Radicale Noorani mag spreken, zijn critici niet

De moslimorganisatie World Islamic Mission moet niets hebben van de ahmadiyya’s, de verlichte stroming in de islam. ‘Ik ga nog liever dood dan dat ik ze als moslims beschouw.’..

Nederland zal de radicale Pakistaanse moslimleider Mohammed Anas Noorani Siddiqui dit weekeinde in de gaten houden als hij in de Taibah-moskee in Amsterdam een conferentie leidt. Dit beloofde minister Donner van Justitie donderdag in een debat met de Kamer, die verbaasd was dat de geestelijk leider een visum had gekregen.

Mocht Noorani strafbare uitlatingen doen, dan kan hij volgens de minister op een lijst van ongewenste personen worden gezet. Nederland zal hem vervolgens de toegang kunnen weigeren. Een motie van het Kamerlid Wilders om dat visum alsnog in te trekken en de man direct het land uit te zetten, kreeg onvoldoende steun.

Noorani is de geestelijk leider van de World Islamic Mission (WIM), waarbij de Taibah-moskee is aangesloten. In bestuurlijke zaken heeft hij een vetorecht. Hij is aanhanger van de radicale Pakistaanse partij JUP, die zich in 1998 openlijk achter Osama bin Laden schaarde. De toenmalige secretaris zette een handtekening onder de verklaring van Bin Laden over de vorming van het ‘islamitisch front ter bestrijding van joden en kruisvaarders’.

Het is onwaarschijnlijk dat Anas Noorani strafbare uitlatingen zal doen in Amsterdam. Haatzaaiende en radicaliserende teksten en preken worden, zeker na de aanslagen van 11 september 2001, niet meer in het openbaar uitgesproken. Maar berichten over de radicaliserende invloed van de Noorani’s duiken al jaren op in Nederland. Anas Noorani’s vader, de in 2003 overleden Maulana Shah Ahmed Noorani, kwam eind jaren negentig al in opspraak wegens het aanzetten tot geweld.

Vorig jaar februari besteedde het VPRO-programma Het geluk van Nederland negatieve aandacht aan de Taibah-moskee. Het programma toonde fragmenten van een dvd, waarop is te zien hoe Noorani in Pakistan oproept tot de jihad. Verder kwam de imam van de Taibah-moskee in beeld, die fulmineerde tegen de ahmadiyya’s (een verlichte stroming binnen de islam). De imam schold ze uit voor hypocrieten en ongelovigen, die een groot gevaar vormen voor de islam en die fel moeten worden bestreden.

Destijds werden Kamervragen gesteld. Justitie nam toen genoegen met de verklaring van de Taibah-moskee dat de bewuste dvd’s waren uitverkocht. En dat het bestuur niet verantwoordelijk was voor verspreiding ervan.

Tot grote frustratie van henzelf lukt het critici van binnenuit de WIM en van de Nederlandse ahmadiyya-beweging niet de overheid te alarmeren. Steeds weer komt de WIM weg met het argument dat zij de Noorani’s alleen op geestelijk gebied volgt. En dat zij met de Pakistaanse politiek niets te maken heeft.

Nederlandse rechters hebben critici die eind jaren negentig waarschuwden voor radicalisering zelfs een spreekverbod opgelegd. In een brief aan de Volkskrant schrijft een Zwolse moslim, die anoniem wil blijven: ‘Onze imam heeft een spreekverbod, omdat de Nederlandse rechtsstaat vindt dat hij de geestelijk leider (het betrof destijds vader Noorani, red.) niet mag beschuldigen van het uiten van haatoproepende en beledigende uitspraken. Wij hebben met videobeelden aangetoond dat de bewering van onze imam op waarheid berust. Maar volgens de Nederlandse rechtsstaat is de uitspraak van de geestelijk leider dat niet-islamitische Nederlanders als reuen en teven leven, niet zo erg.’

Naar aanleiding van de brief had de Volkskrant gesprekken met de Zwolse moslim, die destijds actief was in de jongerenafdeling van de WIM-moskee. Eind jaren negentig werd daar volgens hem negatief gesproken over het Westen. Hij was erbij. ‘Er werd gezegd dat Nederlanders leven als honden, omdat ze niet trouwen. En dat wij moeten leven zoals in Pakistan.’

Hij, de dissidente imam van destijds en tientallen Zwolse Surinamers distantieerden zich van de maatschappelijke en politieke uitspraken van Noorani. De groep heeft zelfs korte tijd de moskee bezet. Omdat vader Noorani absolute zeggenschap had, mocht de Pakistaanse leider het opstandige bestuur (inclusief de imam) ontslaan.

De dissidenten moesten de moskee uit, die ze zelf hadden gefinancierd en gebouwd. De imam uitte in het tv-programma B & W zijn verontwaardiging over het vonnis en herhaalde dat Noorani aanzet tot geweld. Dat laatste mag hij van de rechter, op straffe van een dwangsom van maximaal 25 duizend euro, niet meer publiekelijk herhalen. Het spreekverbod geldt nog steeds.

De Volkskrant publiceerde destijds als eerste over de extremistische kanten van de Pakistaanse fundamentalist. Onder meer over een incident in Suriname, waar Noorani tijdens een bezoek opriep de huizen van aanhangers van ahmadiyya’s in brand te steken en hun knieën te breken.

Hikmat Mahawat Khan, oud-voorzitter van de ahmadiyya-organisatie Ulamon, dringt al jaren – vergeefs – aan op maatregelen tegen de WIM. Hij wil dat de WIM wordt gedwongen publiekelijk afstand te nemen van de radicale uitspraken van Noorani. Khan: ‘Die ideeën beïnvloeden de moslims hier ook. Dat ondervinden onze aanhangers dagelijks.’

Vrijdag stuurde hij een open brief aan de Tweede Kamer met de kop ‘Dubbelhartigheid, onverschilligheid of naïviteit van de politiek?’ Khan in de brief: ‘Als de politiek van de gemeenschap en met name van moslims verwacht dat zij waakzaam zijn voor opruiend gedrag, dan mag de gemeenschap inclusief moslims van dezelfde politiek verwachten dat die wel optreedt als het zover is.’

Dat de WIM de Pakistaanse geestelijke nooit publiekelijk zal afvallen, wordt duidelijk in een gesprek dat de Volkskrant in juni had met Mohamed Gaffar, ondervoorzitter van de WIM en algemeen secretaris van de Taibah-moskee. Gaffar maakte duidelijk dat hij en zijn aanhangers Noorani adoreren. Zijn kinderen hielden meer van Noorani (de vader) dan van hem, zei hij. En wat de ahmadyya’s betreft: de WIM zal hen in geen enkel moslimoverleg accepteren. ‘Onze boeken en onze geloofsovertuiging verbieden dat.’ Hij wil zelf nog liever naast een ongelovige worden begraven, zei hij, dan op een islamitische begraafplaats naast een ahmadiyya te moeten liggen. ‘Ik ga nog liever dood, dan ze als moslims te moeten beschouwen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.