Profiel Bleker: Nonchalant, sensitief en kundig

Een open man met krulletjes en een vertrouwenwekkend accent, die de afgelopen weken regelmatig ernstig camera’s inkijkt.

Bezorgd, ernstig, iemand die vooraf verzekeringen wil. Is dat Henk Bleker ten voeten uit? Mensen die hem goed kennen schieten in de lach als ze die vraag horen. Ja en nee, zeggen ze.

Die bezorgde meneer is Bleker ten voeten uit in de zin dat hij een zeer doorkneed en bekwaam politicus is. Die zien ze hier aan het werk.

Het is de linkerflank van de partij die grote zorgen heeft. Ze zijn bang dat die veel te rechtse Verhagen veel te graag wil regeren met de PVV. Ze vrezen dat hij daarvoor zelfs grondwaarden als de vrijheid van godsdienst zal verkwanselen. En ze voelen zich met die klachten door de partijtop te weinig gehoord.

En dus heeft Bleker zichzelf opgeworpen als degene die hen begrijpt, naar ze luistert en hun zorgen vertolkt. Zo kennen zijn vrienden Henk Bleker, zo doet hij het al dertig jaar: luisteren, serieus nemen, masseren, oplossingen zoeken en zaken voor elkaar krijgen.

Maar die bezorgde meneer op de tv is helemaal níet de echte Henk Bleker, weten zijn vrienden, in de zin dat Bleker zelf helemaal geen bezorgd type is. En zeker niet over Wilders. Blekers plaats is aan de rechterzijde van de partij. Hij staat op zeer goede voet, zowel persoonlijk als inhoudelijk, met vertegenwoordigers van de rechtervleugel van de fractie, zoals Ger Koopmans en streekgenoot Joop Atsma. En met de huidige interim-fractieleider Maxime Verhagen is hij dikke maatjes.

Marc Calon werkte in Groningen tien jaar succesvol met Bleker samen, hij als gedeputeerde voor de PvdA en Bleker als CDA-gedeputeerde. Calon, zelf nu voorzitter van corporatiekoepel Aedes, geniet van Blekers televisieoptredens als partijvoorzitter: ‘Henk is een enorm bedreven politicus en dat zíe je. Heel sensitief. Hij voelt aan wat er in de partij leeft en speelt er een constructieve rol in. Heel ambachtelijk.’

Welsh pony’s


Bleker zou weleens precies de juiste man op de juiste plaats kunnen blijken, in deze turbulente periode. Op het laatste CDA-partijcongres viel hij al op. Het was enkele weken voor de verkiezingen en de sfeer was, zeker voor CDA-begrippen, geprikkeld. De peilingen waren dramatisch. Het programma telde voorstellen die de achterban onwelgevallig waren, zoals het opheffen van de waterschappen.

De irritatie jegens de partijtop was voelbaar. Mensen waren vastbesloten om zich niet te laten koeioneren. Halverwege de dag deed het bestuur een ordevoorstel dat de leden in het verkeerde keelgat schoot. Hier en daar steeg luid gemopper op.

Bleker, die de dag presenteerde, reageerde meteen. ‘Wilt u het anders? Dan doen we het toch anders? Zonder overleg met het bestuur werd de volgorde omgegooid. De boodschap was duidelijk: U bent de baas, wij spelen hier geen spelletjes. De even opspelende argwaan vervloog onmiddellijk.

Bleker was toen nog gewaardeerd bestuurslid en partijsecretaris. Hij was op zijn 57ste bij het landelijke CDA wat aan het uitdrijven, na bijna negen jaar trouwe dienst. Hij had te kennen gegeven dat hij graag meer tijd wilde besteden aan zijn paardjes (Bleker fokt Welsh pony’s op zijn boerderij in Vlagtwedde in Oost-Groningen) en zijn nieuwe baan als directeur van RTV Noord. Dit najaar zou hij terugtreden uit het bestuur.

Maar het liep anders. Het verlies van het CDA was nog veel groter dan verwacht, voorzitter Van Heeswijk stapte op en opeens zat op 10 juni iedereen naar Bleker te kijken.

Honderduit


De eerste kennismaking met Bleker als partijvoorzitter, voor een vraaggesprek met de Volkskrant in Madurodam, maakte al meteen duidelijk dat hier niet zomaar iemand uit de mal van de partij kwam stappen.

Het CDA is in Den Haag strak georganiseerd. Er zijn procedures voor omgang met de pers, er is een partijlijn waar iedereen zich aan heeft te houden, de leiding en de afdeling communicatie houden graag het overzicht over wat er allemaal gebeurt en te verwachten is. Aan gesprekken kleven vaak voorwaarden van inzage voor publicatie. Liefst zit er bij gevoelige onderwerpen een voorlichter bij, die soms niet schroomt zich met het gesprek te bemoeien.

Bleker deed dat anders. Hij maakte stante pede een afspraak toen daar bij een toevallige ontmoeting op straat om gevraagd werd, verscheen alleen, praatte honderduit en stelde voor- noch achteraf ook maar een enkele voorwaarde. Zijn e-mailadres wist hij niet uit zijn hoofd, dus het verhaal opsturen werd niks. ‘Jongens’, zei hij tegen de verslaggevers, van wie er een overigens duidelijk vrouw was, ‘ik werk liever vanuit vertrouwen. Ik vertrouw jullie. Als dat niet blijkt te kunnen, is het meteen over.’ Hij praat gelukkig nog steeds honderduit.

Bij die bewuste afspraak verscheen Bleker overigens te laat. Hij kwam direct uit Groningen en zou aan het einde van de dag onmiddellijk weer naar het noorden rijden. Hij had niks met Den Haag, zei hij. In Groningen was het leven namelijk veel leuker en echter.

Boven een biertje


Het is allemaal deel van een beeld van zichzelf dat Bleker graag cultiveert: onthecht, geen ambities, nonchalant. Een deel is zeker authentiek. Kennissen uit zijn Groningse tijd verzekeren dat hij nog nooit voor een afspraak op tijd is gekomen.

Maar de nonchalance zet hij weleens dik aan. Daar kunnen soms vraagtekens bij worden gezet, met in het achterhoofd een zeer succesvolle politieke carrière die drie decennia omspant..

Toen half juni zo veel wantrouwen tegen de koers van Maxime Verhagen ontstond dat in het hoofdbestuur stemmen opgingen om hem min of meer onder curatele te stellen, intervenieerde Bleker. Hij maakte bekend dat het CDA-congres voortaan het laatste woord zou krijgen over welk onderhandelingsakkoord dan ook.

Had hijzelf bedacht, zei hij desgevraagd, boven een biertje. Hij had wat rond gebeld, het besluit genomen en toen Verhagen op de hoogte gesteld. De boodschap was meteen duidelijk: die Verhagen heeft voortaan een tegenspeler om rekening mee te houden.

Het verhaal deed het goed. Het mooiste was: Verhagen bevestigde het ook nog. De man die als geen ander de kunst verstaat om overal omheen te praten, gaf in dit geval deemoedig toe dat dit besluit hem eenvoudigweg was medegedeeld.

Hier past, achteraf, een kwaadsappige bijgedachte. De ingreep van Bleker deed half juni in een klap alle argwaan verdwijnen en Verhagen kreeg weer ruimte. Alstwee oude rotten het zo bedacht hadden, hadden ze het niet effectiever kunnen uitvoeren.

Waarnemend CDA-partijvoorzitter Henk Bleker staat dinsdag de pers te woord in Den Haag (ANP)
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.