Programmamaker, schrijver en initiator van het IDFA: een leven in 'complete harmonie'

Het eeuwige leven: Henk Suèr 1932-2018

Hij deed verslag, maakte programma's, schreef handboeken en was initiator van het IDFA en het Frans Liszt pianaconcours: Henk Suèrs leven was 'complete harmonie'.

Henk Suèr. Foto .

In 1964 werd Joop Lücker ontslagen als hoofdredacteur van de katholieke ochtendkrant de Volkskrant. Hij stapte over naar het katholieke avondblad De Tijd. Uit wraak verzocht hij daar de verslaggever Henk Suèr een sportcolumn te schrijven onder het pseudoniem 'Omnium; het moest een tegenhanger zijn van de sportcolumn 'Olympus' in de Volkskrant.

Suèr was de oudste van de drie kinderen van een Amsterdamse handelaar die met de bakfiets winkels bevoorraadde. Hij ging naar de mulo, waarna hij avondopleidingen handelscorrespondentie volgde. Hij was de oudere broer van Frits Suèr, de Avro-journalist en later sportbobo. Henk Suèr overleed 6 februari in Amstelveen.

'Prachtige periode'

Begin jaren vijftig was Suèr in dienst gekomen van De Tijd. Zijn dochter Felice Suèr: 'Het was een prachtige periode. Ik weet dat hij een serie maakte over stoppen met roken, toen dat nog geen onderwerp van discussie was. Hij versloeg ook de Elfstedentocht van 1963, waarvoor hij met zijn DKW'tje over het bevroren IJsselmeer naar Friesland reed.' Suèr had correspondent in de VS kunnen worden. Maar hij was toen al vader van vijf kinderen en wilde dat zijn gezin niet aandoen.

In de jaren zestig raakte Suèr bevriend met de progressieve priester Huub Oosterhuis. Die lag niet goed bij de achterban van De Tijd, toch een pastoorskrant. 'Toen hij ook de Parijse opstand wilde verslaan, werd zijn positie onhoudbaar', zegt zijn broer Frits Suèr.

In 1969 stapte hij over naar het televisieprogramma Kenmerk dat op kerkelijke grondslag opereerde, maar zich vooral richtte op de noden van de Derde Wereld en dat veel sympathie koesterde voor bevrijdingstheologen.

Onverwachte kanten

Suèr was toen al lid van het schrijverscollectief van het satirisch radioprogramma Cursief van de KRO. Ook Michel van der Plas, Kees Fens en Gregor Frenkel Frank werkten er voor. Begin jaren zeventig stapte Suèr over naar de omroep. In 1975 werd hij hoofd informatieve programma's van de NOS. Veel onrust ontstond toen Suèr de uitzending van een documentaire over de dood van een Arabische prinses doorzette, ondanks bezwaren van toenmalige premier Van Agt, die spanningen met de olielanden vreesde.

Suèr had onverwachte kanten, zegt zijn vriend Louis Houët die op zijn uitvaart speelde. 'Hij kreeg pianoles van Polo de Haas, voetbalde met Jaap van Zweden en fietste met Peter Post. Als ik hem moet karakteriseren, zou ik zeggen: complete harmonie.'

Andersom

Na zijn pensioen in 1992 zou hij docent scenarioschrijven aan de Filmacademie worden. Hij stelde het handboek Scenarioschrijven voor documentaires samen. Hij had een grondige hekel aan documentairemakers die de belangen van een goed scenario niet onderkenden. In de Volkskrant ageerdehij tegen televisiejournalisten die geschiedschrijving vaak in woorden wilden weergeven en daarbij beelden als illustratie gebruikten. 'Dat moest andersom.'

Suèr was initiatiefnemer van het documentairefestival IDFA en het Frans Liszt pianoconcours, dat is uitgegroeid tot een van de belangrijkste concoursen ter wereld. Muziek was zijn grote passie. Hij was zelf een redelijk goede pianist, zegt Houët. Hij schreef onder meer de boeken Goden van de Engelenbak, De Pianist en Geheel in de geest van Wagner.

Zijn laatste kunststukje was de 'Pianopromenade' in zijn woonplaats Amstelveen, waarbij bewoners hun vleugel of piano thuis ter beschikking stelden aan musici. Het publiek kon van adres naar adres wandelen en daar steeds naar concertjes van een half uur luisteren.