Professionalisering bittere noodzaak

Drie dagen na het wereldkampioenschap in Montreal belde een snipverkouden Bep Vriend op. Teleurgesteld over het zwakke presteren van de Nederlandse vrouwen klaagde de wereldkampioene van 1994 en 2000 over de condities in Canada maar schuwde de zelfkritiek niet....

Van de Nederlandse afvaardiging was de laatste zestien voor team Maas het eindstation; de vrouwen gingen in de halve finale ten onder. In het WK voor paren kwamen vier Nederlandse koppels in de finale. Drie vrouwenparen bereikten de eindstrijd van het WK. Niet slecht maar allerminst opzienbarend.

Gert Jan Paulissen en Bart Nab bleven het langst op de been met na drie finale-zittingen goed uitzicht op de top-drie. In de vierde zitting kwamen Paulissen/Nab achter elkaar praktisch uitgeschakelde landgenoten tegen. Een heuse broedermoord volgde die een einde maakte aan de laatste Nederlandse medaillekans.

Dit wereldtoernooi toonde eens te meer aan dat de nationale top in talent kan wedijveren met de wereldtop maar dat het gebrek aan ervaring ons in de slotfase van lange en slopende testen de das om doet. Een stimulans voor de Bestuurlijke Commissie Topbridge van de NBB om de kernploegen te professionaliseren.

Helemaal zonder succes bleef Nederland niet in Montreal. Het programma JACK, ontwikkeld door Hans Kuif, Martin Pattenier en Wim Heemskerk, won het WK voor computers.

Het verhaal rond de Pakistaanse maestro Zia Mahmood kende bijna een happy-end. Met de Amerikaanse Judy Radin struikelde hij in de laatste zitting van het WK voor gemengde paren. Tot een paar spellen voor het einde leek de sterkste speler van de wereld in het WK paren met Michael Rosenberg op weg naar de zo begeerde eerste wereldtitel. Het noodlot sloeg toe in de vorm van een verwoestende eindsprint van de Italianen Fantoni/Nunes, die met een neuslengte voorsprong het goud weggristen waarna Zia als schrale troost een dof gekleurde zilveren plak in ontvangst mocht nemen.

De Olympische gedachte ging op een laag pitje na de afwijzing door het IOC. Nu staat in 2004 gewoon weer een Bridge Olympiade op stapel, een vooruitzicht dat diegenen die de toetreding van bridge tot de Winterspelen maar een bizarre zaak vonden tot tevredenheid zal stemmen.

Om wereldkampioen te worden is het noodzakelijk de tegenpartij in de val te lokken. In diagram 1 legde Debby Rosenberg, met Karen McCallum (VS) uiteindelijk goed voor goud, west in de luren.

Zie diagram 1

west noord oost zuid

-- -- -- 1*

pas 2* 2SA dbl

3* 3* pas tl4*

pas pas pas --

Een biedverloop waarin oost, Bep Vriend, met 2SA de beide lage kleuren toonde en west met 3* voorkeur gaf voor klaveren. Noord probeerde met 3* een minimum aan te geven, ongeschikt om 3* tegen te spelen. Dit weerhield zuid er niet van de manche te bieden.

Het verlies van twee klaverenslagen en een zekere schoppenverliezer maakte 4* afhankelijk van de snit op *H. Zoals in het diagram te zien is, zit die kaart verkeerd en leek 4* onmaakbaar.

Rosenberg vond een duivelse speelwijze. West kwam tegen 4* uit met *7 voor de heer in de dummy, *V zat zeker bij oost. De leider stak over naar *A in zuid en speelde een kleine harten.

Een uiterst precaire situatie. Had zuid op een zeskaart harten zonder het aas geboden, en wel met *H, dan zat *A sec in oost en zou west door *H te spelen de twee troefslagen over elkaar laten vallen. Maar ja, met *A in zuid ging de downslag verloren als west een kleine harten bijspeelde.

Een lastig en vervelend probleem voor west, Marijke van der Pas, die het onwaarschijnlijk vond dat de leider de snit op *H opgaf en voor deze speelwijze koos. West zette een kleine harten en *V won de slag waarna zuid met een kleine harten naar het aas de inmiddels waardeloze *H ophaalde voor een volledige topscore.

Het gevolgde spelplan was gewaagd en geïnspireerd maar niet zonder reden. Oost kwam er met een tweekleurenspel (*+*) in en heeft vrijwel zeker een singleton harten. Dit maakte de kans op *H in west drie tegen een.

Bertens/Bakkeren speelden lang een belangrijke rol in het wk-paren. Als derde gingen zij de finale in waarin de tank, na twaalf dagen bridge, helaas leeg was. In diagram 2 pikte Ton Bakkeren wel even een top mee.

Zie diagram 2

west noord oost zuid

-- -- 1* 3*

pas pas pas --

Het preëmptieve 3* maakte in een klap een einde aan het bieden. Volgens Huub Bertens was dat verstandig; hij zat op het puntje van zijn stoel om elke actie van oost-west met een doublet af te straffen. West kwam tegen 3* uit met een kleine ruiten. De leider, Bakkeren, won de eerste slag met *A en troefde een ruiten. Klaveren naar het aas gevolgd door *V, *H, getroefd in zuid terwijl bij west *B viel. De leider stak na *H met een ingetroefde klaveren over naar de dummy en speelde de hoge *10 waar uit zuid de verliezende schoppen op wegging. West ging met schoppen van slag, getroefd door zuid die *H op tafel legde en tevreden bij west *V zag verschijnen. Hierna ging alleen een klaverenslag verloren en noteerde het Nederlandse paar +170 voor 58 van de 70 matchpoints.

Diagram 3 is een treffend voorbeeld van de manier waarop Zia Mahmood punten uit het luchtledige plukt.

Zie diagram 3

west noord oost zuid

-- 1SA pas 2*

pas 2* pas tlpas

dbl redbl pas 3*

pas pas dbl pas

pas pas -- --

Na de 1SA-opening transfereerde Zia met 2* naar harten. Een opmerkelijke aanpak. Weliswaar had zuid slechts een vierkaart harten maar hij wilde zo voorkomen dat oost-west gemakkelijk in de bieding konden komen. Dat mislukte omdat west met een informatiedoublet het bieden openhield. Noord redoubleerde om een maximale hand (binnen het raamwerk van de 15-17 punten) en een driekaart harten aan te geven. Of de pas van oost opgevat dient te worden om 2* tegen te spelen blijft onbekend. En het lot van 2* eveneens, omdat Zia er de voorkeur aan gaf naar de vijfkaart klaveren te vluchten. Oost kwam na 3* in de uitpas positie op de proppen met een vreemd doublet; je kunt met de oosthand onmogelijk vermoeden dat 3* een slecht contract is.

West kwam tegen 3*-gedoubleerd uit met een kleine troef en Zia zou zichzelf verloochenen als hij niet *A had gespeeld. Na het vallen van *H trok Zia troef, speelde ruiten naar de heer (*A nemen maakt niet uit, dan verdwijnt er een schoppen op *H) gevolgd door *10, de afgebakende snit op *B en de snit op *H. Elf slagen verder was Zia 1070 rijker.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden