Relativering na honderdste Britse dode

Terugtrekken uit Afghanistan volgens Brown geen optie...

LONDEN Relativerende woorden klonken er meteen. Wat is er zo bijzonder aan de honderdste omgekomen Britse militair in Afghanistan? Die is ‘niet belangrijker dan de 90ste of 105de, het zijn allemaal persoonlijke tragedies’, zei een militair analist. Om te vervolgen dat de Britten aanzienlijk veel meer troepen verloren tijdens de Falkland-oorlog in 1982, of tijdens het geweld in Noord-Ierland.

Maar zoals dat gaat bij ronde getallen, is de dood van drie militairen in de Afghaanse provincie Helmand – ze kwamen zondag om door een zelfmoordactie – voor politici en media aanleiding om uitgebreid stil te staan bij de missie, waaraan 7.800 Britse militairen deelnemen en die bijna 2,5 miljard euro heeft gekost.

Het regent statistieken, meningen en scenario’s. Terugtrekken behoort echter niet tot de opties, zo liet premier Gordon Brown maandag weten. Hierom wordt ook nauwelijks hardop gevraagd.

De gesneuvelden sterven ‘voor een goede zaak’, aldus Nick Clegg, leider van de Liberaal Democraten. ‘De gevolgen van een mislukking in Afghanistan zouden ongelooflijk zijn’, zei hij onder verwijzing naar het terrorisme.

Het lijkt alweer lang geleden, maar het was pas in 2006 dat de Britten hun eerste grote troepencontingent naar Afghanistan stuurden. De toenmalige minister van Defensie John Reid zei toen te hopen dat het een vreedzame missie zou worden waarbij ‘geen schot gelost’ zou hoeven worden.

Zijn opvolger maakte dit jaar bekend dat Britse troepen in twaalf maanden 3,9 miljoen kogels hebben afgevuurd. De artillerie vuurde 25 duizend maal, viermaal zoveel als het Britse aandeel tijdens de invasie in Irak.

Er zijn ook lichtpuntjes. De Taliban worden niet in staat geacht de Britten en hun bondgenoten grote verliezen toe te brengen. Een kwart van alle gesneuvelde Britten – vooral twintigers en een handvol tieners – kwam om door ziekte en ongevallen.

Maar de gewijzigde tactiek van de Taliban, die hun toevlucht hebben genomen tot het uitdelen van speldeprikken als bermbommen, is er één die Afghanistan nog lang instabiel zal houden.

Het maximale dat de troepen kunnen bereiken, is een patstelling om tijd te winnen voor de wederopbouw, zegt hoogleraar Michael Clarke van RUSI, de oudste Britse militaire denktank. Een overwinning ‘is nog heel wat jaren verwijderd’.

Een extra uitdaging is het om de troepen gemotiveerd te houden. Zo heeft chefstaf Richard Dannatt een discussie aangezwengeld over het loon van militairen. Dat is volgens de generaal veel te laag. Een Britse soldaat van 18 die zijn training net heeft afgerond, ontvangt een basissalaris van 1704 euro bruto per maand. Dat is minder dan een parkeeropziener of een straatveger.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden