Recessiebestendige vis

Op een handjevol topmana gers na wordt het een schraal jaar voor veel Neder lan ders. Het r-woord hangt weer in de lucht....

Betaalbaar visrestaurant Eénvistwéévis komt niet op dat lijstje voor, maar zou er ook goed bij kunnen. Toch is het kleine zaakje deze woensdag leeg, op één tafel na waaraan de kok met een paar vriendinnen de wijnkaart test. Het heeft wel iets huiselijks.

Eénvistwéévis houdt het simpel. De inrichting bestaat uit eenvoudig houten meubilair op een planken vloer. Aan de witte muren hangen foto's van scheepjes. Samen met een schelpje hier en daar onderstrepen ze het maritieme karakter. Uit een ghettoblaster op de bar schettert salsamuziek. De kaart is een handgeschreven A4'tje. Het menu bestaat uit louter zeevlees. Oesters, gerook te zalm, vissoep, gebakken scholletjes, tonijn met basilicummayonaise, zwaardvis met groene salsa. Er blijkt geen grote fantasie uit. Maar vis is ook op zijn best als hij simpel wordt bereid. Al te vaak zijn we op de koffie gekomen met even fantasievolle als beroerde

combinaties.

Wij nemen vissoep en salade van rode mul vooraf, gevolgd door zeebaars en gamba's met aïoli, knoflookmayonaise. De kok verheft zich van zijn stoel en verdwijnt in de keuken. Al gauw bereiken ons sissende geluiden, en even later liggen op mijn bord drie stukjes versgegrilde mul, bedolven onder een berg gemengde salade met balsamicodressing. De vissoep is doorsnee, gevuld met stukjes witvis en een paar venusschelpen.

Intussen zijn gelukkig nog een paar klanten binnengekomen: twee vlotte vriendinnen van in de veertig en een jong stelletje Spaanse toeristen. Genoeg mensen om de kok in de keuken te houden.

Wij zijn toe aan een vorstelijke zeebaars, die sinds hij op grote schaal wordt gekweekt betaalbaar is geworden. De buik is gevuld met tijm en rozemarijn.

De vis is gestoomd en keurig

gegaard, want nog licht roze op de graat. Aan gebakken gamba's kan niemand zich een buil vallen.

Een eervolle vermelding verdienen de bakjes garnituur die bij de vis op tafel komen. Eén met broccoli, worteltjes, venkel en tuinboontjes en de ander met in de schil gebakken aardappelen.

Als om het huiselijke karakter te onderstrepen ontpopt een van de twee vriendinnen zich ineens ook tot serveerster. De ander verlaat lichtelijk beschonken het pand, twee h & m-tassen met zich meezeulend. Even later, als

iedereen zijn eten heeft, verdwijnt ook de kok. Om voetbal te gaan kijken, aldus de serveerster.

Wij ronden het diner af met een lekker stuk chocoladetaart en besluiten dat Eénvistwéévis oké is. Superlatieven zijn overdreven, maar het is een fijn buurtrestaurant in de grote stad. Toegegeven, het is een luxe recessie als die belegd kan worden met oesters. Maar met 37 euro per persoon inclusief (een fles) wijn en koffie, steekt Eénvistwéévis gunstig af bij prestigieuzere collega's waar je als je niet oplet vooral betaalt voor de inrichting. Dat kun je van Eénvistwéévis niet zeggen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden