Nieuws Amnesty International

Rapport: pesterijen, racisme, seksisme en vernedering bij Amnesty International

Mensenrechtenorganisatie Amnesty International neemt het niet zo nauw met de rechten van de eigen werknemers. Terwijl de organisatie voortdurend regeringen bekritiseert, maakt ze zich al jaren schuldig aan machtsmisbruik, racisme, seksisme, pesterijen en vernedering van het personeel.

Activisten van Amnesty International voeren actie in Turkije. Beeld AFP

Dit blijkt uit een vernietigend onderzoek onder zo’n vijfhonderd medewerkers van het internationale secretariaat van Amnesty. Zij spreken van een ‘giftige’ werkomgeving, waar chefs zich schuldig maken aan het vernederen en pesten van het personeel en waar strafmaatregelen schering en inslag zijn.

‘Gezien het doel van Amnesty, het beschermen en bevorderen van mensenrechten, was het aantal klachten over pesterijtjes, racisme en seksisme verontrustend’, aldus de onderzoekers van consultancybureau KonTerra. Zij wijzen erop dat de mensenrechtengroep snel schoon schip moet maken.

‘Regeringen en andere tegenstanders van Amnesty zullen de berichten over organisatorische problemen en bewijzen van nepotisme en hypocrisie gebruiken om het werk van Amnesty te ondermijnen’, benadrukken ze. ‘Dit kan de missie van de organisatie in gevaar brengen.’ 

Directeur Eduard Nazarski van Amnesty Nederland is ‘ernstig geschrokken’ van het rapport. ‘Zeker een mensenrechtenorganisatie moet veel beter met haar eigen mensen omgaan’. schreef hij donderdag aan alle leden. Nazarski heeft echter geen enkele aanwijzing dat er ook bij zijn afdeling iets mis is.

Aanleiding voor het onderzoek, waartoe Amnesty zelf opdracht gaf, waren twee recente gevallen van zelfmoord onder het personeel. Zo beroofde de 65-jarige Gaëtan Mootoo, die ruim dertig jaar bij de mensenrechtenorganisatie had gewerkt, zich van het leven in het Amnesty-kantoor in Parijs. Mootoo schreef in zijn afscheidsbrief dat de problemen op zijn werk een belangrijke rol hadden gespeeld bij zijn beslissing om uit het leven te stappen. 

Angst voor straf

Ruim een maand later maakte een 28-jarige stagiair thuis in Londen een eind aan haar leven. Hoewel er uit een onderzoek geen aanwijzingen kwamen dat haar werk een rol had gespeeld, gaf de familie Amnesty deels de schuld voor haar dood.

De onderzoekers van KonTerra schetsen het beeld van een organisatie waar de leiding zich nauwelijks bekommert om het welbevinden van de werknemers. Een fors deel van het personeel, 39 procent, zegt geestelijke en lichamelijke problemen te hebben gekregen door hun werk bij Amnesty. Een op de zes medewerkers noemt als reden voor stress dat zij hun mening niet durven geven uit angst dat ze door hun chefs worden gestraft.

‘Er waren talrijke meldingen van machtsmisbruik, discriminatie en andere vormen van oneerlijke behandeling’, aldus het rapport, ‘meldingen van leidinggevenden die medewerkers kleineren in vergaderingen of die vernederende en bedreigende opmerkingen maken. Zoals ‘je stelt niks voor’ of ‘je moet ontslag nemen en als je toch blijft, zal je leven een lijdensweg worden’. Pesterijtjes en publieke vernedering worden volgens sommigen regelmatig gebruikt door het management.’ ‘Wie uit de groep stapte, werd in het openbaar vernederd.’

Onder het tapijt

Een vrouwelijke medewerker zegt dat bij Amnesty alle misstanden het liefst onder het tapijt werden geveegd. Zij meldt dat zij en andere vrouwen verbaal werden geïntimideerd door haar chef, maar dat er niet werd ingegrepen.

‘Niemand zei er iets van’, zegt ze. ‘Twee collega’s wilden niet dat het naar buiten kwam omdat ze op het werk niet met de gevolgen geconfronteerd wilden worden. Zij hadden er ook geen geloof in dat de organisatie ze zou steunen als het eenmaal bekend werd.’

De top van Amnesty heeft beterschap beloofd. ‘Het rapport schetst een somber beeld’, aldus secretaris-generaal Kumi Naidoo in een verklaring. ‘Het is zorgwekkend dat onze werknemers praten over een cultuur waar discriminatie, pesterijen en machtsmisbruik oogluikend werden toegestaan. Dat spijt ons oprecht.’ 

Nazarski sprak de afgelopen dagen met Naidoo. ‘Het rapport is vreselijk om te lezen’, aldus de directeur. ‘Het is essentieel dat de bedrijfscultuur op het internationaal secretariaat in lijn wordt gebracht met de waarden van Amnesty.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden