Column

'Progressieve partijen, alvast bedankt voor die rits ondernemers met een burn-out'

D66 en GroenLinks spannen zich in voor de ultieme vrijheid: kopen, kopen kopen. Intussen draaien ze de kleine ondernemer de nek om, zegt columnist Malou van Hintum.

Supermarkt Anadolu van Yildiz Anadolu in Rotterdam.Beeld ANP

Ik kan het niet volgen. Twee zogenaamde progressieve partijen die het ge-wel-dig vinden om de kleine middenstand in Nederland uit te roeien en er een eer in stellen grenzeloos consumeren mogelijk te maken.

Verschraling
Partijen die zich als groen en duurzaam afficheren, en zich intussen ontpoppen als lakeien van het grootwinkelbedrijf. Het nettoresultaat van hun inspanningen is een verschraling van het winkelaanbod, het failliet van ondernemers die de stad juist kleur geven, en een verder oprukkend 'pakt u het zelf maar uit de doos en rekent u zelf ook even af'-winkelen. Wat een buitengewoon armoedige vorm van winkelen is, maar dit terzijde.

Negentiende eeuw
'We leven niet meer in een tijd waarin er een strikte scheiding is tussen werk en vrije tijd', zei gisteren iemand tegen me op Twitter. Maar we leven ook niet meer in de 19de eeuw, waarin mensen dag en nacht moesten sloven om brood op de plank te krijgen. Naar die tijd gaan we nu wel terug - tenminste wel als je een kleine winkel hebt.

Knuffelen
Waarom is het een goed idee mensen te dwingen elke dag van de week van 's morgens vroeg tot 's avonds laat hun winkel open te houden, en werkdagen van minstens 12 uur te maken? Wanneer moeten die mensen eten, hun kinderen knuffelen, hun oude moeder bezoeken, sporten en een keer voor de televisie hangen? Want het is natuurlijk niet zo, beste dames en heren politici, dat het werk gedaan is als de winkel op slot gaat. Zo naïef bent u toch niet?

In de regel hebben mensen met een 80-urige werkweek een partner thuis die hen ondersteunt, of genoeg geld om ondersteuning te kopen. Bij kleine ondernemers werkt die partner net zo hard mee, en is er geen geld om zulke ondersteuning in te huren. Dus als ze eindelijk thuis komen, ligt er nog een taak te wachten. Hebt u daar weleens over nagedacht?

Lulkoek
Ondernemers kunnen straks kiezen wanneer ze hun winkel open houden, is het argument. Keuzevrijheid - wie wil het niet? Een lulkoek-argument. Iedereen weet dat altijd open kúnnen zijn, betekent altijd open móéten zijn. Anders gaan je klanten naar een ander. En die ander is meer dan eens die grote winkelketen die toch al met de prijzen stunt, en niet meer uit de stadscentra weg te denken is.

We zien ze werkelijk overal en altijd: Hema, Blokker, Etos, Didi, Miss Etam, H&M, Kruidvat, V&D, en ga zo maar door. Oersaai. Dat wordt dus alleen nóg maar saaier, straks. Politici creëren de vreemde situatie dat hoe welvarender we worden, hoe minder keus we hebben waar we ons geld aan kunnen uitgeven.

Eenheidsworst
Op initiatief van de 'groene' en 'duurzame' partijen hebben we er op den duur dus niet alleen een hele rits overspannen en failliete ondernemers bij, maar verandert het winkelaanbod ook nog eens in een grijze eenheidsworst. Met dank aan D66 en GroenLinks, en o ja, die derde 'progressieveling', de PvdA.

Waarom? Welke voordelen heeft dit, en voor wie? Waarom wordt er geen beleid geformuleerd vóór meer kleur en diversiteit in de winkelstraten, en tégen tomeloze consumptie en een werkweek die mensen richting faillissement en burn-out drijft? Wie graag 24/7 wil consumeren, kan dat immers toch wel. Daar hebben we webwinkels voor.

Malou van Hintum is politicoloog en columnist voor Volkskrant.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden