Raar landje toch, Nederland

Slimme mensen en fucking domme mensen, het stille werkpaard van de Kamer en een zakie uit de broek.

Beeld .

Raar landje toch, Nederland. 'Internetfenomeen' Sait Cinar windt er in een maatschappijkritische analyse in Nieuwe Revu bepaald geen doekjes om: 'Hier in Nederland is het neuken of geneukt worden.'

De Turkse Amsterdammer, rijk geworden met de rijschool altijdgeslaagd.nl, pakt zijn kansen. Dat zouden meer mensen moeten doen: 'De jeugd van tegenwoordig moet meer als een hoer gaan denken. De crisis bestaat niet. Je hebt alleen maar slimme mensen en fucking domme mensen.'

De wijk waarin Cinar opgroeide, de K-buurt in Amsterdam, ontbreekt in de lijst van de beste buurten en gemeenten die Elsevier publiceert. Altijd prikkelend, zo'n opsomming, maar toch ook wat wezenloos. Wat heb je eraan om te weten dat Streefkerk in de gemeente Molenwaard op nummer 1 staat als het gaat om 'harmonie'?

Nederland

Meer over Nederland komen we dankzij Elsevier te weten in het interview met Annegreet van Bergen, schrijfster van de bestseller Gouden Jaren. Daarin wekt ze het Nederland van vroeger tot leven.

Niet dat vroeger alles beter was: 'Met de kolenkachel en de tandartsen met hun afschuwelijke boren.'

In zijn column in De Groene Amsterdammer analyseert Marcel Möring een ander Nederlands fenomeen: de barbecue. Möring heeft er de pest aan. 'Maar bier, vlees en vuur, het is weer helemaal terug van 1975', stelt hij mismoedig vast. En dan moet de zomer nog beginnen.

Volksvertegenwoordigers

Het Nederland van vroeger, in hetzelfde blad ontsnapt ook Marja Pruis er niet aan, in een kronkelig essay over de onstuitbare opmars van 'ik' in literaire essays en columns. Ze noemt de naam van Martin Bril en stelt vast: 'Het Nederland waardoor hij reisde, in zijn V-o-l-v-o, bestaat niet meer, misschien staan die koeien daar nog wel te grazen, maar je kunt ze bijna niet meer zien, er staan te veel stukjesschrijvers voor.'

Vrij Nederland heeft ook een lijst, van de 'effectiefste' volksvertegenwoordigers. Vijftien indicatoren bepaalden de eindstand. De winnaar is het 'stille werkpaard van de Tweede Kamer', Carla Dik-Faber van de ChristenUnie. Cijfer: 10. De rij wordt gesloten door Rik Grashof van GroenLinks. Hij krijgt zelfs geen 1 voor de moeite (0,3).

Typisch Nederlandse verschijnselen

Twee typisch Nederlandse verschijnselen tot slot. Elsevier stortte zich op de 820.330 arbeidsongeschikten in Nederland. Verzekeringsartsen die de zaak niet vertrouwen, roepen vaak de hulp in van forensisch psycholoog Ernst Ameling. Het aantal simulanten neemt toe, constateert deze. Bezoekers krijgen spontane psychosen, proberen ter plekke te gaan braken of gillen minutenlang omdat ze stemmen in hun hoofd zouden horen. Anderen kunnen plotseling niet meer praten.

Stuitend, volgens Ameling. Anderzijds: 'Het is niet allemaal jokkebrokkerij.'

Nieuwe Revu nam een kijkje op een HOP (homo-ontmoetingsplaats) in Amsterdam Nieuw-West, ook al geen buurt uit de lijst van Elsevier. Saai is het er niet: 'Tijdens deze wandeling worden we gespot door een cruiser die z'n zakie uit z'n broek heeft hangen. Hij trakteert ons op een guitige blik en schudt even z'n snikkel heen en weer.'

Mooi land.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.