Reisgenoten ‘Dzjoe joe hef smook?’, vroeg de receptioniste

Een hotelkamer boeken kan lastig zijn. In de reisgidsen zien de foto’s er prachtig uit – maar bij aankomst valt het vies tegen....

S oms loont het om te zeuren. Als je bij aankomst in een hotel niet tevreden bent over de kamer en vraagt om een andere dan kan het tweede aanbod wel eens beter uitpakken. De kamer is mooier, groter of heeft een prettiger uitzicht. Klagen helpt, maar niet altijd. Het hotelverblijf van de reizigers die afgelopen week hun ervaringen deelden op volkskrantreizen.nl/reisgenoten was in de meeste gevallen verschrikkelijk.

Paul had zich verheugd op een hotelletje middenin Parijs. Maar op de kaart had hij al kunnen zien dat het aan een drukke straat lag, en de metrohalte was wel heel dichtbij. ‘Het tijdschema van de metro, die zo’n beetje onder ons bed stopte, konden we dromen en van echte nachtrust hebben we niet kunnen genieten.’ De volgende dag vertrokken Paul en zijn partner met een slecht humeur naar huis. Het was hun laatste vakantie samen.

Gerard te Meerman had ook geluidsoverlast, maar dan van een ander orde. Ietwat naïef vertrok hij in 1978 naar Bangkok, waar hij terechtkwam in het goedkope Rex-hotel. ‘Ik wist toen nog niet dat zo ongeveer elk hotel in Bangkok zijn eigen bordeel had en was dus geheel onvoorbereid op het feit dat je je daar niet als man alleen kan vertonen - je werd bijna gechanteerd door meisjes die soms snikkend vroegen of je ze toch niet wilde inhuren voor wat gezelschap. De muren van het Rex-hotel waren dun en ‘het’ ging vaak tot laat door.’ De volgende morgen zag Gerard de Europees/Thaise stelletjes terug in de ontbijtzaal, waarbij het hem opviel dat de heren heel wat vrolijker waren dan de dames. De mannen hadden in ieder geval gekregen wat ze wilden.

Anders was dat voor de Griekse hotelmanager op Kreta die gecharmeerd was van de hoogblonde zus van Marieke. Toen de zus een vakantievriendje aan de haak sloeg, was de man uitermate beledigd. ‘Dat kon hij niet over zijn kant laten gaan! Op een middag zaten we op ons terras en lag het vakantievriendje even binnen op de bank. Ineens hoorden we de voordeur van het appartement opengaan en ja hoor, daar stond de hotelmanager met een collega. Het vriendje werd gegrepen en het terrein afgegooid en mijn zuster werd in slecht Engels toegesist: If you do this again I will kill you! Toen Marieke en haar zus hun beklag deden bij de reisleidster zag deze niet in wat het probleem was.

Een aaneenschakeling van ellende was de nacht die Frank Willem in januari 1997 doorbracht in een vervallen hotel in de Franse Alpen. Er was sinds 1979 niets meer aan het hotel gedaan en Frank vermoedt dat er sinds 1985 niet meer was schoongemaakt. Toch checkte hij met zijn familie in bij een vriendelijke, oude man.

Voordat ze de kans hadden zich te verbazen over de staat van het hotel stommelde een dronken vrouw de trap af die op hoge toon informeerde wat zij kwamen doen. Na Franks uitleg liep zij luid vloekend weg. Frank en de zijnen lieten hun plezier hierdoor niet vergallen en gingen eten in het hotel-restaurant waar de zoon des huizes chef-kok en kelner was.

‘Toen hij de bestelling kwam opnemen, vielen onze ogen op zijn hand die in een latex handschoen zat. Uit de handschoen was een stuk geknipt zodat de ontstoken wond op zijn hand vrij kon ademen. Vol spanning wachtten wij op de verrassingen die kwamen in de vorm van bier dat ver over de datum was en salami die zo felroze was dat die wel van een andere planeet moest komen. Terug op de kamer bleek de huiskater niet bereid zich zonder slag of stoot te laten verjagen waardoor ik bijna dezelfde wond als de chef-kok opliep.’

Joho kreeg in een Brussels hotel wel een heel vreemde roomservice. Ze lag nog in bed met haar vriend toen er om 9 uur ‘s ochtends plotseling een man met grote flessen op zijn rug en een lange spuit in z’n hand de kamer kwam binnenlopen. ‘Hij begon in alle hoekjes van de kamer te spuiten en ook onder het bed. ‘Het is tegen de kakkerlakken’, beantwoordde hij onze verbijsterde blik. De man verdween weer en wij bleven achter in de chemische dampen.’

Geen slechte ervaring, maar wel bizar is het voorval dat Pim overkwam in Parijs in een ‘typisch Frans hotel, alles gammel, bordkartonnen wandjes’. Pim en zijn toenmalige vriendin besloten samen romantisch in bad te gaan. ‘Na een uurtje in het bad even afspoelen onder een hete douche. Dit alles stoomde behoorlijk en er was uiteraard geen enkele ventilatie. Opeens gaat de telefoon op de kamer. De receptioniste vraagt in paniek: ‘Dzjoe joe hef smook?’. Het duurde even voor m’n vriendin doorhad wat ze bedoelde. Wat bleek: het rookalarm was afgegaan door de waterdamp van het douchen!

Anton begrijpt dat een hoteleigenaar zich verantwoordelijk voelt voor de veiligheid en dat gasten niet zomaar alles mogen meenemen naar hun kamer, maar in sommige hotels gaat de betutteling wel erg ver, zegt hij. ‘Zo werd mij eens in een Cambodjaans hotel gevraagd of ik misschien pistolen, kalasjnikovs of handgranaten bij me had en zo ja, of ik deze bij de receptie wilde achterlaten.’

‘Wat een gejammer allemaal,’ zegt Just. ‘Misschien is veel van deze ‘ellende’ te wijten aan het budget waarmee de Nederlandse toerist reist. Ooit gehoord van Going Dutch?’

Jady Petovic

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden