Profrenner Dekker, een van de deelnemers aan de eerste wielerronde van China 'Een absurde race maar een prachtig avontuur'

De inzet was een gele trui en - belangrijker nog - geld, heel veel geld. Maar om nou te zeggen dat de stress in het wielerpeloton de afgelopen twee weken groot was, nee, integendeel zelfs....

WYBREN DE BOER

Van onze verslaggever

Wybren de Boer

AMSTERDAM

Drie bandjes van 45 minuten heeft hij volgeschoten, terwijl hij ruim twee weken geleden nog nooit een filmcamera in z'n handen had gehad. 'Bij aankomst in Hongkong heb ik meteen zo'n ding gekocht.' Dat zegt alles over de instelling waarmee de renners aan het Chinese avontuur begonnen. Dekker: 'Iedereen had een fototoestel bij zich, zelfs Bugno.

'Tijdens wedstrijden in Europa is het ondenkbaar dat je 's avonds de stad in gaat om een beetje de toerist uit te hangen. Koersen, eten, masseren, slapen, dat is ons leven. In China was je meer vrij dan dat je op de fiets zat. Drie, vier uur per dag gingen we de stad in. Hoe vaak kom je nou in China, dan wil je toch meer zien dan alleen het hotel?'

Armoe verwachtte hij aan te treffen en dat bleek een juist vermoeden. 'Een mannetje met een spiegeltje en een kruk, dat is de kapper.' Langs het parkoers ontwaarde hij de handelsgeest van de machtige Westerse industrie. 'Het zijn niet de Chinezen die zo graag die wielerronde willen, het is een Amerikaans belang.

'Kent, een fabrikant van sigaretten, wil de Chinese markt veroveren. Maar adverteren voor drank of sigaretten schijnt in China verboden te zijn. Alleen via dit soort evenementen kun je je produkt promoten. Geld speelde zo te merken geen rol en ze schijnen zich al voor tien jaar garant gesteld te hebben. Ongelooflijk, maar ja, één-en-een-kwart miljard mensen, dat is nogal een afzetgebied.'

Nieuwsgierig waren ook de Chinezen naar het doen en laten van de sportieve gasten uit het Westen. Ruim honderdduizend toeschouwers schatte de verslaggever van het Franse sportdagblad L'Equipe de totale belangstelling gedurende twee weken. Op hun gezichten las Dekker vooral verbazing. 'Ze snappen helemaal niks van wielrennen, nul-komma-nul.

'In Shanghai reden we een criterium waar behoorlijk wat publiek bij was. Hier hangen de mensen over de dranghekken te schreeuwen, maar daar stond iedereen stokstijf met een strak gezicht te kijken. Heel apart. Pas halverwege de race kwamen ze een beetje los, werden ze enthousiast. De speaker riep constant dat ze de renners moesten aanmoedigen en dat ze wel mochten juichen. Nou dan doen ze dat.

'Zo gedisciplineerd zijn ze. Er kwam een agent aan die vroeg of de mensen een meter achter de dranghekken wilden blijven zodat de politie er langs kon. Het hele publiek deed meteen een stap naar achteren en ze hebben geen stap meer naar voren gedaan. Je wist niet wat je zag, probeer dat hier maar eens.'

Een proloog in Hongkong en vervolgens zes etappes in de Volksrepubliek, maar van een serieuze meerdaagse was volgens Dekker geen sprake. 'We hebben nog geen vijfhonderd kilometer gefietst.' Lastig genoeg echter voor het handjevol Chinese renners. Dekker: 'Ze kwamen een keer op twintig minuten achterstand binnen en een keer op drie kwartier. Die moeten nog wel wat leren.'

Dekker, die samen met Rob Mulders en Tom Cordes de Nederlandse inbreng in de Ronde verzorgde, kon onder het fietsen lekker om zich heen kijken en verleende en passant Novell-kopman Ekimov hand- en spandiensten. 'Kleine moeite in zo'n wedstrijd.' Ekimov won, Dekker werd vijfde in het eindklassement.

Twee etappes zijn hem bijgebleven. 'Eentje over een lange brede kaarsrechte asfaltweg van Hongkong naar een golfclub buiten de stad. Heen en terug, dat was het.' De voorlaatste rit voerde het peloton over het platteland naar de Chinese muur. Een dag waar Dekker al ruim van tevoren naar had uitgekeken. 'Je hebt wel eens iets gehoord en gelezen over de muur en dan ineens zie je 'm.

'De hele tijd zat ik op m'n fiets om me heen te kijken of ik al iets zag. Dan zag je weer een stukkie, dan was-ie weer een tijdje uit het zicht verdwenen. Ik wist niet eens waarvoor ze dat ding gebouwd hadden, dat wil je dan ineens wèl weten. Tegen de Mongolen. Wanneer? Nou, een mooi tijdje geleden al. Hoe hoog? Metertje of zes, zeven. Klopt dat?'

Een 'absurde race' heeft hij het gevonden. 'Honderd renners werden eventjes overgevlogen voor een wedstrijdje dat amper wat voorstelde.' Luxere en grotere hotels heeft hij niet vaak gezien, snellere verplaatsingen maakt hij niet vaak mee en slechter eten heeft hij ook wel eens gehad. 'In het vliegtuig terug kregen we voor het eerst rijst. Dat vond ik wel grappig.

'In China kregen we elke avond aardappelen, pasta's, taart. Alleen dat vlees vertrouwde ik niet helemaal. In allerlei winkeltjes werd slangevlees of hondevlees verkocht. Je zag ook nergens een hond lopen. Bij elke hap vlees die ik nam, moest ik daaraan denken. Ik heb zelf een Golden Retriever.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden