Religie gaat nooit boven laatste wil overledene

Als eerbied voor iemands laatste wil westers is, is een waterval van verwesterlijking aan te bevelen.

'Het percentage burgers dat een crematie verkiest, zal volgens de Landelijke Vereniging van Crematoria de komende tijd stijgen tot driekwart van de bevolking. Op dit moment zitten we al ruim boven de 60 procent', schrijft August Hans den Boef (vk.nl/ opinie, 30 augustus). Of in dit percentage ook ongelovige Arabieren of afvallige moslims voorkomen, wordt niet vermeld. Dat er mensen zijn met een islamitische achtergrond die de voorkeur geven aan crematie boven begrafenis is wel duidelijk, zoals blijkt uit een artikel dat op 3 augustus verscheen in Vrij Nederland, onder de veelzeggende titel 'Cremeren is echt not done!', en dat handelt over de islamitische uitvaartorganisatie Arrahil. Arrahil betekent zoveel als 'de reis, het vertrek, het verscheiden'.


Dat crematie 'not done' is volgens islamitische voorschriften hoeft geen verbazing te wekken. Anders dan de katholieke kerk, die crematie heeft toegestaan 'als hierbij niet het geloof in de verrijzenis in het geding komt' (Catechismus 2301), is de islam onverbiddelijk in het verbod op crematie.


Het menselijk lichaam behoort uiteindelijk Allah toe en de mens heeft het in bruikleen. Op de jongste dag zal Allah de beenderen weer tot leven wekken en dat Hij daartoe in staat is, valt te lezen in een bijzonder amusante passage in de Koran (2:259-260). Hierin vraagt een man, die met zijn ezel langs een vervallen en verlaten dorp reist, zich af hoe God de doden weer tot leven kan wekken. Het bewijs dat Allah hiervoor levert, doet sterk denken aan hoe Jezus in South Park (seizoen 5, aflevering 4) het wonder van water in wijn veranderen verricht.


Allah laat de man namelijk sterven en wekt hem daarna weer tot leven. De man leeft in de veronderstelling dat hij slechts een korte tijd afwezig was, maar: 'Hij [Allah] zei: 'Nee, u was honderd jaar dood en kijk naar uw voedsel en uw drank, zij zijn niet bedorven en kijk naar uw ezel.' (Zou het niet een sterker bewijs zijn geweest dat er een eeuw voorbij was gegaan als het eten wél bedorven was?) Interessant hierbij is dat commentatoren deze anonieme man identificeren als Uzayr, een diminutief van Azar, de Arabische vorm van Lazarus.


In de islamitische uitvaartorganisatie Arrahil heeft Allah een standvastige sidekick gevonden, want zij biedt ook bijstand als er niet om wordt gevraagd, zoals de baas Mohammed ben Abdellah vertelt: 'Als we in een rouwadvertentie zien dat een moslim gecremeerd wordt, dan halen we alles uit de kast om dat te voorkomen.'


Arrahil noemt zichzelf trouwens ook een hulporganisatie. En haar behulpzaamheid overschrijdt alle grenzen. Ben Abdellah gaat verder: 'Laatst hadden we zo'n geval. We namen contact op met zijn vriendin die zei dat hij verwesterd was, geïntegreerd. De crematie was al betaald en alles was geregeld. Maar dat maakt ons niets uit. Ook al staat het zwart-op-wit in zijn testament, ook al was hij meer geïntegreerd dan een willekeurige Nederlander...'


Het staat er echt. En als ik het niet zelf gelezen had, zou ik het alsnog geloven, want leer mij moslims kennen. Alsof zijn lijkenpikkerij niet erg genoeg is, bestaat deze man het een wens tot crematie als 'verwesterlijking' en 'integratie' te bestempelen en daarmee als iets verwerpelijks. Hij weet het gewoon beter dan de arme overleden persoon. En hij is ook nog vrijgevig, want hij heeft zelfs de helft van de begrafeniskosten bijgelegd. Wat is dat voor een vrouw die de laatste wens van haar vriend niet eerbiedigt? Als ik haar vriend was geweest, had ik alle zombies uit George A. Romero's films op haar afgestuurd, inclusief die uit de remakes.


De uitsmijter moet nog komen, want Ben Abdellah beweert ook nog: 'Religie gaat wat dit betreft boven recht.'


Waar vindt men een woestijn groot genoeg om hiertegen de stem te verheffen? De brutale kwezel. Een weerloos lijk de laatste wil ontnemen omdat hij denkt dat hij een goede daad verricht. Want denk maar niet dat het gaat om het 'zieleheil' van de overledene: 'Ook al gaat de overledene naar de hel, één hel is wel genoeg.'


Hij hoopt op een adjr, een 'goede' daad die men verricht om ervoor beloond te worden in het paradijs - het heeft niks met altruïsme te maken. Maar hoe we het wenden of keren: Ben Abdellah heeft het recht niet om met zijn gore schijnheiligheid de wensen van een overledene te schofferen en aan zijn muiltjes te lappen.


Dat zit daar maar als een aasgier met gebogen schouders rouwadvertenties af te struinen om zijn necrofiele 'goedertierenheid' te botvieren op hulpeloze doden.


(Misschien herinnert de lezer zich de moslima die bij de schietpartij in Alphen aan den Rijn op 9 april 2011 de slachtoffers nog snel tot de islam probeerde te bekeren.)


Het zou verboden moeten worden. Religie gaat nooit en te nimmer boven het (individueel) recht - religie gaat nooit en te nimmer boven de laatste wil van een dode. Een onsje integratie zou Ben Abdellah misschien geen kwaad doen. En als fatsoen en eerbied voor de laatste wil van een dode iets westers zijn, dan zou een waterval van verwesterlijking aanbevelenswaardig zijn.


Dit is geen uitvaart, dit is ontvoering.


Dat ik zelf de wens - wat zeg ik? - de eis heb dat mijn lijk gecremeerd zal worden (Arrahil is dus gewaarschuwd), doet geen afbreuk aan de essentie van mijn betoog. Het gaat hier om de onverbiddelijke minachting voor het individu die de islam wel vaker tekent en waar niet genoeg tegen geageerd kan worden.


Het is al erg genoeg dat moslims geloven dat kinderen 'als moslim geboren worden'. Dat iemand niet zelf kan beslissen hoe te sterven en hoe afgewerkt te worden, is een overwinning die de islam simpelweg niet behalen mág. Dwang bij het leven en lijkenschennis na de dood.


Een deel van deze maatschappij is gewoon niet geïndividualiseerd genoeg; het kan toch niet zo zijn dat mensen die door anderen tot moslim bestempeld worden hun zelfbeschikking postuum alsnog verliezen? Een niet-moslim tegen de laatste wens in niet cremeren, is precies hetzelfde als een moslim tegen zijn geloof in wel cremeren. Hoe groot zou de verontwaardiging in dit laatste geval zijn?


Mohammed ben Abdellah zou zich zo moeten schamen dat zijn gezicht vlam vat.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden