Rembrandt-akkoord

Een sms'je om half twee in de nacht van maandag op dinsdag betekende voor Carla Dik-Faber het begin van een bijzondere week. Veeg je agenda schoon, las ze: neem een koffertje kleren mee naar Den Haag en boek een hotel. Het wordt onderhandelen. 'Ik wist natuurlijk dat er gesprekken over de zorg gaande waren', vertelt ze een paar dagen later. 'Dus ik lag al niet rustig te slapen.'

Onderhandelen is in de mode. De afgelopen maanden zijn akkoorden gesloten over wonen, pensioenen, onderwijs, energie. Die akkoorden hebben een nieuwe folklore op en om het Binnenhof gebracht en het Haagse vocabulaire verrijkt. 'Stoom en kokend water' worden gebruikt om resultaten te behalen, er mag 'niet bij het kruisje' worden getekend en 'contouren' worden zichtbaar.

Werkgevers- en werknemersorganisaties kunnen aanschuiven, milieuactivisten, woningbouwcorporaties of zorgverzekeraars - net hoe het uitkomt. Maar uiteindelijk komt het aan op het binnenboord houden van de constructieve oppositie: D66, ChristenUnie en SGP, het drietal dat de regering in de Eerste Kamer aan een meerderheid moet helpen.

Die akkoorden hebben een hele lichting onderhandelaars voortgebracht. Ze heten Wouter Koolmees (D66), Carola Schouten (ChristenUnie) of Elbert Dijkgraaf (SGP) en stappen met ogenschijnlijk plezier in de kleine uurtjes door de draaideuren van zo'n Haags vergaderpaleis om te vertellen dat er beweging in de zaak zit.

Carla Dik-Faber, een frêle kunsthistorica van 42 jaar, is sinds anderhalf jaar Kamerlid voor de ChristenUnie. Ze is woordvoerster zorg, maar omdat de fractie klein is heeft ze veel meer taken: treinen, landbouw, cultuur, medische ethiek, natuur, milieu. Het onderhandelcircus is nieuw voor haar. 'Dat je eerst door een haag journalisten heen moet voordat je het ministerie in kunt, dat had ik nog niet meegemaakt', zegt ze. 'Dan besef je hoe belangrijk het is wat je doet.'

Op het moment dat zij dat sms'je kreeg, waren de financiële kaders van het zorgakkoord net vastgespijkerd: tweehonderdvijftig miljoen euro erbij voor dagbesteding, zestig miljoen voor jeugdzorg. 'De randen van de puzzel zijn gelegd', had fractieleider Arie Slob gezegd: 'Jij moet de stukjes verder invullen.'

Dat zou gebeuren op de twaalfde verdieping van het ministerie van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Dik-Faber schoof aan bij de care met staatssecretaris Van Rijn, waar ze vrij uitzicht had op een moderne versie van een zelfportret van de jonge Rembrandt, gemaakt van stoffen en takjes. 'Heel bijzonder', zegt ze. In een ander zaaltje onderhandelde intussen de cure met minister Schippers.

Het onderhandelen schopte haar week nogal in de war. De fractievergadering op dinsdagochtend, de regelingen en stemmingen in de Tweede Kamer - ze moest het laten lopen. Debatten over de spoorwegen, over euthanasie en later over stikstof maakte ze wel mee. Maar met haar hoofd was ze bij de zorg.

Tijdens de besprekingen had ze beelden van haar werkbezoeken aan zorginstellingen op haar netvlies, vertelt ze. Zoals die keer in Bunschoten waar ze een project beschermd wonen bezocht, en haar dochtertje met de bewoners cupcakes was gaan maken. Dementerende bejaarden, dat is de groep die haar het meest raakt. 'Dan hoor je hoe er bij hen telkens een laadje dichtgaat. Of, van de andere kant, hoe iemand telkens een stukje van zijn echtgenoot of echtgenote verliest. Die groep heeft er baat bij lang en veilig thuis te kunnen wonen.'

'Voor u staat een tevreden mens', zei ze na afloop tegen de media. 'Superblij' is ze dat de bezuinigingen op de dagbesteding zijn teruggeschroefd. Al beseft ze dat het akkoord een rafelig randje houdt. 'De ChristenUnie vindt dat wie zorg nodig heeft, eerst een beroep moet doen op zijn medemens', zegt ze. Maar dat die operatie ook een bezuiniging betekent, vertroebelt dat mooie verhaal.

Deze week wordt de Wet maatschappelijke ondersteuning in de Kamer behandeld. Dit is het echte werk, vindt Dik-Faber. 'De zorgen van de samenleving komen hier samen. Het is bijzonder als je daar iets voor kunt betekenen.'

undefined

Ariejan Korteweg is politiek redacteur van de Volkskrant.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden