Rechts ruikt bloed bij Clintons comeback

Met een reeks interviews is het Bill Clinton-circus gearriveerd; zijn autobiografie verschijnt vandaag in de VS. Ergens spijt van? 'Dat ik Bin Laden niet heb gepakt.'

In het eerste tv-interview rond het verschijnen van zijn autobiografie, My Life, noemde Clinton het mislukte vredesoverleg tussen Israël en de Palestijnen jammerlijk. De 22 miljoen nieuwe banen in de Verenigde Staten waren daarentegen een reden voor trots, net als het verdrijven van Slobodan Milosevic.

Met het vraaggesprek op CBS, een omslagverhaal in Time, een interview met Amerika's nationale therapeut Oprah Winfrey, een gesprek met tv-komiek Jay Leno en een - vernietigende - recensie op de voorpagina van The New York Times arriveert deze week het Clinton-circus in de VS.

Dat is pas het begin van een maandenlange boekentoer. 'Na de Reagan-week komt nu Clinton-zomer', schreef de conservatieve webjournalist Matt Drudge. Bedoeld als sneer, maar niet zonder afgunst: wéér speelt hij het klaar.

Opnieuw blijkt dat Clinton bij conservatieven net zo'n haat oproept als George W. Bush bij links. De wederzijdse weerzin zit diep. Clinton haalt in de interviews uit naar aanklager Kenneth Starr en de 'grote rechtse samenzwering' die hem het leven zuur maakte. Hoewel, samenzwering? 'Het was open en bloot.'

Tijdens het interview zond de conservatieve lobbygroep Citizens United reclamespotjes uit. 'Hier is wat u kunt missen in Bill Clintons nieuwe boek', werd er gezegd, waarna terreuraanslagen tijdens zijn presidentschap werden opgesomd. De rechtse radioman Rush Limbaugh gaf het boek een nieuwe titel: My Lie.

En de conservatieve Weekly Standard bevat een oordeel dat de New York Times vriendelijk doet klinken. Het blad schrijft dat presidenten op hun beleid worden afgerekend, niet op hun autobiografie. En als president was Clinton op z'n best 'Calvin Coolidge min de ethiek en de zelfbeheersing'. Coolidge was een van de minst gedenkwaardige presidenten uit de Amerikaanse geschiedenis.

Tegelijkertijd spreekt Clinton zachtmoedig over zijn opvolger, wat past bij het verbazingwekkend vriendelijke onderonsje in het Witte Huis van vorige week, toen de officiële portretten van Bill en Hillary werden onthuld.

Met de timing van de aanval op Irak was Clinton het niet eens. Hij had de VN-inspecteurs meer tijd willen geven. Maar dat Bush om olie of andere duistere motieven ten strijde trok, bestrijdt Clinton. Volgens hem omarmde Bush de neoconservatieve agenda: 'Irak' als katalysator van democratisering in het Midden-Oosten.

Clinton weigert dat te veroordelen. 'Ik heb president Bush vaak verdedigd over Irak, al vind ik dat hij had moeten wachten.' Hij zelf bombardeerde in 1998. Ook hij vermoedde massavernietingswapens. Net als Bush drong hij aan op regime change in Bagdad.

De volgspot heeft Bush' voorganger gevonden en tegen zo'n weergaloze comeback is geen kruit gewassen. John Kerry en Bush trokken zich dit weekeinde maar berustend terug in Massachusetts en Texas.

En Clinton geniet. Tegen CBS-interviewer Dan Rather zei hij blij te zijn met het leven buiten de publiciteit. Zijn stralende gezicht, bijna een uur lang in super-close-up, suggereerde het tegendeel.

Over zijn beleid praat Clinton moeiteloos, maar echt comfortabel oogt hij als het gaat over de man, niet de politicus Clinton. Moeilijke jeugd. Liefhebbende moeder, vertelt hij met een brok in zijn keel. Een huwelijk dat alleen met jaren therapie te redden viel. En gek op zijn dochter, dat vooral.

De naam Monica Lewinsky viel overigens niet. De vrouw met wie hij 'een vreselijke morele fout' beging, bleef ongenoemd.

De zelfgekozen focus op het persoonlijke verwondert commentatoren. Was het niet Clinton die tegenstanders en media uitentreure opriep om naar zijn politieke prestaties te kijken, niet naar zijn privé-besognes?

De klacht van Clintons medewerkers dat journalisten eens moeten ophouden 'amateur-psycholoog te spelen' komt in een vreemd daglicht te staan, schreef The Washington Post. In de net begonnen Clinton-zomer is er maar één amateur-therapeut bezig: de 'comeback kid' zelf.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden