Recap True Detective S02E07: alles is neuken

Recap True Detective

Gisteravond werd de zesde aflevering van het tweede seizoen True Detective uitgezonden op HBO Nederland. Volkskrant-journalist Haro Kraak schrijft wekelijks een recap van elke aflevering, die steeds op dinsdag op Volkskrant.nl verschijnt. Let op: spoilers!

Ani en Ray Beeld HBO

Zou Paul echt dood zijn? Morsdood? Niet-meer-kunnen-reanimeren-dood? Natuurlijk leeft Paul Woodrugh niet meer, maar dit is de reactie die je als scenarist oproept als je eerder een personage van een wisse dood hebt gered. Het wordt moeilijker om mee te leven met zo'n heftig moment, omdat je weet dat er altijd een spelletje met je gespeeld kan worden.

Nu was Paul toch al niet het zo'n sympathiek personage; hij sprak nauwelijks een volzin uit, was conservatief als een dolle en deed zich op onovertuigende wijze als een ander mens voor. Dus ik was schrikbarend weinig geraakt door de twee kogels die hem doorklieften.

Hoe dan ook: het is toch Burris! De politiechef die tot dusver nauwelijks een rol van betekenis heeft gespeeld is inderdaad de corrupte, blanke en magere agent die Irina genoemd had tegen Frank. Althans, daar mogen we vanuit gaan, anders schiet hij Paul niet koelbloedig in zijn rug.

Recap

Acht weken lang komt elke dinsdag de recap van True Detective seizoen 2 online te staan, de ochtend nadat de aflevering op HBO in première is gegaan. Vandaag de zevende aflevering, Black Maps and Motel Rooms.

Homo

Trouwens, beste kijkers, we moeten hier toch even bij stil staan: Paul heeft zijn leven geriskeerd (en verloren) omdat hij iets probeerde te verbergen, iets waarover niemand in zijn omgeving een echt groot probleem had gemaakt, op de moeder van zijn toekomstige kind na: het feit dat hij homo was.

Nee, Paul doet geen poging om de moordzaak op te lossen, al komt hij er in het proces wel iets dichterbij, hij wil alleen de compromitterende foto's verdoezelen die van hem genomen waren met zijn Irak-vlam. De boodschap is hier helaas: homoseksualiteit is in de wereld van True Detective (of in het hoofd van Paul) zo erg dat je liever doodgaat dan dat anderen erachter komen.

Hoe die foto's in handen komen van mensen die Paul willen chanteren is trouwens nog een ingewikkeld verhaal dat aan elkaar hangt van toevalligheden. Dit is sowieso een ongegeneerde uitleg-aflevering, waarin onze detectives de ene vergeten naam na de andere noemen en talloze theorieën aan elkaar (maar vooral aan de kijker) verklaren. Helaas kan dat niet anders als je je afleveringen lang bezig hebt gehouden met zijpaden, achtergrondverhalen, opzettelijke vaagheden en vergeten subplotjes. De warboel ligt niet aan mij, heus. Probeer er bij te blijven, oké?

Daar gaan we: de groep Irak-huurlingen, Black Mountain, waartoe ook Miguel, de scharrel van Paul behoort, en waarover onduidelijke verhalen in de pers circuleren, heeft een nieuwe naam: Ares Security. De enige opdrachtgever van Ares is toevallig Catalyst, het malafide bedrijf dat achter de aanbesteding en vervuiling van de grond rond de treinlijn zit.

Ander toeval: om onduidelijke redenen bespioneerde de vadsige (inmiddels overleden) agent Dixon Paul, zoals we bij zijn eerste ontmoeting met Miguel zagen. Dixon zou een 'scherp oog voor geheimen' hebben, maar een motief ontbreekt nog. Hoe dan ook: de foto's kwamen goed van pas toen politiechef Holloway, ook al een man die we afleveringen lang niet of nauwelijks gezien hebben en nu een grote rol speelt, ze toevalligerwijs vond nadat Dixon overleden was in het bloedbad aan het eind van aflevering 4.

Diezelfde Holloway was op het orgiefeest voor rijke, machtige mannen (sorry dat ik zijn aanwezigheid over het hoofd heb gezien vorige week). Daar werd een omvangrijke deal gesloten over de hogesnelheidslijn, waarvan de contracten door Paul werden gejat.

Paul Beeld -

Nuttig speurwerk

Naar aanleiding daarvan doet Paul het eerste werkelijk nuttige speurwerk van dit seizoen: hij komt erachter dat Holloway, Burris, Caspere en Dixon tijdens de rellen van 1992 waarschijnlijk zelf die blauwe diamanten hebben gestolen. Ook blijkt dat Burris de Mexicaanse dealer Ledo Amarillo al in 2006 vervroegd vrijliet en de kans is dus levensgroot dat het bloedbad door Burris is opgezet.

Terug naar die contracten: met die toevallig verkregen huiskamerpornofoto's kan Paul mooi gechanteerd worden om de papieren terug te geven. Want die papieren stonden onder de handtekeningen, weet je nog? In het kort komt het hierop neer: iedereen zit tot zijn nek in de shit, niemand gaat vrijuit, en allemaal spannen ze samen tegen Frank Semyon. Osip Agranov, de Russisch-Israelische gangster, heeft het land van de casino en de nachtclub van Frank opgekocht en werkt hem eruit.

Vlak daarvoor komt Frank erachter door eindelijk Blake te confronteren. Hij slaat een tumbler-glas in slowmotion kapot tegen zijn slaap en martelt hem zo dat hij alles ophoest: iedereen is omgekocht (op Nails na - wie?). Maar niet getreurd: morgen wordt er 12 miljoen overhandigd, waarmee Osip de aandelen van Caspere koopt van McCandles. En o ja: de naam van de verkrachter van de vrouw van Ray was slechts een junkie die hem dwarszat, niet de echte dader. Frank bedankt Blake voor de informatie voordat hij hem in zijn buik schiet en laat doodbloeden op zijn tapijt.

Frank Beeld anp

Niet serieus

Dan volgen een aantal scènes met Frank waardoor we weer weten dat we True Detective niet serieus hoeven te nemen, maar vooral kijken als satire op het genre. Het is spannend en er zit een jongensachtig enthousiasme in de criminele plannen. Doodkalm zien we Frank zijn casino ontruimen vanwege een 'gaslek', waarna hij de boel inventief in de hens zet. Even later doet hij hetzelfde met zijn club. Op een uitkijkpunt staat hij onbewogen met een fles sterk te kijken naar de vlammenzee.

Frank heeft zijn plannen al klaarliggen: hij heeft een grote lading wapens en neppe paspoorten besteld, hij wisselt geld om voor diamanten (makkelijker smokkelen neem ik aan?) en maakt zich op om een grote klapper te maken als die miljoenen overhandigd worden. Daarna maakt hij zich met zijn vrouw uit de voeten, twee kaartjes naar Venezuela liggen al klaar. Misschien hebben ze daar eindelijk tijd om kinderen te maken. Want na 25 kibbelende scènes over hun kinderwens hoop je toch dat ze hun voorplantingsdrang niet opeens verloren zijn.

Wie trouwens uit het niets een onverklaarbare voorplantingsdrang hebben zijn Ray en Ani. Alsjeblieft zeg, scenaristen en tv-makers, niet elk verhaal heeft een liefdeslijntje nodig. De seksuele spanning tussen deze twee was tot dusver vrijwel nihil, op een paar lieve woorden van Ray na in aflevering 5 toen ze elkaar twee maanden niet gezien hadden. Waarom moet Ani zich dan tot twee keer toe aanbieden?

Drugs

In eerste instantie is ze nog high van de drugs die ze op het orgiefeestje kreeg. Er gebeurt hier iets raars: terwijl de als hoer vermomde Ani de mannen met messen van zich af moest slaan, heeft ze een flashback aan haar eigen vermoedelijke aanranding als kind. Direct daarna dringt zich op ongepaste wijze op aan Ray in het motel, alsof ze na zo veel misbruik van drugs en mannen alleen nog maar getroost kan worden door de affectie van - juist - een man. We hebben het hier overigens over een agent die geschorst is omdat ze het met te veel mannen deed op haar afdeling.

'Everything is fucking', zegt Vera, het meisje dat Ani meenam van het feestje, maar dat helemaal niet mee genomen wilde worden, dat helemaal niet vermist was. Hoewel de oneliner tamelijk lachwekkend is, wordt het wereldbeeld van scenarist Nic Pizzolatto er aardig door samengevat: rijke mannen willen (naakt met elkaar in één ruimte!) niets liever dan neuken met verbouwde hoertjes, die dat eigenlijk ook als een prima baan zien. De iets nettere vrouwen gaan gebukt onder hun eigen lust, die ze botvieren op collega's, onduidelijke porno en fetisjen. De ene man kan met zijn geneuk maar geen kinderen krijgen, en de andere man heeft een kind, maar niet door zijn eigen geneuk. Tot slot is daar de man die het liefst non-stop mannen zou neuken, maar Viagra gebruikt om een vrouw te neuken, die meteen zwanger wordt.

Alles is neuken, een prima ondertitel voor dit seizoen (of voor een kerstfilm met tientallen sterren).

Chantagemiddel

Goed, behalve dat Vera niet wil getuigen, levert ze nog wel wat nuttige informatie. Als we haar moeten geloven was het meisje dat ritueel vermoord werd in het hutje Tasha, een personage dat tig afleveringen terug even in beeld is geweest als het lievelingetje van Caspere. Zij is degene die de foto's heeft genomen, foto's die ze als chantagemiddel zou gebruiken, voordat ze afgeslacht werd dus.

Ook ziet Vera ene Laura op de foto's, die na een brainwave wordt herkend als Erica, de assistente van Caspere die we in aflevering 3 op de filmset zagen. En zij zou zomaar ook de dochter kunnen zijn van de vermoorde juweliers van wie de blauwe diamanten waren. Die heette immers ook Laura en twee op elkaar lijkende Laura's in de staat Californië, met 25 jaar ertussen, dat kan geen toeval zijn toch? Natuurlijk niet.

Net als zo'n beetje alle randpersonages, moet ook Vera onderduiken. Dat zit zo: Ani wordt gezocht voor de moord op de man op het feestje (zowel door de politie als de boeven, al zijn die termen nu inwisselbaar). Ray wordt (onterecht) gezocht voor de moord op Davis, de enige vrouw die wist welke geheime missie Ray, Ani en Paul aan het uitvoeren worden. Paul wordt gezocht door de man die hem wil chanteren.

Alle drie kiezen ze dezelfde optie: vluchten naar een motel. Paul stalt zijn moeder en verloofde ergens, Ani stuurt haar zus en vader weg (met wie ze overigens een oprecht emotioneel moment beleeft), Vera wordt geparkeerd bij haar zus en Ray en Ani verstoppen zich in een ander motel, waar ze zich aan elkaar - waarom toch? - vergrijpen nadat de Ray de vaagste versierpoging ooit heeft gedaan.

'Do you miss it?', vraagt hij.

Ani: 'What?'

Ray: 'Anything.'

Vlak daarvoor zegt Ani tegen hem: 'You're not a bad man.' Ray antwoordt: 'Yes, I am.' Dit morele vraagstuk is een rode draad van het seizoen. Helaas worden de opties meestal vrij zwart-wit afgewogen: je bent goed of slecht - alsof er niets tussenin zit. Ook Paul zegt iets soortgelijks als hij zijn zwangere verloofde naar het onderduikmotel brengt: 'I'm just trying to be a good man.'

Ray Beeld HBO

Wie Ben Caspere heeft vermoord, probeerde al lang geen goed mens meer te zijn. Het zouden Burris en Holloway kunnen zijn, maar dan is de vraag waarom ze daarmee de aandacht op zichzelf vestigden na al die jaren. Holloway wordt in de laatste scène neergeslagen door Paul, vermoedelijk niet dood, maar wel bewusteloos. Daarna schiet Burris Paul neer en stapt hij aan de passagierskant in een auto. Er is dus nog een handlanger. Maar wie?

Tony Chessani? McCandles misschien. We gaan volgende week hoe dan ook meer leren over de rol van zijn bedrijf Catalyst in de laatste aflevering, die maar liefst anderhalf uur duurt. Zou Franks vluchtplan lukken? En Ray en Ani? Ze staan er alleen voor, maar kunnen pas rusten als alles opgelost is. Ze moeten eindelijk laten zien wie de true detectives zijn.

Acht weken lang komt elke dinsdag de recap van True Detective seizoen 2 online te staan, de ochtend nadat de aflevering op HBO in première is gegaan. Vandaag de zevende aflevering, Black Maps and Motel Rooms. Volgende week is de laatste aflevering, die anderhalf uur duurt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.