Column

'PSV is bijna nooit zo lelijk geweest. En dan toch zo'n mooie verzoening'

Alsof de geest van verzoening van de eerder die avond herdachte Nelson Mandela was blijven hangen in het stadion, zo lief waren supporters en spelers voor elkaar, op een moment dat de opstand had kunnen uitbreken, schrijft voetbalverslaggever van de Volkskrant Willem Vissers.

Trainer Phillip Cocu van PSV bij het trainingscomplex De Herdgang, een dag na de 6-2 nederlaag tegen Vitesse.Beeld anp

Alleen een bloem achter het oor van de knuffelvoetballers ontbrak tijdens de flowerpower van PSV na weer een nederlaag, een verlies van de buitencategorie: 2-6 tegen Vitesse.

Alsof de geest van verzoening van de eerder die avond herdachte Nelson Mandela was blijven hangen in het stadion, zo lief waren supporters en spelers voor elkaar, op een moment dat de opstand had kunnen uitbreken, dat de volkswoede had kunnen overkoken.

Het tafereel leverde schitterende foto's op in de maandagkranten. Op de cover van het sportkatern van het AD vraagt de moderne voetballer Karim Rekik om vergeving bij de moderne fans. De speler: bandje in het haar, strak ondershirt, goed lijf. Bijna gesloten ogen, alsof hij de wanhoop filtert. Zijn natuurlijke zelfvertrouwen is verdampt in de hitte van weer een verloren strijd. Deemoed resteert.

Achter zijn rug kijkt een supporter boos, alsof hij net een vos heeft ontwaard bij zijn kippenren. Een ander lacht, weer een ander kijkt glazig, bijna verliefd naar Rekik. Iemand met felle ogen pakt zijn elleboog vast. Wie is wanhopiger? Hij of de voetballer? Rechts in de hoek van de foto steekt een duim omhoog. De openbare biecht is in het zakelijke tijdvak van het voetbal bijzonder. De spelers op het tableau vivant zijn aanraakbaar, hun machismo is verschrompeld.

Ook de Volkskrant ving Rekik. Op de achtergrond kijkt een man streng, met de handen in de zakken. Een jongen met veel gel in zijn haar priemt met de wijsvinger naar Rekik en roept iets. Hoe oud zou hij zijn? Achttien? Over het hek hangt een hand met een bijna lege, plastic beker bier. Een man met een gebreide PSV-trui grijpt de hand van Rekik. Zijn haar zit in een staart, zijn oorlel is een mozaïek van oorbellen, zijn blik is bewonderend. Hij blijft immers supporter.

Achter het doel waar de foto's zijn gemaakt staan de stoerste fans van PSV, de sfeermakers, de zangers. Zij heffen geregeld dat ene lied aan, dat bijna onverstaanbaar is maar zo gaat: 'Ohh Fritsje Philips, Lucie Nilis, Romariooo. Coen Dillen, Willie, Cocu, Van Nistelrooij, Van Raaij en Guusje Hiddink, PSV wat ben je mooi.' Cocu is een bezongen clubicoon, die doe je nu niet zomaar weg als trainer.

PSV is nochtans bijna nooit zo lelijk geweest als nu: tiende, net zoveel punten als Go Ahead Eagles, bijna halverwege de competitie. En dan toch zo'n mooie verzoening, na al die verongelijktheid van de laatste jaren, na al die jaren (vijf) zonder titel. PSV-supporters krijgen dit seizoen een spoedcursus 'hunkeren'. Dat hoefden ze nooit. Succes was gewoon.

Het is zelfs zover gekomen dat medelijden met Cocu en zijn mannen opwelt. En waar medelijden begint, is topsport ver weg. De supporters hebben (vooralsnog) opzichtig gekozen voor de spelers en de trainer. Eventuele onvrede zal zich richten op technisch manager Brands en directeur Sanders, over wie een spandoek zaterdag meldde dat hij wakker moet worden. In knuffelgehalte leggen ze het af tegen de voetballers.

Voorop het sportkatern van de Volkskrant is de tribune alweer bijna verlaten. Vlaggen zijn achtergelaten. Overal lege bekers. Een supporter verzamelt banieren. Twee vragen dienen zich aan: wanneer gaat PSV weer winnen? Mocht dat niet gebeuren, hoe lang duurt de verzoening dan nog?

Je zou zeggen: elke dag komt de kentering dichterbij. Misschien helpt de winterstop. Uitrusten, nadenken, herstellen, kopen misschien. Het is bijna Kerstmis bovendien, feest van vrede en verzoening. De PSV-familie zal het verzoenen nog even moeten volhouden. Denk aan de flowerpower van zaterdag. Denk aan Mandela.

Willem Vissers is voetbalverslaggever voor de Volkskrant.
Reageren? ruimteoplinks@volkskrant.nl
Twitter @vkwillemvissers




Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden