Lezersbrieven

'Rabobank dwingt mij digitaal te gaan'

De ingezonden brieven van zaterdag 12 december.

Beeld anp

Slechte zaak, Rabobank

De Rabobank gaat 9.000 mensen ontslaan. Er worden steeds meer bankzaken digitaal afgewerkt, zodat er werknemers overbodig worden. De digitalisering is dus de boosdoener.

Mijn ervaring is een andere.

Banken verlenen steeds minder persoonlijke dienstverlening. Het wordt voor mij steeds moeilijker een luisterend, meedenkend oor te vinden als ik bankzaken wil bespreken. Daardoor word ik wel genoodzaakt digitaal mijn bankzaken te doen.

Het menselijke aanspreekpunt waar je vertrouwen in hebt, is verdwenen. Onpersoonlijke callcentra zijn ervoor in de plaats gekomen.

Dat geldt overigens niet alleen voor de banken, maar ook voor veel andere instellingen.

Het is dus precies andersom dan de Rabobank stelt. Omdat er steeds meer digitaal gewerkt wordt, heb ik minder toegang tot de persoonlijke medewerker. De bank dwingt mij digitaal te gaan. Daardoor is de medewerker overbodig, omdat ik geen toegang meer tot hem krijg.

P. J. Berends, Zwolle

Onbenullige patiënten?

Hoe onbenullig kun je met patiënten omgaan? We gaan langer met de patiënt praten, omdat dat kosten bespaart; we zijn (als artsen) trots op het feit dat we patiënten niet behandelen?!

Het moet niet gekker worden. Waar is de patiënt in dit verhaal gebleven? Is hij nog steeds de schadepost van de verzekeraar en de lastpak in de spreekkamer?

Ik schaam mij diep voor mijn collega's die er op die manier over denken. Ik juich het toe dat er aandacht is voor meer tijd voor het consult in de spreekkamer. Maar laten we dat met de juiste intentie doen. Vooral omdat de patiënt daarbij gebaat is, en geloof me, uiteindelijk ook de dokter. En behandelen we patiënten niet als we geen ingreep doen? Het is déze kortzichtigheid die de patiënt tekort doet: behandelen is meer dan een ingreep doen, collega dokters!

Het is de hoogste tijd dat er oprecht naar de patiënt geluisterd gaat worden. Dat de dokter zich eens verplaatst in de patiënt, die in een afhankelijke positie tegenover hem/haar zit. Dat die dokter eens even de tijd neemt.

Ja, dat kost tijd, maar het levert zó veel op!

Harma Stenveld, dermatoloog, Epe

Wees geen vazal

Nu de rechter besloten heeft Hubert Möllenkamp, de ex-directeur van Rochdale, te straffen voor zijn niet te stuiten machtswellust, is het moment gekomen om te kijken naar de omstandigheden waaronder zulke uitglijders mogelijk zijn.

Geen dictator, president, directeur, voorzitter of wie dan ook die met macht bekleed is, kan zonder anderen een dag die macht uitoefenen.

Een dictator als Möllenkamp had een staf om zich heen, een secretaris, een secretaresse, een administrateur, stafmedewerkers, een accountant, noem maar op. De aanschaf van de Maserati is met een bonnetje gebeurd. Voor al die uitgaven is doorgaans procuratie nodig. Voor zulke bedragen zijn dan twee handtekeningen nodig.

Om een dictator heen zijn altijd mensen in de organisatie die als het moet de andere kant op kijken. Een graantje mee willen pikken, niet moeilijk willen doen uit zelfbehoud, mee willen tellen. De vazallen.

Als voor die invloed geen aandacht komt, blijven types als Möllenkamp zich zo gedragen. De situatie rond hun plek bepaalt hoe lang dat door kan gaan.

Laat iedereen in een organisatie waar ijdeltuiten in de leiding zitten zich dat realiseren en niet door de andere kant uit te kijken wegkomen met: ik heb het niet geweten, ik was niet verantwoordelijk.

Ben van den Bos, Haarlem

Taakstraf

Alberdien V., de vrouw van Möllenkamp, krijgt 240 uur taakstraf voor het indienen van een valse factuur van 180 duizend euro. Dat is 750 euro per uur.

Hierbij wil ik graag solliciteren naar een baan als taakstrafvervuller.

Mathy Lips, Wageningen

Wereldproblemen

Ik begrijp dat het niet de intentie is om in de rubriek 'Wat zou u doen' van het Volkskrant Magazine de wereldproblemen te behandelen. Maar met het nieuwe probleem 'hoe voorkom ik dat mijn kat een ander huis zoekt' glijdt u echt af naar het niveau van Margriet of Libelle.

Jammer.

Hilko Kramer, Heerhugowaard

Wereldvreemd

Het is toch te gek voor woorden dat er eindeloos gediscussieerd wordt over de manier waarop de verbouwing van het Binnenhof moet plaatsvinden. Dat Kamerleden zonder blikken of blozen tekenen voor bezuinigingen waar elke burger het slachtoffer van wordt, maar geen problemen hebben met het uitgeven van 125 miljoen extra wanneer het over hun eigen werkplek gaat.

125 miljoen waarvan je nu al kan zeggen dat dat in werkelijkheid zeker het dubbele zal gaan worden. Want echt begroten kan de overheid nog steeds niet. Dus die 475 miljoen wordt straks zeker 600 en dat is vreselijk veel geld. Ze zijn echt een beetje los van de werkelijkheid.

En dan te bedenken dat de Kamerleden die nu zo veel stampij maken, straks al lang weg zijn naar een goed betaalde baan.

Peter Nierop, Purmerend

Fiat Multipla

Hoe zit het nou met de academische graad van Erwin Wijman? Het lijkt erop dat hij zijn boude beweringen over het esthetisch oordeel over de Fiat Multipla in relatie tot intelligentie niet met een representatieve steekproef onderbouwt, maar slechts met wat ad hominem argumenten. Heeft hij niet geleerd over degelijk bronnengebruik? Op deze wijze is immers ook de volgende stelling gerechtvaardigd: 'Hoe hoger je eigendunk hoe mooier je de Multipla vindt.' Immers prachtig onderbouwd met één bron. En dat ad nauseam.

Lusie Laan, Zaandam

Ken je plaats

Als ik het goed begrijp mag je als niet-universitair geschoolde wel een mening hebben over de Multipla, als je maar niet denkt dat je gelijk hebt.

David Klaver, Alkmaar

Ah, de toekomst

Met verbazing lazen we in de Volkskrant van 8 december de uitspraken van universitair docent futures studies Patrick van der Duin op de onlangs verschenen scenariostudie Toekomstverkenning Welvaart en Leefomgeving (WLO). Hij verwijt het Centraal Planbureau en het Planbureau voor de Leefomgeving dat de zichtjaren 2030 en 2050 willekeurig gekozen zijn en stelt dat je de toekomst niet kunt voorspellen. Welnu, dat doen we ook niet in de WLO.

De WLO-scenario's zijn beleidsarm opgesteld, dat wil zeggen: bestaand beleid is meegenomen, mogelijk nieuw beleid niet. Beleidsmakers kunnen voorgenomen nieuw beleid tegen deze scenario's houden en zo de mogelijke effecten van dat nieuwe beleid inzichtelijk maken. De WLO biedt, kortom, een kader voor een (beleids-)visie op de toekomst, niet de visie zelf.

Natuurlijk gaat de WLO niet over alles. De focus ligt op de fysieke leefomgeving: de omgeving waarin wij wonen en werken. Veel investeringsbeslissingen vragen een lange voorbereidingstijd en hebben langdurige gevolgen.

De jaren 2030 en 2050 hebben we bewust gekozen. Tot 2030 kampen we met de nasleep van de grote recessie; we veronderstellen dat we in 2030 weer op een structureel groeipad zitten.

Veel bestaande investeringsplannen voor de fysieke leefomgeving lopen bovendien door tot eind jaren twintig. Voor klimaatbeleid liggen er concrete doelen in 2030 en 2050. Veel knelpunten worden pas na 2030 zichtbaar.

We hopen van harte dat Van der Duin een keer de WLO-cahiers leest. Hij vindt ze op www.wlo2015.nl.

Ton Manders, projectleider WLO, Den Haag

Fabeltjes

Peter Korenhof meent dat deflatie leidt tot uitstel van aankopen, en dat is slecht voor de economie.

Het lijkt me een fabeltje zonder veel empirisch bewijs. Uitgaven voor voedsel, kleding, zorg, huisvesting, elektriciteit, gas, transport, onderwijs, verzekeringen en zo meer kunnen we niet of nauwelijks uitstellen. Andere uitgaven, zoals voor elektronische apparaten die jaarlijks goedkoper worden, willen we niet uitstellen; die telefoon of computer hebben we nu nodig.

De huidige lage inflatie wordt vooral veroorzaakt door de dalende olieprijs. Maar niemand rijdt nu een kilometer minder in de verwachting dat de benzine volgend jaar goedkoper is. Als we al uitgaven uitstellen, doen we dat omdat we bang zijn in de toekomst minder te besteden te hebben, door inkomensverlies of stijgende huur of zorgverzekeringspremie.

Wat de ECB werkelijk vreest, is dat landen en banken zullen omvallen als hun te hoge schuldenlast niet verwaterd door inflatie.

Daar staat tegenover dat de reserves van pensioenfondsen en verzekeringsmaatschappijen evenals het spaargeld van particulieren zonder inflatie waardevast zijn, dat is ook veel waard. Geen inflatie of deflatie, dat lijkt me het beste.

Pieter Markus, Geldrop

Handen thuis

Zou het niet goedkoper, klantvriendelijker, menswaardiger en beter zijn geweest als de thuiszorg niet ingrijpen was hervormd en de heren en dames van het grote beleid van de thuiszorg waren afgebleven?

Ben Ale, Delft

Oplossingen

Altijd aardig in een en dezelfde krant twee tegengestelde oplossingen te lezen. De Rabobank gaat, na alle reclameboodschappen van de afgelopen tijd waarin je hoort praten over de kracht van het coöperatieve karakter versus de op winstoptimalisatie gerichte gecentraliseerde banken, zwaar centraliseren.

Terwijl een paar pagina's verderop in de krant letterlijk in het paginagrote artikel over Volkswagen (+) staat: 'De centralistische aansturing is volgens de concernleiding een van de redenen dat de fraude zo ingrijpend kon zijn.' Wie zei ook al weer dat je van fouten kon leren?

Christiaan van Mansfeld, Amstelveen

Rookwolken

Met Elma Drayer (+), ben ik van mening dat eigen rechter spelen niet te verdedigen valt, en zeker niet als daarbij sprake is van (Molukse) gijzeling en moord.

Zij die dat toch doen, moeten niet klagen als de staat na zorgvuldige afweging middelen inzet die de gijzelnemers/moordenaars het leven kosten. Zorgvuldige afweging betekent nadenken over de vraag hoe er zo min mogelijk doden kunnen vallen, en daarbij wordt meer waarde aan het leven van de slachtoffers gehecht dan aan dat van de gijzelnemers.

Maar dit alles neemt niet weg dat ontwapende en weerloze terroristen niet mogen worden gedood. Of daarvan sprake is geweest, kan ik niet beoordelen. Het ongewapend en weerloos zijn moet ook nog eens duidelijk zijn geweest voor de bevelvoerenden. De rookwolken die door de overheid zijn opgeworpen, maken de zaak niet transparanter. Het is daarom goed dat deze zaak wordt onderzocht. Ik hoop oprecht dat zal blijken dat er in het veld en de trein juist is gehandeld.

Cees Tompot, Hensbroek

De puinhopen van Louis

Willem Vissers rondt zijn kritische beschouwing over Louis van Gaals (+) optreden bij Manchester United (Sport, 10 december) af met de opmerking dat het technisch directeurschap van de KNVB een prima volgende functie voor Van Gaal kan zijn. Als een wat terloopse opmerking, zonder motivering.

Die motivering is er ook niet. Als technisch directeur van Ajax maakte Van Gaal ruzie met coach Ronald Koeman, terwijl je mag aannemen dat er echt wel een taakverdeling was. In 2011 wilde hij weer technisch directeur van Ajax worden door in een opzetje met vier commissarissen de vijfde commissaris, Johan Cruijff, te passeren. Hoe dom kun je zijn? Dit soort inschattingen, gecombineerd met zijn uiterst warrige beleid bij Manchester United, maken zijn aanstelling als technisch directeur tot een groot risico.

Begin jaren tachtig liep Rinus Michels als technisch directeur Kees Rijvers voor de voeten, acht jaar later deed hij hetzelfde bij Leo Beenhakker op het WK van 1990, na Beenhakker tegen de wil van de spelers te hebben aangesteld.

Misschien is een technisch directeurschap sowieso onwenselijk, ook als Van Gaal het niet wordt. Een goeie directeur betaald voetbal en een goeie bondscoach, dat zou al heel wat zijn.

Jolt Bosma, Haarlem

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden