Pronken met de B van Brabus op de grille

Voor het optuigen van luxe auto's gaan rijke klanten uit de hele wereld naar het Duitse bedrijf Brabus. Alles is mogelijk, van een opgevoerde motor tot nog mooier leer.

BOTTROP - Crisis? Welke crisis? Bodo Buschmann glimlacht minzaam. 'Onze klanten hebben geen last van de eurocrisis.' Ze komen meestal van buiten Europa, die klanten, vandaar. 'Ze geven hun geld graag uit aan auto's, jachten en privévliegtuigen. Natuurlijk, je hebt als bedrijf goede en slechte jaren, maar van een crisis hebben we hier nog weinig gemerkt.'

Buschmann staat bekend als de König der Tuner, de koning der autotuners. En dan gaat het hier niet om het inbouwen van een spoilertje voor een Golfje, nee, bij het bedrijf van Buschmann worden de van huis uit toch al fraai uitgeruste Mercedessen nog eens extra opgetuigd. Het begrip 'luxe' krijgt hier een nieuwe definitie.

Met een nog steviger motorinhoud, met nog mooier leer of een gehele kantoorinrichting inclusief iMacs - je kunt het zo gek niet bedenken of Buschmann bouwt het in. Zijn klanten komen uit de gehele wereld; het zijn profvoetballers, oliesjeiks, rijke Russen, Amerikanen en Chinezen. Mensen met geld, heel veel geld, en verslaafd aan luxe - of wansmaak, zo u wilt. Hoe dan ook, namen worden hier niet genoemd, het is discretie alom.

Maar nu we hier toch zijn. Zijn er klanten bij wie het vermoeden bestaat dat ze hun geld op wat duistere wijze hebben vergaard? Buschmann: 'Die willen toch meer blingbling, die gaan elders kijken.' De sympathieke autohandelaar knippert niet met zijn ogen terwijl hij het zegt.

In een kantoortje boven een van de werkplaatsen hangen de orderlijsten. Fotograferen is hier, net als in enkele hallen op het terrein ('geheime prototypes!') verboden, maar we spelen even Edward Snowden en noteren dat het bestand klanten uit onder meer Oekraïne, Rusland, Koeweit, Azerbeidzjan en Ghana bestaat.

Brabus heet het bedrijf van Buschmann, die opgroeide in de Mercedesgarage van zijn vader. 'Ik ben een echte automan. Er vloeit benzine in mijn aderen.' Op foto's uit 1978 zien we hem bij zijn eerste getunede Mercedes die hij verkocht aan de Verenigde Arabische Emiraten. Inmiddels heeft hij in zijn bedrijf in Bottrop, niet ver van de Nederlandse grens, 350 mensen in dienst.

In China, 'een geweldige groeimarkt voor hele dure auto's', zijn daarnaast nog eens 500 mensen voor hem aan het werk. Bovendien heeft hij in meer dan honderd andere landen nog vertegenwoordigingen. 'Ja, we zijn flink gegroeid', zegt hij. Zijn eigen omvang is sinds die eerste Arabische Mercedes ook danig toegenomen. De man die snelle auto's nog sneller maakt, loopt wat moeizaam, met een stok.

Brabus gaat als volgt te werk. Je neemt hele dure Mercedessen en je tuigt die nog eens extra op, volgens de richtlijnen van de klant. Dat laatste doet Mercedes natuurlijk ook zelf, indien gewenst, maar Barbus gaat een stapje of twee, drie verder. Sven Gramm, hoofd pr van het bedrijf: 'Voorbeeldje: je vrouw ziet de kleur van haar lievelingstas graag terug in het auto-interieur. Dat regelen wij dan.'

Profvoetballers hechten, zo kunnen we onthullen, aan hun rugnummer in de hoofdsteun.

Maar het gaat hier niet alleen om accessoires. Stel, je bezit al een hele snelle motor in je zeer dure auto, maar je vindt het vermogen nog niet groot genoeg. Ja, die mensen bestaan. Dan gaat een monteur van Brabus ruim twee weken met de motor aan de gang. In plat Nederlands: de motor wordt opgevoerd. Kosten: 80 duizend euro.

Komt zo'n Arabische of Chinese klant vervolgens handenwrijvend naar Duitsland om zijn nog sneller gemaakte auto op te halen, in dat luilekkerland waar geen maximumsnelheid bestaat, dan kan hij nog aardig op zijn neus kijken. Gramm: 'Hun rijbewijzen zijn hier niet geldig, ze mogen hier niet rijden.' Maar ook daar is iets op gevonden. Op een testbaan van Mercedes hier in de buurt mag het wél.

Gramm: 'We hebben hier klanten van wie we horen dat ze in hun land af en toe een stuk snelweg autovrij laten maken om er te kunnen racen. Geven ze de lokale politie opdracht om een radar neer te zetten en de snelheid te meten. Nee, zo'n klant krijgt natuurlijk geen bon.' Welke landen zijn dat? Weer die Brabus-glimlach.

Over hard rijden gesproken. De auto's van Brabus kunnen over het algemeen ruim boven de 300 kilometer per uur rijden, maar Gramm raadt zo'n snelheid af als je ongeoefend bent. 'Trouwens, veel van onze klanten willen helemaal niet zo hard rijden. Ze letten op het verbruik.'

Pardon? Ja, klanten die vele tienduizenden euro's uitgeven om hun motorinhoud nóg groter te maken, vragen volgens Gramm vooraf vrijwel altijd of de motor dan nog wel zuinig is. Het antwoord: 'Als je in de zevende versnelling 120 kilometer per uur rijdt, verbruik je weinig, hoor.'

Brabus heeft ook eigen verbouwde Mercedes-series in de productie. Daar kun je zo uit de showroom mee wegrijden. Meeneemprijs vanaf zo'n 72 duizend euro voor een CLS 250 CDI Shooting Brake. Met de Brabus 800 Roadster - eigenlijk een Mercedes SL 65 AMG - zit je binnen 9,8 seconden op 200 kilometer per uur. De maximumsnelheid is begrensd op 350 km/u. Je kunt niet alles hebben.

Desgewenst wordt de ster van Mercedes verwijderd, en rijdt de klant in een auto met een grote 'B' van Brabus, op de grille. Kost duizend euro extra.

In de showroom staat ook de duurste door Brabus bewerkte auto. Het is een Ferrari FXX van 2,3 miljoen, handgesigneerd door oud-coureur Michael Schumacher. Iets goedkoper zijn de speciale Smarts die door Brabus worden geleverd vanaf 52 duizend euro.

De duurste Ferrari's worden meestal niet gekocht om ermee rond te rijden, zegt Gramm. 'Die vinden vooral aftrek bij verzamelaars.' Buschmann: 'Het rendement is ook nog eens goed, ze worden steeds meer waard.'

Dat laatste geldt zeker ook voor de Brabus Classics. Schitterende Mercedessen zijn het, uit de jaren vijftig, zestig, zeventig, die door de Duitse specialisten vanaf de grond af aan zijn opgebouwd. Alles nieuw, sterker: 'Besser als neu!' De koper krijgt zo'n prachtexemplaar mee met nul kilometer op de teller. Een 280 SL Pagoda uit 1971 gaat van de hand voor 269 duizend euro.

Je kunt hier als particulier ook je afgetrapte Mercedes langsbrengen. Zoals de Duitser die de 190 SL van zijn overleden vader liet restaureren. Gramm: 'Hij wilde weer dat gevoel hebben dat hij had toen hij als jochie naast zijn vader zat, vijftig jaar geleden.'

Ruim zevenduizend auto's verkoopt het familiebedrijf in Bottrop jaarlijks. 15 procent van de klanten bevindt zich in Duitsland, de rest komt van buiten Europa. Gramm: 'Dat is ook de belangrijkste reden dat de eurocrisis ons niet raakt. Zuid-Europa was toch al nooit een grote afzetmarkt voor ons.'

Bottrop lijkt niet de plaats waar de rijken der aarden graag neerstrijken om een dure auto te kopen. Maar dat zien we verkeerd. Buschmann: 'We zijn centraal gelegen, tal van internationale luchthavens liggen in de buurt.'

Neem die rijkaard die per helikopter in Bottrop kwam winkelen. Hij was per privéjet naar Düsseldorf gevlogen en kwam even 'een paar auto's' uitzoeken. Niet veel later vertrok hij weer, een paar miljoen armer. De autohandelaar: 'Dat was een goede dag. Maar zo zijn ze niet allemaal.'

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden