Renate Dorrestein

Stad en land in proza en poëzie, dat is het thema van de Boekenweek. Elke dag beschrijft een auteur zijn eigen panorama: wat is er te zien vanuit zijn raam, wat ziet hij met zijn geestesoog....

Gisteren scheerde er vlak langs de bovenrand van mijn beeldscherm een bosuil voorbij, vanochtend zag ik links onder het scherm een eekhoorn opduiken. Tegen alle ergonomische wetten in staat mijn computer namelijk plat tegen het raam van mijn werkkamer opgesteld, teneinde onder het werken optimaal rendement te hebben van het uitzicht dat mijn dagelijkse voorrecht is: een brede, doodstille eikenlaan in een dorp in Kennemerland.

Omdat ik het liefst gedurende het gehele etmaal met tenminste een half oog naar buiten zou willen kijken, heb ik met de televisie, beneden, eenzelfde opstelling nagestreefd. Interieur-overwegingen vereisten helaas dat die haaks op de tuindeuren kwam te staan. Dat betekent dat mijn ogen regelmatig uit de kom schieten. Om maar een voorbeeld te geven: tijdens de laatste Elfstedentocht waren wij net op de Bonkevaart beland toen er een goudvink in mijn tuin neerstreek. Ik moest Angenent in de kieren houden, maar die goudvink in zijn knalrode jas niet minder. Wel drie, vier kneisterende minuten lang werd ik letterlijk in tweeën gescheurd.

Mensen uit de stad proberen soms een tijdje mijmerend voor mijn raam te staan. 'Schitterend', beginnen zij. Dat is fase één. Die duurt niet lang. 'Maar wel een beetje stil', hoor ik ze alras mompelen. Ze draaien zich om en kijken me onderzoekend aan. 'Vind je het hier eigenlijk nou nooit saai?'

Het is waar: als er bij mij iemand door de straat loopt of fietst, is dat zó uitzonderlijk dat je geneigd bent het ANP te bellen, of de politie. En voor wie gewend is aan het rinkelen van lijn 16, zal het onvermoeibare zingen van de vogels en het kloppen van de spechten wel een zenuwengeluid zijn. Ik vel geen oordeel. Tenminste niet hardop. Maar deze lieden kunnen nog geen geelgors van een groenling onderscheiden. Alleen het roodborstje, dat kennen ze, en daar doen ze sentimenteel over. 'Kijk, kijk nou, wat een schatje'

Roodborstjes zijn pokkenbeesten, het zijn de Saddam Hoesseins onder onze gevederde vriendjes, ze knappen uit hun naden van de territoriumdrift en de agressie. Zo kan ik nog wel het een en ander uit de doeken doen over de natuur die onze leermeesteres is, maar het is meestal paarlen voor de zwijnen.

Ik kijk langs mijn computer uit het raam en zie twee boomklevertjes langs een stam naar beneden scharrelen, of er buitelt een sijs aan een tak. Voor nóg meer pret heb ik door mannen in een hoogwerker een uilenkast in de eik recht achter mijn computer laten ophangen. Een uilennest, ja, ik wil een uilennest! De buurvrouw heeft al een uilennest gehad, en aan de overkant hadden ze ook een uilennest, nu alleen ik nog mijn eigen uilennest. En dat ik dan midden tijdens het tikken van een zin even gedachteloos mijn ogen opsla, en pal in de kogelronde gezichten van die kuikens kijk.

Tot nu toe hebben er alleen roeken in mijn uilenkast genesteld. Nu ja, het is levende natuur, en daar begin je niks tegen. Waar het om gaat is dat ik, telkens als ik uit mijn raam kijk, beter begrijp wat Elizabeth Barrett Browning bedoelde toen zij over God schreef: 'He will assist me to look higher.' Hij schiep daartoe de vogels, dat is duidelijk. Ik volg ze met mijn blik als ze zich uit de takken en de kruinen van de eiken losmaken (Hóóg Sammy, kijk omhóóg Sammy!) en opstijgen naar de hemel, het enige uitzicht dat we allemaal gemeenschappelijk hebben - het enige vooruitzicht ook, mits we braaf en oplettend leven en ons geen zand in de ogen laten strooien door de roodborstjes.

Van Renate Dorrestein verscheen onlangs bij Contact de roman Een hart van steen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden