Regeerakkkoord straft actieve WAO'er

Een nieuw regeerakkoord. Nieuwe rampspoed voor velen. Een miljoen mensen in de WAO. Dat kan en mag niet. Wie kan werken, moet werken....

Ronald Roestenburg Andeweg

In 1998 kwam ik na een jaar ziektewet in de WAO terecht. Ik werd vanwege twee chronische ziekten volledig arbeidsongeschikt verklaard. Lang was werken ook absoluut onmogelijk vanwege niet goed aanslaande medicatie. Op een gegeven ogenblik wilde en kon ik (op arbeidstherapeutische basis zeg maar) weer wat doen. De uitvoerende instantie schreef ik aan om weer (hun jargon) toegeleid te worden naar de arbeidsmarkt. Zelfs na een herinneringsbriefje van mij om een werktraject in te kunnen, reageerde de instelling (GAK) niet. Ik ging zelf aan de slag en vond een aardige, parttime functie bij de Zweedse woonsfeermaker. IKEA wilde wel het avontuur met een WAO'er aangaan. Tevredenheid bij werkgever en werknemer.

Mijn WAO alleen, bij niet werken, was bedrag Y. Bij parttime werken en WAO (verrekening van het een met het ander) ging ik er 100 euro per maand op vooruit, dacht ik. Tot mijn man en ik de belastingaangifte deden: ik kon (ook omdat ik een kleine freelance klus deed) diezelfde euro's weer inleveren! Waar is de prikkel om te werken die de politici in de mond nemen?

Op het moment ben ik bij het woonwarenhuis nog negen uur per week werkzaam en doe ik nog aan onbetaald werk. Mijn twee chronische ziekten bestaan nog steeds, de medicatie is zwaar, ik ben na werken vaak moe. Ik probeer, omdat mijn medische situatie momenteel vrij goed is, meer betaald te gaan werken, elders, en een opleiding te doen. Maar: ik word bij die selecties die komen gaan geconfronteerd met medische keuring, vragen over arbeids- en niet-arbeidsverleden etcetera. Dan gaat een baan waarschijnlijk niet door. En dan: het nieuwe Balkellende kabinet is zeer humaan-christelijk en zegt daarom alle huidige arbeidsongeschikten tot 45 jaar (met ingang van 2004) op te roepen voor een herkeuring. Ik val ook in die groep. Word ik minder dan 80 procent arbeidsongeschikt volgens de nieuwe WAO-regels geacht, dan vervalt de uitkering. Het komt er waarschijnlijk op neer (omdat ik werk parttime / onbetaald werk doe en daarmee aangeef/aantoon niet volledig arbeidsongeschikt te zijn) dat ik de uitkering verlies. Er kan nog ergens een lichtpunt zijn: langdurig (vijf jaar of meer) arbeidsongeschikten blijven/komen nog in de WAO. Volgend jaar zou ik net die vijfjaren-grens bereiken.

Maar ik brand me waarschijnlijk gewoon de vingers omdat ik me actief heb opgesteld. In dit land word je gestraft omdat je werken wil. Geraniumzittend was mijn inkomen voor jaren gegarandeerd geweest.

Nederland is een verzorgingsstaat, stond vroeger in de maatschappijleer- en geschiedenisboekjes. Nu is het: het land waar je niet werken mag.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden