Publieke arena

Column De Betrouwbare Mannetjes

De Betrouwbare Mannetjes zien roekeloze emoties en misplaatste relativeringen.

Die wodkaboer moet met zijn poten van dat aapje afblijven. Zit Rutte nou gewoon op een terrasje? Slappe lul. Wij willen onze lichamen terug! Stuur het leger!


Welja, meneer is ineens defensiespecialist geworden. Naïef hoor. Dit zit allemaal reuze ingewikkeld, geopolitiekgewijs. Dat weet ik dan toevallig weer. Trouwens, die seperatistenmeneer sloeg netjes een kruisje toen hij dat aapje teruglegde. Allemaal selectieve verontwaardiging. Gaza, Mosul, Bauke die zijn eigen ritme weer eens probeert te zoeken, daar hoor ik je nooit over. Goed, ík vind het natuurlijk ook verschrikkelijk, maar die BN'ers die met hun medeleven proberen hun eigen winkeltje uit te venten? Walgelijk.


Tja, als frustratie oploopt en informatie uitblijft, is het een kwestie van tijd voordat men besluit zelf maar ergens expert in te worden. Daar weten de Betrouwbare Mannetjes toevallig alles van. En dus ging het maar door. De een laat zijn woede de vrije loop, de ander relativeert dat het een aard heeft. Het is als parade maken. Net als de artiesten die hun rondgang over het terrein maken om toeschouwers te trekken, overschreeuwt men elkaar in de publieke arena om de beste mening.


U kruipt in de overvolle tent bij de denker die durft toe te geven aan zijn emotie, die al maanden boos is en liever gisteren dan vandaag die Russen laat stikken in hun gas. Of u laat zich verleiden door de schrijver die zich schijnbaar niet gek laat maken door de collectieve rouw en voor u bepaalt wat het was: botte pech. En zolang er geen grip is op de daders, zijn er altijd wel anderen om onderuit de zak te geven: onze Koning zit straks zeker weer lekker op zijn platte reet in Griekenland? Kunnen we die dochter van Poetin niet het land uit mieteren? Of anders toch die dochter van Aad van den Heuvel, met haar grijpgrage EenVandaag-vingertjes.


Roekeloze emotie en misplaatste relativering. Het zijn uitingen van dezelfde machteloosheid. Zolang je boos blijft, hoef je de feiten niet tot je te laten doordringen, zolang je blijft rationaliseren lijkt het allemaal nog een beetje draaglijk. En zo houden we elkaar bezig tot de Hercules is geland en iedereen het eindelijk eens is.


Dat was toch wel heel fraai gedaan, die ceremonie.


Voor de komende Parade adviseren wij u de volgende mening:


Er is anders het hele jaar door theater, en dáár hoor ik je nooit over.


Veel plezier met uw nieuwe mening!


Melle Runderkamp en Simon Hendriksen leveren als de Betrouwbare Mannetjes een handzame mening waar u gerust mee kunt aankomen bij voetbalvereniging, koffieautomaat of schoonouders.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.