Rauwe werkelijkheid rond loverboys in Snoop Dogg-auto's

In zijn nieuwe documentaire over loverboys kijkt Roy Dames net even verder dan in zijn vorige, die louter schokkende slachtofferverhalen kende. 'Roy, weg die camera!'

Programma?

Dossier Loverboy, zaterdag om 16.05 uur op Nederland 2.


Loverboys? Is daar inmiddels niet alles over gezegd?

Documentairemaker Roy Dames, die onder meer films maakte over illegalen, Marokkaanse probleemjongeren en de Amsterdamse penoze, bewijst het tegendeel. Goed, hij maakte drie jaar geleden de zesdelige documentaireserie Loverboys, maar twijfelde aan het waarheidsgehalte van één meisje dat haar verhaal voor zijn camera deed. Zijn nieuwe, vierdelige serie laat vooral de rauwe werkelijkheid zien van een aantal meisjes dat een nieuw leven probeert op te bouwen, nadat ze zich - deels - hebben losgemaakt uit de greep van hun loverboy.


Wat zien we?

In de eerste aflevering volgt Dames het 24-jarige meisje Emily. Ze kijkt naar Nieuwsuur, waarin te zien is hoe zeven mannen, onder wie haar loverboy, van alle beschuldigingen worden vrijgesproken. De rechter vond het bewijs niet overtuigend genoeg. Tranen op de bank.


En nu?

Emily wil meer bewijs verzamelen, maar laat Dames eerst de plaatsen zien die haar leven voorgoed hebben veranderd. Een bos bij Bleiswijk, waar op een parkeerplaatsje langs onverlichte wegen zelfs 9-jarige jongetjes misbruikt zouden worden. Een bouwterrein achter het treinstation in Amersfoort, waar ze 'in elkaar werd getimmerd' door haar ex-man en haar ongeboren kind verloor.


Heftig.

Zeg dat wel. 'Hij keek naar me alsof ik een stuk vlees was - zo, die hebben we binnen', zegt Emily over het moment waarop ze zich realiseerde dat haar toenmalige vriendje bepaald geen goede bedoelingen met haar had.


Hoe zit het met dat bewijs?

Daarvoor krijgt ze hulp van Anita de Wit, moeder van een loverboyslachtoffer en oprichtster van stichting stoploverboys.nu. Roy Dames volgde haar drie jaar geleden ook. De vrouw ontfermt zich over meerdere slachtoffers en rust niet tot alle daders zijn gestraft. Nu gaat de documentairemaker met een nachtcamera met haar mee naar de Rotterdamse haven, waar zich een netwerkje van loverboys ophoudt in knalgele 'Snoop Dogg-auto's', en klanten contact zoeken met meisjes.


Dat klinkt als guerilla-journalistiek

. Dat is het ook wel een beetje. Haar werk als veredelde privédetective, waarbij ze een aantal van 'haar meiden' mee op stap neemt, is bepaald niet onomstreden, maar ze is vanuit Dames' perspectief interessanter dan een geëngageerde talking head in een officiële functie. Hij omarmt de vrouw, en vice versa. 'Roy, weg die camera!', roept ze wanneer de documentairemaker iets te opvallend aan de kade staat te filmen. Spannend.


Is dit niet wat te sensatiebelust?

Misschien. We zien niet meer dan wat schimmen op de kade, maar Dames brengt het onderwerp sterk tot leven. Hij doet precies wat in zijn vorige serie ontbrak; nét iets verder kijken dan alleen de schokkende slachtofferverhalen.


Levert Dames' aanpak resultaat op?

Emily herkent haar loverboy op de beelden in de haven. De officier van justitie gaat tegen de vrijspraak van de vier mannen in beroep. Wordt vervolgd.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.