Recap True Detective S02E05: hoeveel Other Lives kan ik leven?

Gisteravond werd de vijfde aflevering van het tweede seizoen True Detective uitgezonden op HBO Nederland. Volkskrant-journalist Haro Kraak schrijft wekelijks een recap van elke aflevering, die steeds op dinsdag op Volkskrant.nl verschijnt. Let op: spoilers!

Crimineel Frank en zijn vrouw Jordan. Beeld HBO
Crimineel Frank en zijn vrouw Jordan.Beeld HBO

Er zijn 66 dagen verstreken sinds onze drie detectives in een schier apocalyptisch vuurgevecht belandden en als enige overlevenden uit de strijd kwamen, en in de tussentijd zijn hun levens 180 graden gedraaid.

Inderdaad: Other Lives, zoals aflevering 5 heet.

De tijdssprong die True Detective maakt, is een welkome afwisseling van de doodlopende weg die de rechercheurs al een tijd bewandelden en leidt bovendien tot misschien wel de beste, maar zeker de meest bevredigende aflevering van seizoen 2.

Er gebeurt wat; er zit schot in de zaak. Dus, waar zijn we?

Recap

Acht weken lang komt elke dinsdag de recap van True Detective seizoen 2 online te staan, de ochtend nadat de aflevering op HBO in première is gegaan. Vandaag de vijfde aflevering, Other Lives.

Twee maanden na het bloedbad werkt Ray Velcoro als beveiliger voor Frank Semyon. Om het omslagpunt te benadrukken heeft Ray zijn snor afgeschoren, waardoor Colin Farrell, met mat en briesende neusgaten, opeens veel weg heeft van Hans Teeuwen.

Hij heeft de uitkomst van het corruptieonderzoek niet afgewacht en zelf zijn conclusies getrokken: de Mexicaanse drugsbende die als moordenaars van Ben Caspere in hun schoot viel, had waarschijnlijk weinig te maken met de seksverslaafde ambtenaar. 'Sometimes it's better to walk, before they make you run,' zegt Ray over zijn vertrek bij de politie.

De voogdijzaak die zijn ex-vrouw tegen hem heeft aangespannen, neemt een onverwachte wending voor Ray. Zijn ex wil een vaderschapstest laten doen. Ray sputtert tegen - hij weet dat de verkrachter van zijn vrouw waarschijnlijk de vader van 'zijn' zoon is. Daarnaast moet Ray ook een drugstest doen, maar daar zit hij niet mee; hij beperkt zich al twee maanden tot alcohol.

Frank zonder snor, maar met de looks van Hans Teeuwen. Beeld HBO
Frank zonder snor, maar met de looks van Hans Teeuwen.Beeld HBO

Eindelijk: emotie

Frank, Rays nieuwe broodheer, is noodgedwongen uit zijn enge moderne schurkenvilla verhuisd naar een kleiner optrekje in een mindere buurt. Hij is volledig terug bij af: hij is niet beter dan een dealer of een pooier, zegt zijn vrouw Jordan, die geen 'gangster's wife' wil zijn. 'That word bothers me', zegt Frank. Hij kan er niets aan doen dat hij dit leven leidt: 'I was born drafted on the wrong side of a class war.'

Dan ontstaat een oprecht emotioneel moment waarop ik de hoop eigenlijk al had opgegeven. Frank blijkt in staat te luisteren naar kritiek en die niet direct van een snedig repliek te voorzien. Jordan biecht op al drie abortussen gehad te hebben, waardoor ze vermoedt niet zwanger meer te kunnen worden. De vorige keer wuifde Frank adoptie weg met het argument: 'Ik wil niet andermans problemen oplossen.' Maar, zegt zijn vrouw, wat als jij zelf als kind gered was?

Tegen het einde zien we Vince Vaughn voor het eerst dit seizoen onbekommerd lachen, hij maakt zelfs een grap. Het geluk blijkt van korte duur, want Ray staat kokend van woede voor de deur, maar daarover later meer.

Paul Woodrugh (Taylor Kitsch) en Antigone Bezzerides (Rachel McAdams) zijn allebei gedegradeerd binnen de politie. Door de onderzoeken naar hun beider seksuele wangedrag zit Ani nu in een hok politiebewijs te archiveren en speurt Paul achter een computer en in een pak naar verzekeringsfraude. Beiden snakken naar het echte veldwerk. En ze drinken behoorlijk door: Ani's handen trillen onophoudelijk en Paul giet stiekem twee minibar-flesjes whisky in zijn ijsthee als hij de toekomstplannen van zijn toekomstige schoonmoeder moet aanhalen. Na herhaaldelijke spot van haar collega's over haar e-sigaretten ('Like sucking a robot's dick') rookt Ani nu gewone sigaretten, maar dat zou ook compleet betekenisloos kunnen zijn.

Als Paul zijn eigen manipulatieve moeder vertelt dat zijn vriendin zwanger is en dat ze gaan trouwen, reageert ze afkeurend (en racistisch). Vlak daarna ontdekt Paul dat zijn moeder de 20 duizend dollar die hij uit Afghanistan had meegenomen en bij haar had verstopt, heeft uitgegeven. Een ruzie ontstaat, waarbij zij impliceert dat ze weet van zijn homoseksuele gevoelens. Ook zegt ze dat hij een 'scrape job' (=abortus) had kunnen zijn en dat hij haar carrière als danser verpest heeft.

Antigone in een praatgroep voor agenten die schuldig zijn bevonden van seksuele intimidatie. Beeld HBO
Antigone in een praatgroep voor agenten die schuldig zijn bevonden van seksuele intimidatie.Beeld HBO

Wij weten beter

De moordzaak is door de instanties al afgedaan, maar wij weten natuurlijk beter. En de oplettende kijker vroeg zich misschien al af: wat was de bedoeling van dat vermiste meisje Vera uit aflevering 1, waarom horen we niks van haar? Of wat te denken van die blauwe diamanten die in een bankkluis van Caspere gevonden waren?

Jazeker, het meisje en de diamanten dienden een doel. Ani belandt bij de zus van Vera, die haar een aantal foto's geeft die afgeleverd waren bij hun oude huis. Het zijn stiekem genomen plaatjes van een feestje, Ani herkent Caspere, een senator én de blauwe diamanten, die - zo blijkt - inmiddels zijn verdwenen uit het politiearchief. De gesneuvelde en waarschijnlijk corrupte partner van Ray, Dixon, blijkt zelfs voordat de diamanten gevonden waren er al navraag naar gedaan te hebben.

Via de gps-gegevens van Vera komen Paul en Ani bij een huis in Guerneville, dichtbij de hippiecommune waar Ani opgroeide. Ze zien cirkelende aasgieren en vinden een hutje waar iemand gemarteld of vermoord is, de spetters van een slagaderlijke bloeding lopen over de muur. Zou dat van Caspere zijn? Vermoedelijk niet, aangezien zijn geslachtsdeel eraf was geschoten en niet zijn polsen waren doorgesneden. Wellicht toch bloed van Vera.

En ook van een andere kant komen er aanknopingspunten. Ray moet van Frank Blake schaduwen, een werknemer die hij niet vertrouwt. De opdracht levert meteen wat op: Blake blijkt feestjes (uiteraard met hoeren) te organiseren met Tony Chessani, het cokezuchtige zoontje van de burgemeester. Ook van de partij: gangster-Rus Osip en Pitlor, de griezelige psychiater annex cosmetisch chirurg.

Ook Frank krijgt nog een reden om in Caspere's zaakjes te wroeten. Als hij de verdwenen harddrive, laatst gezien in Caspere's tweede (geluidsdichte) huis, kan achterhalen, krijgt hij alsnog vijf percelen langs de door hem begeerde hogesnelheidslijn. Deze deal maakt hij met McCandles, de baas van Catalyst Group, het bedrijf dat de treinlijn aanlegt. Overigens heeft de baas van het vuilverwerkingsbedrijf dat de grond bij Fresno opzettelijk verontreinigd heeft, een dodelijk ongeluk gehad, wat voor sommigen mensen wel erg voordelig uitpakt, denkt Frank.

Niet iedereen bij de politie is tevreden met hoe de moordzaak in de doofpot is gedaan. De chef van Ani wil een speciale eenheid opzetten die in het geheim het onderzoek voortzet om zo hopelijk alsnog politiecorruptie te onthullen. Ani en Paul doen in elk geval mee, maar Ray is minder makkelijk over te halen. De chef belooft dat ze een goed woordje bij het openbaar ministerie zal doen, zodat Ray zijn zoontje niet verliest. Daar doet hij het voor.

Toch is hij benieuwd, waarom wordt hij zelf niet meer van corruptie verdacht? De chef zegt dat de geruchten over hem niet waar zijn, dat hij de vermeende verkrachter van zijn vrouw niet vermoord heeft. De man is onlangs opgepakt en er is een DNA-match. Ray hoort het zwijgend aan, maar achter zijn verwarde ogen raast de chaos in zijn kop: de enige conclusie is dat Frank hem (opzettelijk?) al die jaren terug de verkeerde naam heeft gegeven en dat Ray dus een onschuldige man heeft vermoord.

Frank en Ray Beeld HBO
Frank en RayBeeld HBO

Van een 8 naar een 10

Om onduidelijke redenen besluit Ray eerst engerd Pitlor een bezoekje te geven, alvorens bij Frank verhaal te halen. Na een effectieve afranseling tuft de chirurg zijn tandjes uit en blijkt hij bereid om te praten: hij maakt de aangeleverde meisjes slechts mooier, van een 8 maakt hij een 10. Caspere en Tony organiseren de dubieuze feestjes, zegt hij, en het gerucht gaat dat ze daar beeldmateriaal opnemen om als chantagemateriaal te gebruiken - hetzelfde materiaal als op de gezochte harddrive, waarschijnlijk. En wat bedoelde Pitlor met de sterke tradities van de Chessani-familie waartegen de moeder niet bestand was? Je hoopt dat daar geen incestueus seksspel mee wordt bedoeld.

Waar ik eerder (samen met andere critici) wees op de gelijkenissen met de surrealistische noir-sfeer van David Lynch-films, doet True Detective me nu ook sterk denken aan het werk van crimeschrijver James Ellroy, van wie ik vorige week toevallig de verfilming van L.A. Confidential (met Russel Crowe, Kevin Spacey en Guy Pearce) terugkeek. Ook hier hebben we te maken met grootschalige politiecorruptie, een dubieuze vermenging van Hollywood-glamour en onderwereldfiguren, en zelfs een rijkaard die chirurgische ingrepen voor meisjes betaalt zodat ze kunnen tippelen op zijn extravagante feestjes. Het gaat om de vervaging van normen, geen van de personages gaat vrij uit, maar sommigen blijven toch morele vragen stellen: ben ik goed of slecht?

Met andere woorden: hoeveel Other Lives kan ik leven?

Paul weet dat hij geen leven lang zijn ware aard kan verbergen. Ani ondergaat cynisch de praatsessie over seksuele normen en ziet hoe haar zusje, die eerst nog achter een webcam zat, is toegelaten tot de kunstacademie. Frank wil eigenlijk goed zijn, maar ziet zich genoodzaakt crimineel te blijven. Ray heeft net toegegeven aan zijn slechte kant, maar begint weer te twijfelen omdat hij drie banen moet combineren: Frank beveiligen, Blake bespioneren én de moord op Caspere oplossen.

Op dit moment woedt vooral de zwarte razernij in Ray, precies waarvoor Frank hem heeft aangenomen. Maar die keert zich nu tegen Frank. Hij doet de deur open en kijkt in de priemende blik van Ray. 'You and me need to talk.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden