Rafael, Sylvie en de vooroordelen

Column voor het radioprogramma Langs de Lijn (NOS), 17 juni 2008, 19.45 uur

Ik geef het toe, voor Rafael van der Vaart ben ik niet altijd even vriendelijk geweest; niet voor de man en niet voor de voetballer.

Een dieptepunt werd bereikt toen hij en Sylvie Meis de uitzendrechten van hun huwelijksceremonie verkochten aan SBS Shownieuws. In dat programma was eerder de huwelijksplechtigheid van Bonnie St. Claire uitgezonden, dus dan weet je het wel.

De Beckhams van de Lage Landen werden ze genoemd. Ga nou eerst maar eens voetballen, dacht ik, maar misschien is dat wel een ouderwets standpunt. Voetbal is óók entertainment. Die twee werelden raken elkaar steeds meer.

Toch is het nog steeds wennen, bijvoorbeeld om de column van Sylvie in Bild Zeitung te lezen over de geweldige nacht die zij en Rafael beleefden na Nederland - Frankrijk:

De column heet ‘Wunderschöne Nacht mit Rafael'. Sylvie vertelt dat de bus met spelersvrouwen na de wedstrijd een half uur voorsprong had op de bus met voetballers. Dit stelde de dames in hotel Beau Rivage in Lausanne in staat zich even op te tutten én alvast de champagne klaar te zetten.

Na aankomst van de spelers werd er gelachen en gezongen en toen het echtpaar Van der Vaart als eerste de zaal verliet en naar de hotelkamer liep, klonk er een plagerig applaus. Daar trokken Sylvie en Rafael zich echter niks van aan. Een ‘wünderschöne Nacht' volgde.

Wil ik dat allemaal weten? Daarover twijfel ik. Ik denk het wel, maar het leidt wel af van waar het om zou moeten gaan, en waarmee het allemaal is begonnen: voetbalwedstrijden. Het is best gek dat Sylvie van der Vaart in Duitsland net zo bekend is als Rafael van der Vaart, en misschien wel bekender.

Kortom, aan Van der Vaart hangen een paar vooroordelen. En ze verdwijnen op het moment dat je tegenover hem zit in het Olympisch Museum in Lausanne, de plek waar Oranje en de pers elkaar twee maal per week ontmoeten.

Laat ik eerst zeggen dat ik Rafael van der Vaart een van de beste spelers van het Nederlands elftal vind. Hij oogt topfit, en dat is wel eens anders geweest. Hij speelt met de allure en de zelfverzekerdheid van een vedette en het plezier druipt er vanaf.

Van der Vaart voetbalt in gedachten nog steeds op het pleintje achter de woonwagen in Beverwijk. De rest van de wereld bestaat niet.

Die onbevangenheid kenmerkt hem ook aan de interviewtafel. Het cynisme van journalisten, en zeker van 49-jarige journalisten, is hem totaal vreemd. Hij is openhartig, gaat geen vraag uit de weg en eist niet dat hij het verhaal voor publicatie mag lezen.

We spelen in de nationale ploeg, zegt hij, en dus spelen we voor het volk. En het volk geniet. Iets mooiers bestaat niet. We doen iets waar iedereen blij van wordt. Het is feest.

In al zijn eenvoud zei Rafael van der Vaart daarmee precies waar het deze weken in Zwitserland en straks misschien Oostenrijk om gaat.

Leuke jongen. Goeie voetballer ook.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden