Probeer Beyoncé maar eens op een weiland te krijgen

Stelling: de grote popvrouwen moeten spelen op onze festivals.

De festivalweide van Glastonbury in het Verenigd Koninkrijk. Beeld afp

Je kunt elk jaar met een genderbril op langs de programma's van de grote popfestivals gaan, en elk jaar zul je schrikken. Maar in 2017 is het wel erg treurig gesteld met de man-vrouwverhoudingen op de festivalweide. De popvrouwen? Waar staan die dan?

Ga met de vinger langs het programma van Pinkpop. De headliners: Green Day, Justin Bieber, Martin Garrix, Kings of Leon. Daaronder hangen nog meer mannen, een stuk of honderddertig. Tegen twaalf vrouwen, van Anne-Marie tot Birdy, de zangeres van My Baby en nog een handjevol. Echt waar. Down The Rabbit Hole, zelfde verhaal. Mannelijke headliners (Moderat, Fleet Foxes, Oscar and the Wolf, Nicolas Jaar) en een enkele vrouw wat verderop in het overzicht (Coely, Nao en, gelukkig, de geheel uit vrouwen bestaande band Warpaint).

Op Lowlands en Best Kept Secret is de verhouding iets meer in balans. Vooral bij de headliners ontbreken de vrouwen. Gelukkig heeft Lowlands Solange weten te strikken, en staat met The xx zomaar nóg een vrouw op het hoofdpodium. En Best Kept Secret heeft met Arcade Fire tenminste één vrouwelijk bandlid als afsluiter geprogrammeerd, maar toch is het ook daar een mannelijk geheel. Het is, kortom, een ongelukkig vrouwenjaar.

Dat was het Britse popfestival Glastonbury ook opgevallen. Een van de organisatoren van dat festival, Emily Eaves, riep haar festivalcollega's deze week op de verhoudingen wat rechter te trekken. 'De balans is zoek', zei Eaves voor de BBC-radio. Programmeurs moeten zich volgens haar bewuster zijn van de scheefgroei en extra hun best doen goede vrouwelijke acts te boeken. Maar, zo erkende Eaves: zelfs al doe je als festival je best, je hebt toch zomaar weer een mannenjaargang op de posters staan. Hoe kan dat ?

Het probleem ligt niet eens bij de festivals zelf. Je ziet aan de programmering dat die wel degelijk hun best hebben gedaan actuele vrouwen te boeken. Maar in de poule echt grote namen zijn de vrouwen schaars. Er toeren momenteel eigenlijk maar twee vrouwen die als hoofdact worden geprogrammeerd: PJ Harvey en Pink. Die heb je al uitentreuren mogen toejuichen, op elk denkbaar festival.

Als de categorie daar vlak onder (Florence and the Machine, Lorde, Lana del Rey) dan even niet in de aanbieding is, houdt het ineens op. En dat geeft dan een heel raar beeld, want de popmuziek wordt al jaren gedomineerd door supersterke vrouwen. Maar, en daar ligt de kern van het probleem: die zijn niet zo gecharmeerd van festivals in de modder, waar je je op profielbanden naartoe moet ploegen.

Madonna, Rihanna, Beyoncé, Adele, Taylor Swift en Katy Perry doen hun ding liever in een goed toegeruste concerthal, waar hun shows in volle glorie kunnen ontbranden. De inmiddels alweer oud-baas van Mojo, Wilbert Mutsaers, zei in een interview met de Volkskrant vorig jaar dat het een droom was bijvoorbeeld Beyoncé eens als afsluiter op Pinkpop te programmeren. De organisatie zou het best willen, het publiek ook wel, maar Beyoncé piekert er niet over. Die trekt in haar eentje wel zestigduizend man, en dan pakt ze graag uit met een megaproductie: zoek het lekker uit daar op je weiland.

De grootste uitdaging voor concertorganisatoren, boekers en bandmanagers: vrouwen als Rihanna ervan overtuigen dat het ook heel leuk kan zijn om de Alpha op Lowlands plat te spelen, desnoods met een afgeslankt dansprogramma, maar gewoon met een heel strakke band.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden