Regenten van water

STEEDS meer ambtenaren spelen eigen baas. Hun ideale voorbeeld is Rijkswaterstaat. De ingenieurs van dit bolwerk laten zich geen wet voorschrijven....

Blindelings spreken die bewindslieden bij openingen van waterwerken de teksten uit die Rijkswaterstaat voor ze opgeschreven heeft.

Een paar weken geleden nog bij de ingebruikneming van IJsseloog, baggerdepot voor vervuild slib, zei staatssecretaris De Vries: 'Als het depot vol is, komt er een soort deksel van schone grond op. (. . .) Er komen ook strandjes en aanlegplaatsen. Het wordt een paradijs voor zeilers, surfers en zwemmers.'

De wondere wereld van de techniek moet voor deze goedgelovige doctoranda in de Italiaanse letterkunde wel heel mooi zijn.

Ik heb een milieueffectrapport (MER) van de waterheren bestudeerd. Het betreft het MER Baggerstortplaats IJmeergebied. Op pagina één is het al meteen duidelijk. Opdrachtgever: Rijkswaterstaat. Opdrachtnemer: Rijkswaterstaat. Dat waarborgt niet veel objectiviteit. Markant detail is dat in dit geval de opdrachtgever van het MER ook mede het bevoegd gezag is. Maar op de stoel gaan zitten van minister of provincie is al sinds mensenheugenis de praktijk bij Rijkswaterstaat.

Eén of andere idioot heeft bedacht dat er ergens in het IJmeer, vlakbij de Waterlandse kust zwaar vervuild slib - onder ander afkomstig uit de Amsterdamse haven - moet worden gedumpt. De Waterlanders zijn wel gewend de vuilnisbak van Amsterdam te moeten zijn. In hun Volgermeerpolder zit duizenden keren meer - uit Amsterdam afkomstige - dioxinen dan in alle Belgische kippen bij elkaar.

De ingenieurs van Waterstaat staan te watertanden bij de gedachte aan zo'n technisch hoogstandje. Niet een depot op het land, maar in het open water.

Het betreffende MER weegt een paar kilo en is zeer duur uitgevoerd. Het grootste gedeelte bestaat uit technische teksten bedoeld om politici te imponeren. Voor een wetenschapper valt er heel wat te lachen. Bijvoorbeeld daar waar de geraadpleegde literatuur wordt vermeld.

Van ingenieurs wordt gezegd dat ze weinig publiceren en lezen in vakbladen. Inderdaad: Interne rapporten, brieven naar elkaar, alles kan je aanhalen. Geen buitenstaander die deze verwijzingen kan natrekken. Wat te denken van de bespottelijke literatuurverwijzing: Notitie 12, mei 1993. Of deze: Brief 11-04-1995 van U. Menke.

In het onderdeel Geohydrologie proberen de ingenieurs uit te leggen dat de bewoners van Almere, IJburg en Marken niet bang hoeven te zijn dat het zwaar vervuilde slib zich al te snel in hun richting zal verplaatsen. Bij die berekeningen worden vele, grove schattingen gemaakt.

En dan komt de uiteindelijke conclusie: in tienduizend jaar zal de vervuiling zich slechts 1666 meter verplaats hebben. Let op de belachelijke nauwkeurigheid van dat getal 1666. Gezien de onnauwkeurigheid van de berekeningen had er zoiets moeten staan als: die afstand wordt geschat te liggen tussen de één en honderd kilometer.

Uit het in november 1997 uitgebrachte MER blijkt dat Rijkswaterstaat haast heeft. Op pagina 26 staat dat er al gestort gaat worden vanaf 1998. De auteur van die tekst was even vergeten dat er nog een aantal wettelijke procedures moeten worden doorlopen.

Rijkswaterstaat en de provinciale politiek hebben hun best gedaan om het depot zolang mogelijk uit de publiciteit te houden. Dat is ze aardig gelukt. PvdA-gedeputeerde Ada Wildekamp ontkent zelfs het bestaan van dit MER. Dus speciaal voor haar: ISBN 90.3694241.1

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.