PSV loopt hoofdtoernooi mis

PSV moet in het jubileumjaar genoegen nemen met de Europa League. In de play-offs van de Champions League was AC Milan over twee duels te sterk.

MILAAN - AC Milan 3


PSV 0


In San Siro, een oude tempel van het voetbal, hoopte PSV in een prachtig decor zijn grootste cadeau voor het eeuwfeest uit te pakken: plaatsing voor de Champions League, het miljoenenbal. De opzet mislukte jammerlijk. De jongens van PSV boden de mannen van Milan ogenschijnlijk redelijk partij, maar vertrokken na de forse 3-0 als banneling naar de Europa League, het tonnenbal.


Eén moment, in de aanloop naar de 2-0 in de 55ste minuut, vertelt het hele verhaal van de wedstrijd in zwoel Milaan. Willems botst met Balotelli. Mannetje en man zijn boos op elkaar. Willems draait zich na een korte woordenwisseling deemoedig om en loopt weg van het brandhaardje. Balotelli achtervolgt hem en blijft hem aankijken, strak, bozig. Dan, als Willems zich opstelt voor de hoekschop, verzachten de trekken van de spits tot een lach. Zo van: ach, jongen, je bent een aardig kereltje, maar wat kom je hier eigenlijk doen?


Uit de aansluitende hoekschop valt dus de beslissing. Mexes, die de PSV'ers voor de eerste wedstrijd (1-1) kinderen noemde, wint in de lucht van Schaars, Balotelli verlengt de bal handig tot doelpunt. Dan trilt het stadion letterlijk, zeker als de omroeper talloze keren schreeuwt: Ba-lo-tel-li, de met afstand populairste voetballer bij de tifosi.


In het sfeervolle stadion van Milaan, met ruim 51 duizend toeschouwers gevuld, was misschien meer te halen geweest, maar PSV liet mooie kansen liggen en Milan was vooral in fysiek opzicht veel sterker. Milan heeft bovendien geduld, dankzij spelers die verder zijn in hun ontwikkeling als prof dan de PSV'ers, wier naïviteit en jeugdigheid veelvuldig zijn geprezen, doch die woensdag op het podium van het échte voetbal ook ergerlijk aanwezig waren. Frivool zijn op gevaarlijke plaatsen, zich laten intimideren, enzovoorts. Dat is overigens geen schande, het hoort bij het leerproces.


Neem het verschil tussen Stijn Schaars, de controleur van PSV, en Nigel de Jong, de regelaar op het middenveld van Milan. Schaars heeft zich in twee jaren Portugal ontpopt tot een voetballer die sneller de diepte zoekt, maar hij heeft ook iets te veel gekeken naar de komedie op de velden in Zuid-Europa. Wat een drukte om niets, wat een geklaag bij de scheidsrechter als hijzelf de bal verspeelt.


Dan Nigel de Jong, wiens borstkas is gezwollen tot die van een uitsmijter bij een nachtkroeg. Loopt geen meter te veel, grijpt in waar nodig, zet ploeggenoten op zijn plaats. De vraag is of hij nog in beeld is bij bondscoach Van Gaal, die vrijdag zijn selectie openbaart voor de WK-kwalificatieduels tegen Estland en Andorra.


Milan wacht op wat de tegenstander doet en breekt razendsnel uit, vertrouwend op de artiesten voorin. Dat zijn letterlijk artiesten, kleurrijke mannen van wie eentje, El Shaarawy, zelfs zijn wenkbrauwen epileert, alsof hij na de wedstrijd de catwalk op moet om tasjes van Armani aan te prijzen.


De 1-0 van Boateng, ook al zo'n showman, was een mooi, hard, laag en geplaatst schot in de negende minuut, waarbij de bal net langs Rekik scheerde en via de hand van doelman Zoet in het doel. Vlak daarvoor kreeg PSV zijn beste kans van de eerste helft, een diagonale kopbal van Matavz, na een scherpe voorzet van Brenet. Doelman Abbiati redde bekwaam, zoals hij dat later ook deed op een schitterende volley van Maher en, vlak na rust, een schot van dichtbij van Wijnaldum, de kans op 1-1.


Te veel PSV'ers bleven onder hun niveau om werkelijk een kans te maken. Park was onzichtbaar, het veelgeprezen centrale duo kraakte hier en daar. Maher, in de slotfase vervangen door Toivonen, leed te veel balverlies. Ook rechtsachter Brenet heeft mogelijkheden. Het is te zien dat hij vroeger rechtsbuiten was. Zijn voorzetten zijn beter dan zijn verdedigende werk. Brenet was kansloos tegen Boateng.


PSV speelde bovendien met te weinig tempo en diepgang, hetgeen ook moeilijk was door de vrij defensieve instelling van Milan. Bijna was het duel trouwens al voor rust beslist, toen El Shaarawy de bal via de onderkant van de lat op de doellijn zag stuiteren.


Na de 2-0 bleef PSV het doelpunt zoeken, maar Milan maakte zich niet meer druk en weer scoorde Boateng, als sluitstuk van een prachtige aanval. Het leek erop dat Boateng een actie te veel maakte langs Brenet, doch met een artistieke sliding scoorde hij alsnog. Opnieuw zo'n typerend doelpunt, op weer een ontluisterende avond voor het Nederlandse clubvoetbal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden