Rekenmeester Jaspers kan ook va banque stoten

In zijn streven naar perfectie is Dick Jaspers niets te dol. Vier dagen lang liet Nederlands beste driebander zich tijdens het wereldbekertoernooi van Oosterhout omringen door vrienden en omstuwen door bewonderaars....

Van onze verslaggever

Martien Schurink

OOSTERHOUT

Zelfs zaterdagavond, nadat hij in de halve finales de verrassend ver gekomen caféspeler John Tijssens een halt had toegeroepen, verkoos Jaspers de driebandenmania in cultureel centrum De Bussel boven het vredige gezinsleven dertig kilometer verderop. Hij klauterde naar de nok van de speelzaal, aanschouwde gefascineerd hoe de Italiaan Zanetti de gedoodverfde finalist Blomdahl van het blauwe laken blies en gaf zich toen pas over aan een nachtrust die zonder twijfel weldadig zal zijn geweest. Want met Zanetti als tegenstander in de finale had hij het zo slecht nog niet getroffen.

Dat was juist gedacht en juist gedroomd. De Brabantse professor in passen en meten, die in zijn carrière zo'n beetje alles heeft gewonnen behalve de wereldbeker, schreef een dag later voor de tweede keer op rij het openingstoernooi van de strijd om de wereldbeker op zijn naam. Het kind van de rekening heette vorig jaar Torbjörn Blomdahl en luisterde ditmaal naar de naam Marco Zanetti.

Een verrassing was het niet, de overwinning in vier sets (15-0,

6-15, 15-5, 15-5) die Jaspers boekte. Hij had de 34-jarige Italiaan, die economie heeft gestudeerd en als doctorandus die kennis in de praktijk brengt met handelen in spijkerbroeken, vermoedelijk ook verslagen als hij op een andere wijze naar de finale had toegeleefd. Jaspers was zeker van zijn zaak, als nooit tevoren. Per slot van rekening had hij al zo vaak in het WB-circuit finales gespeeld (zes) en al zo vaak gewonnen (vijf). Een finalespeler bij uitstek al met al en dat kon Zanetti hem bepaald niet nazeggen.

De man uit Bolzano maakt al sinds 1986, het oprichtingsjaar van de Billiards Worldcup Associaton, deel uit van het profgezelschap rond de grote BWA-roerganger Werner Bayer. Zanetti beheerst het driebandenspel tot in de vingertoppen, zoals Blomdahl in de halve eindstrijd ondervond, maar een finale spelen gaat hem doorgaans moeilijk af. Dan verkrampen zijn spieren, gaan zijn handen trillen, raakt het hoofd bezweet. En worden dus zelfs de simpelste 'driehoekjes' gemist. Geen wonder dat de zenuwpees van de zes WB-finales tot de dag van gisteren er vijf verloor.

Nou was de start van Jaspers ook om de zenuwen van te krijgen. De Brabander ging van acquit met een serie van vier en reeg in zijn tweede beurt elf pareltjes aan een snoer. Zanetti was zichtbaar aangeslagen, maar nog niet knock out. Hij vocht terug en won zowaar, met duidelijke cijfers nog wel (15-6), de tweede set.

Jaspers nam opnieuw een voorsprong in sets en weer dacht zijn tegenstander niet aan capituleren. Sterker nog, de biljartende handelsman leek de rollen zomaar te gaan omdraaien. Hij toverde een serie van tien uit zijn pomerans en waande zich al zeker van een verlenging. 'Ik dacht werkelijk die set al binnen te hebben.' Te vroeg gejuicht. Zekere punten werden ineens poedels. De toeschouwers, onder wie oud-bondscoach Kees Rijvers (die er op zijn oude dag steeds beter in slaagt het intelligente spel met drie ballen interessanter te vinden dan het soms wat dommige getrap tegen één bal) kregen met hem van doen. Zanetti kon wel onder de tafel kruipen.

De voorsprong die Zanetti zo fraai had opgebouwd werd kleiner en kleiner en verdween zelfs helemaal toen Jaspers zijn favoriete spelletje van passen en meten, van aanleggen, aarzelen, weer aanleggen, aarzelen en uiteindelijk toch maar stoten vaarwel zegde en voor een ongebruikelijke tactiek koos: hij ging, misschien wel voor het eerst in zijn carrière, va banque spelen. 'Het was alles of niets. Ook bij mijn laatste bal. Had ik die gemist, dan had Zanetti een prachtige kans gekregen om met een serie van drie een vijfde set in de wacht te slepen.' Maar Jaspers, de finale-speler bij uitstek, miste natuurlijk niet.

Niet minder natuurlijk was dat hij in de finale een moyenne van ruim boven de twee realiseerde. Alleen Blomdahl overtrof hem daarin, in de kwartfinale waarin hij de arme Burgman opknoopte met een gemiddelde van precies drie. Een ronde later kon de Zweed die prestatie bij lange na niet herhalen. De anders zo geoliede carambolemachine haperde en Zanetti was er vanzelfsprekend, het was immers de finale nog niet, als de kippen bij om daar zijn voordeel mee te doen.

In die fase van de strijd legde John Tijssens dan ook eindelijk het loodje. De doe-het-zelver uit Tilburg was naar Oosterhout afgereisd zonder grote ambities en verwachtingen. En ook nog eens zonder geld in de knip. De tweehonderd gulden inschrijfgeld moesten zijn vrienden ('Die heb je of die heb je niet') voor hem betalen.

Tijssens ontdeed zich op weg naar de slotfase van kopstukken als de Turk Sayginer en de Belgische nestor Raymond Ceulemans. De werkloze Brabander zag de zilvervloot al binnenvaren, maar dat viel bij nadere beschouwing vies tegen.

Toen hij de reglementen er maar eens op nasloeg en las dat zijn plaats in de halve finale goed was voor een 'schamele' drieduizend gulden, ontstak hij in razernij. Weg was de concentratie, weg het goede gevoel. En dus had hij zaterdagavond tegen Jaspers geen schijn van kans en was ook de wedstrijd om de derde plaats, zondagmiddag tegen Blomdahl, bij voorbaat een kansloze affaire.

Niet veel later op de middag was Jaspers een veelvoud van drieduizend gulden rijker. Dankbaar nam hij de cheque van 22 mille in ontvangst waarna hij zijn supporters beloofde volgend jaar voor de zesde keer acte de presence te zullen geven in Oosterhout. 'Ik heb hier vijf keer meegedaan. De eerste drie maal bracht ik de nachten in St Willebrord door en steeds vloog ik er snel uit. Vorig jaar en nu bleef ik, met alle drukte vandien, van de eerste tot de laatste dag in Oosterhout en won ik. Mij krijgen ze hier niet meer weg.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden