Rabobank

Rabobank moet volgens de The Financial Times een boete van één miljard dollar betalen vanwege gesteggel met de Liborrente. Het boetegeld gaat naar de Britse en Amerikaanse marktautoriteiten. Gelukkig krijgt De Nederlandsche Bank volgens de FT ook een beetje.

Persoonlijk had ik nog nooit van de Liborrente gehoord. De afgelopen jaren zijn er uit de financiële wereld wel vaker exotische termen langsgekomen waarvan bijna niemand wist wat ze betekenden, maar waar je dus flink op kon binnenlopen als je wél van de hoed en de rand wist.

De Liborrente is de rente die de banken elkaar berekenen op leningen. Rabobank behoorde tot het groepje banken dat dagelijks het rentepercentage bepaalde. Met frauduleus manipuleren was daar grof geld mee te verdienen.

Overigens is in de aanklacht van de Amerikaanse National Credit Union Administration tegen de banken sprake van de 'Coöperatieve Centrale Raiffeisen Boerenfleenbank B.A.' - daar moet een beetje linke advocaat toch iets mee kunnen.

'Objection! We are nót the Boerenfleenbank!'

Een week geleden maakte de Rabobank bekend dat de bonussen voor bankbestuurders worden afgeschaft. Die waren namelijk 'niet meer goed verenigbaar met de functie van een maatschappelijk verankerde bank'. Nu wordt duidelijk dat ze vermoedelijk ook niet meer verenigbaar waren met de monsterboete die de bank boven het hoofd hing. Gelukkig maakte Rabobank over het eerste half jaar van 2013 nog een nettowinst van 1,1 miljard euro, dus de bank kan wat lijden.

Hoe maatschappelijk verankerd de Rabobank ook moge zijn, en hoe waardevol haar coöperatieve wortels, ze smeerden me daar bij mijn eerste hypotheek al een vette woekerpolis aan toen die term nog niet eens bestond en Antoinette Hertsenberg nog vlees at. Wellicht betekent die verankering ook wel dat je meegaat met de heersende maatschappelijke mores, waaronder het leegzuigen van je klanten.

Ik herinner me al te goed Piet Moerland, bestuursvoorzitter van de Rabobank, na het vorige schandaal waar zijn bank bij was betrokken. Moerland voelde zich 'bekocht, misleid en voor de gek gehouden'. 'We wisten dat er dingen gebeurden die niet mochten, maar wij zouden het anders doen', verklaarde hij in februari, nadat was gebleken dat ze in de Rabowielerploeg ook wel eens dope gebruikten. Het hele bestuur kwam volgens Piet tot dezelfde slotsom: 'Hier gaan we niet mee door. Dat kan niet, het is verziekt.'

Dat waren destijds uit de mond van een bankbestuurder al groteske woorden, waarvan je wist dat ze Piet nog eens hard in gezicht zouden worden gesmeten. Ze maken natuurlijk ook heel erg nieuwsgierig naar wat Moerland straks gaat zeggen, wanneer de boete wegens megafraude officieel wordt bekendgemaakt. Acht maanden geleden kon hij de wielrenners nog de schuld geven. Nu zat de kanker binnen de bank zelf, jarenlang en onder toeziend oog van de raad van bestuur, met daarin sinds 2003 Piet Moerland.

Het kan natuurlijk ook dat Moerland gerommel met medicijnen moreel gezien veel en veel erger vindt dan gerommel met rentepercentages. Zoals de wielrenners dope als iets normaals waren gaan zien, zo is bij bankiers op zeker moment wellicht het gevoel ontstaan dat liegen, stelen en manipuleren de gewoonste zaak van de wereld was.

Bij Rabobank afficheren ze zichzelf als een andere bank, met hogere morele standaarden. Wat na de dopingaffaire al bleek, blijkt nu weer: er is iets grondig mis met het zelfbeeld. van de Raiffeisen-Boerenleenbank.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden