Racket zwijgt, Becker spreekt

Media Partners deed een vergeefse poging om de internationale voetbalwereld met de European Football League op zijn kop te zetten....

POUL ANNEMA

BORIS BECKER is niet van plan geruisloos van het tennispodium te verdwijnen. Ofschoon hij onlangs in een interview met het Zwitserse blad Sport de hoop uitsprak dat zijn zoon Noah de last van een leven als topsporter bespaard zou blijven, lijkt hij in de nadagen van zijn eigen carrière druk doende de nieuwe generatie tennistoppers een met goud beladen toekomst te garanderen.

Grand-slamtoernooien speelt hij weliswaar niet meer, maar uit het circuit is hij nog niet verdwenen. Donderdag kostte het Ivanisevic grote moeite de publiekslieveling in het Super 9-toernooi van Stuttgart te beteugelen. Maar als zijn racket zwijgt, maakt Becker zich tegenwoordig verdienstelijk voor het sportagentschap Prisma, dat voor meer dan de helft eigendom is van Leo Kirch.

De Duitse mediamagnaat, Kirch dus, heeft met de overval op de voetbalwereld, die hij samen met Rupert Murdoch en Silvio Berlusconi in gedachten had, kenbaar gemaakt dat de sport een onwrikbaar onderdeel moet worden van de betaal-televisie. Die boodschap begreep ook de ATP, de organisatie van tennisprofs, die er evenwel geen belang in stelde om de kunsten van zijn beste spelers te verstoppen achter het slechts met de portemonnee te openen gordijn van de decoder.

Hoezeer het Kirch en Becker ernst was de aardverschuiving daadwerkelijk te laten plaatsvinden blijkt uit de woorden van de voorzitter van de Duitse tennisbond, Stauder, deze week in Der Spiegel. Becker zou na de afwijzing van de ATP hebben geprobeerd de beoogde breuk te forceren door de organisatoren van de Grand-slamtoernooien en andere grote toernooien voor zijn plannen te winnen. Met die actie zou meer dan 500 miljoen gulden zijn gemoeid.

Ook op dat niveau kreeg Becker (nog) geen voet aan de grond, maar de vraag die blijft is wat het Duitse fenomeen, los van commerciële motieven, beweegt om zijn vernieuwingsdrang juist nu zo zwaar aan te zetten. Op de baan heeft hij zijn explosief karakter nooit verloochend; het laat zich aanzien dat hij ook in de rol van zakelijk pionier het geweld niet zal schuwen.

Uit bekommernis met de sport, zegt Becker zelf. Op diverse plaatsen heeft hij zich de afgelopen weken uitgesproken over een volgens hem fatale ontwikkeling die zijn sport doormaakt. Hij spreekt in een interview met een combinatie van Europese sportbladen van 'een diepe crisis.'

Het probleem zit 'm niet in het bombardement aan services en smashes dat de hedendaagse power-players al gauw op het tapijt los laten, maar vooral in het feit dat de showbranche persoonlijkheden mist. Bovendien is er sprake van een overvoerde agenda. Toernooidirecteuren, met door sponsors gevulde portefeuilles, buitelen over elkaar heen op jacht naar de coryfeeën van het circuit.

'Maar mooie slagen zijn veel minder belangrijk dan persoonlijkheden', vat Becker het probleem van het hedendaagse tennis samen. 'De mensen willen vermaakt worden door tennissers die op de baan hun ziel bloot leggen. Maar voor tennissers die elke dag verplicht zijn te spelen is de sport een sleur geworden. Zoals een ander naar zijn werk gaat, zo komt de tennisser zijn wedstrijdje spelen. Daar krijg je het publiek niet meer voor op de banken.'

Gebrek aan emotie is kortom de dood in de pot voor een sport als tennis. Zegt Becker.

In ieder geval is de invloed van het krachttennis dat, volgens hem, niet. 'Kolder', aldus de Duitser. 'Tennis is zo gevarieerd dat je geen toernooi kan winnen met een goede service.'

Jan Siemerink valt hem daarin bij, in Vrij Nederland. 'Er wordt beter getennist dan ooit. Beter is alleen niet hetzelfde als mooier. Om je met service-volley in de top te handhaven, moet je én hard kunnen slaan en superfit zijn. Als ik niet honderd procent ben, vliegen de returns me om de oren.'

Siemerink zegt ook dat het karakter van de tennisser blijkt uit zijn manier van spelen. Dat is in ieder geval niet wat Becker bedoelt als hij zegt dat spelers hun ziel moeten blootleggen om het publiek te vermaken.

Poul Annema

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden