Race

Nederlanders zijn gek op Amerika, meer dan Fransen of Duitsers, zei RTL's Rick Nieman, terugblikkend op een nacht en ochtend verkiezingsverslaggeving. 'Wij houden van Amerikaanse politiek. En wij houden allemaal van Obama.' Toch zal vermoedelijk slechts een handvol de rit hebben uitgezeten in de nachtelijke verkiezingsprogramma's.


Over de netten (Pauw & Witteman, Obama kiest en op RTL 4) cirkelden de gebruikelijke gezichten van deskundigen, (oud-)correspondenten en politici, aangevuld met Frederique van der Wal vanuit New York.


Overal zat Max Westerman, wiens rol op tv lijkt te bestaan uit het niet meer in Amerika zijn. EenVandaag filmde hem een nacht lang, wat een inkijkje gaf in het vermoeiende bestaan van de oud-correspondent in zijn trip down Memory Lane.


Aan tafel bij Pauw & Witteman, om half drie 's nachts voor de microfoon van Radio 1. Om vijf uur even naar huis, daarna in de taxi naar de ochtendshow van Eva Jinek, samen met Charles Groenhuijsen. De wallen en de stand van de kapsels verraadde het al: alledrie niet geslapen. Westerman had genoten, zei hij desondanks. Dit was veel leuker dan ter plekke zijn in Washington: 'Als correspondent zit je in verkiezingsnacht gewoon op kantoor naar de uitslagen te kijken en die door te geven.'


Het was precies wat zichtbaar was bij de NOS, waar de oerdegelijke correspondent Eelco Bosch van Rosenthal veroordeeld leek tot zijn bureau met beeldschermen. Een afscheid ook nog, waar hij - blijkens een interview in deze krant - zichtbaar moeite mee had.


Een kater, maar hij was er altijd nog beter aan toe dan de bekende veiligheidsdeskundige Rob de Wijk de volgende ochtend in het Kurhaus. Die had volgens Rick Nieman 'niet alleen maar water gedronken': 'Na twee zinnen dachten we: laten we maar afbouwen.'


Wie had geslapen had 's ochtends aan dat ene beeld genoeg: de overwinningsspeech van Obama. Alweer een historisch moment: de eerste president die zijn glans pas herwon ná de campagne.


DWDD schoot raak met het ontleden van 'de grammatica van de speech'. De speech 'met een soberte die Obama volwassener maakte', aldus de oude wijzeman Johan Fretz. Simon Schama had op de BBC de 'helderheid en poëtische kracht' geprezen. Leo Blokhuis ontwaarde naast de eigen greatest hits waaruit Obama putte verwijzingen naar popmuziek. The best is yet to come: 'Ik gok dat tweederde van de Amerikanen direct aan dit liedje denkt van Frank Sinatra.'


Meesterlijk ook, memoreerde de jonge Bertine Moenaff, hoe hij met 'blank of zwart, rijk of arm, homo of hetero' de diversiteit benadrukte. Een speech 'volgens de regelen der kunst', aldus oud-correspondent (en hoofdredacteur) Philippe Remarque. 'In nog geen drie minuten was je bij het hondje van zijn dochters aangekomen. Dat kan alleen in Amerika. Je vrouw de liefde verklaren, je dochters zo mooi hebben zien opgroeien. In Nederland zul je dat nooit horen; je zou meteen worden afgemaakt.'


Of change nu werkelijk gonna come is, valt te bezien, maar de hele tafel had deze avond een beter humeur dan de dag ervoor. Misschien kwam dat ook wel een beetje door de NOS. Daar werd de strijd onder toeziend oog van Astrid Kersseboom gevisualiseerd met een virtuele renbaan. Hortend en stotend stiefelden een republikeinse olifant en een democratische ezel naar het witte huis. Een kansloze race, maar een glansrijke overwinning voor Fred Oster.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden