zolang ze het 'klinisch' noemen?

Voor de meeste dingen in het leven heb je langzamerhand adequate hulpverlening.

M'n stop slaat door, ik zoek in de Gouden Gids een elektricien, en een uur later brandt het licht weer. Of m'n auto staat stil, ik consulteer een monteur, en hij vervangt een V-snaar. Of ik heb honger, ik roep mijn vrouw, en ze braadt een stuk vlees. Of ik heb buikpijn, de dokter komt, en al de volgende ochtend hebben ze me in het ziekenhuis professioneel opengesneden.

Maar nu voel ik stress, ik bel een student van Diekstra, ik lig vijf jaar in therapie, en na afloop heb ik nog steeds stress, want hij weet het niet. Hoe had hij het ook kunnen weten uit al die driedubbelovergeschreven boekjes die ik, als ik verstandig was geweest, natuurlijk meteen zelf bij Bruna had moeten bestellen?

Het raadselachtigst heb ik altijd de Leidse 'schrik' gevonden toen ze ontdekten dat René niet alleen al die doe-het-zelf-boekjes had gekopieerd, maar ook 'wetenschappelijk werk'.

Wat kan het verschil zijn geweest?

Als sympathiserend lid van het Comité achter René tot het Einde (CARE) zou ik het goed gemaakt weten. De universiteit sluit die vakgroep (vakgroep, het idee!), en Diekstra wordt directeur van een school in de sector lager beroepsonderwijs, waar minder begaafde kinderen leren klussen met psychische problemen. En plagiëren mag.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden