PSV is verworden tot een zeurende, angstige club

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van woensdag 27 april

Eens, nog niet zolang geleden, was PSV de voorbeeldclub van voetballend Nederland. De chauffeur van de platte kampioenskar kon het rondje door Eindhoven dromen en PSV was de enige Nederlandse club die serieus meetelde in Europa.

PSV was slim. Van Bommel wilde per se naar PSV, terwijl hij ook naar Ajax kon. Maar bij Ajax zat hij tijdens de onderhandelingen aan de ene kant van de grote tafel en de clubleiding van Ajax aan de andere kant, terwijl hij bij PSV-trainer Gerets thuis voor een knapperend haardvuurtje filosofeerde over de toekomst. Ook Robben verkoos PSV boven Ajax. PSV was in de mode. Brabantse bescheidenheid, overgoten met een pittige saus van ambitie.

Eindhoven was de voetbalhoofdstad van Nederland. Slim transferbeleid, goede scouting, lef, een scheutje opleiding, de almacht van Hiddink als technisch directeur en trainer ineen. Maar Hiddink dreef na zijn afscheid weg van de club. Allerlei dragers van het succes verdwenen. Lemic, de supermakelaar, technisch manager Valckx, scout De Visser, topspelers, plus spannende constructies om topspelers te binden.
PSV is een gewone club geworden, met een gewoon elftal en gewoon voetbal, op het saaie af. Financiële sores houden de club in een wurggreep. Losgeschoten van het infuus van de Champions League, is PSV in acute ademnood geraakt. Ja, ook in Hiddinks tijd waren er financiële problemen, maar daar stapten voorzitter Van Raaij en co met bourgondisch gemak overheen.
Ze lachten iedereen uit in Eindhoven en koketteerden met de warmte van de trainingscomplex de Herdgang, waar ook verslaggevers die de A2 trotseerden een uitsmijter kregen in de kantine van de Van Kemenades.

PSV is echter verworden tot doolhof van angst. In zichzelf gekeerd, zoals Feyenoord dat een paar jaar geleden was. Gesloten, afwerend. Realistisch spel is vervangen door angstig voetbal, puur gokkend op de snelheid van Lens en Dzsudzsak.
De selectie telt weinig persoonlijkheden. De directeur is bijna onbekender dan de terreinknecht. En dan is daar de zelfoverschatting door te denken dat je zomaar je beste spelers kunt laten gaan zonder voor vervangers te zorgen (een typische Ajax-kwaal). Het gezeur over scheidsrechters is ronduit irritant, terwijl PSV over de arbitrage bepaald niet te klagen heeft dit seizoen.

Tenslotte is daar toptrainer Rutten die geen topcoach is. Als hij alle platitudes die hij in het openbaar bezigt ook aan zijn spelers verkoopt, hebben ze wat dat aangaat een zwaar bestaan. Maar op het juiste moment zijn ze vrijwel nooit scherp.
Het is overigens niet erg dat het even minder gaat met PSV. Het gaat al jaren niet zo goed met Ajax, om over Feyenoord maar te zwijgen. Zo werkt dat nu eenmaal in het voetbal, in golven.

Zelfs als PSV via een vluchtroute alsnog kampioen wordt, is de conclusie gerechtvaardigd dat de club is vervreemd van zijn eigen karakter. PSV zal zichzelf opnieuw moeten uitvinden. Dat zal overigens best lukken. Hoofdsponsor Philips, waarmee het allemaal is begonnen in Eindhoven, heeft dat immers al zo vaak gedaan.

Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden