Publiek ligt dubbel dankzij een topsetje huisvrouwen

Van Sylvia Witteman, script & regie Geert Lageveen, tekstbijdragen en muziek Richard Kemper. Door Rick Engelkes Producties (REP). Gezien 3 april Theater Diligentia Den Haag. Tournee op huisvrouwmonologen.nl

Wasgoed. In manden, op strijkplanken, aan de lijn, in bergen los op de vloer. Dat is de wereld waarbinnen de theatervoorstelling De Huisvrouwmonologen zich afspeelt. Gebaseerd op een tekst van Sylvia Witteman, de columniste die in de Volkskrant drie keer per week verslag doet van haar bestaan als (werkende) huisvrouw. Een toneelstuk is het niet geworden. Geert Lageveen (bekend van Orkater) ging met haar tekst aan de haal en het resultaat is een wat hybride mix van show, cabaret en toneel, met af en toe een muziekje en dansje ter afwisseling.


Het gaat daarbij om De Vrouw. De Huisvrouw. De drie actrices die deze voorstelling spelen hanteren dat bijna vergeten begrip als een geuzennaam. Noortje Herlaar, Lotje van Lunteren en Henriëtte Tol zijn de jonge, de middelbare en ietsje oudere vrouw. Ze heten hier Gijsje, Saskia en Elise, ze zijn moeder, dochter en nicht. Via een flinterdunne dramatische constructie zijn zij aan elkaar overgeleverd in hun pogingen iets van jeu in hun dagelijks bestaan te brengen. Daarbij hebben ze ieder zo hun eigen sores: smetvrees, gokverslaving, notoire ontevredenheid met man, kroost en werk.


Binnen dit raamwerk krijgen de actrices alle ruimte om lekker te stoeien met oordelen en vooroordelen over het bestaan van de vrouw, gevangen tussen wasgoed, schooltassen, afwezige echtgenoten en vreemdgaan.


Voor degenen die Wittemans columns regelmatig lezen is dat herkenbaar materiaal. Hilarisch soms ook, vooral in de beschrijvingen van kwellingen als het organiseren van steeds originelere kinderfeestjes met bijpassende versnaperingen ('Lady Gaga met een rokje van rosbief'), het ontluizen van kinderhoofdjes en romances op het schoolplein.


Subversief wordt het nooit: geen liters wodka, geen lijntjes coke, geen escortboys - iets wat je toch min of meer van deze auteur zou mogen verwachten. Hooguit blijkt er een voorkeur uit voor geile loodgieters van de 24-uursontstoppingsservice.


De Huisvrouwmonologen is een verzameling sketches die vaak grappig is, maar soms ook helemaal niet. Zo wordt de zaal onderworpen aan een enquête met vragen als 'wie strijkt nog de kussensloopjes?', zijn er een paar malle dansjes met wasmanden en moeten we ook nog meezingen met reclamedeuntjes als 'Omo wast door en door schoon' en 'Je bent thuis waar je Douwe Egberts drinkt'. Op zo'n moment waan je je eerder op een Libelle-vriendinnendag dan in het theater. Maar, dat moet gezegd, de vrouwen in de zaal lagen voortdurend dubbel en kirden het uit van plezier.


De kracht van De Huisvrouwmonologen is dus zeker niet de wisselvallige tekst en de dunne structuur, maar dat zijn de drie actrices. De superieure, doortastende nuchterheid van Henriëtte Tol, de lief-brutale charme van Noortje Herlaar (het multitalent, dat ook nog een paar prachtige liedjes zingt) en de soms wel erg luidruchtige maar volledig passende hysterie van Lotje van Lunteren. Een topsetje huisvrouwen, al met al.


Niettemin had ik na het zien van De huisvrouwmonologen gek genoeg ineens enorm veel zin gekregen dan toch maar eens naar die Lulverhalen te gaan. Daarin vertellen allerlei min of meer bekende mannen wetenswaardigheden over hun lul en aanverwante zaken. Als tegenwicht.


de huisvrouwmonologen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden