Prestige in Shanghai

Er heerst een nerveus/vrolijke stemming in de lobby van het conferentiecentrum van de gemeentelijke bibliotheek van Shanghai. Bouwmeesters en projectontwikkelaars hebben twee dagen lang hun ideeover de vorm van de wereldtentoonstelling van 2010 aan het gemeentebestuur mogen presenteren....

Rem Koolhaas loopt er rond. 'Die wil de stadsarchitect van het nieuwe China worden', grapt een andere aanwezige. De vertegenwoordiger van Ricardo Bofill doet zijn ronde. Het Chinees-Duits-Amerikaans-Nederlandse ploegje van Karel Aalbers maakt zich op voor de laatste formele presentatie.

'Het wordt Future Dome', weet Aalbers. De enige echte concurrent, de Bloemenbrug van de Fransen, is eigenlijk al afgeschreven. Gisteren heeft zijn groep het nog eens doorgenomen met de contacten bij the powers that be in Shanghai. Een generaal, een 'hoge ome' van de veiligheidsdienst, de onderchef van de planningscommissie. 'Het is honderd procent zeker', weet Aalbers.

Vijf kilometer verderop aan gene zijde van de Huangpu, de rivier die langs het stadscentrum van Shanghai loopt, ligt het terrein waar de piramide zal verrijzen. Het is een hoek van het nieuwe stadsdeel Pudong, de wijk die volgens de Chinese regering voorbestemd is het Manhattan van Azie worden. Vijftien jaar geleden was het nog drassig land met kleine akkertjes, nu staat er een zich gestaag uitbreidende trits wolkenkrabbers. Gebouwen die zijn ontworpen om te imponeren, zoals de Jin Maotoren en de Oosterse Parel-tvtoren. De dome moet de kroon worden op de kop van de draak, zoals de bijnaam van Shanghai luidt.

Op de plek waar het gevaarte moet komen, zijn wat oude scheepswerven en woningen. Mannen met handkarren zeulen vrachtjes over de straat, vrouwen op fietsen gaan naar de buurtwinkels. Stalletjes op de stoep verkopen vers gestoomde en gebakken Shanghainese hapjes aan de scheepsarbeiders. Over een jaar moeten ze allemaal verhuizen, om plaats te maken voor een van de grootste prestigeprojecten van het land.

Over vijf jaar en acht maanden moet de Dome klaar zijn. De kegel komt pal tegenover de oude Bund, de rivierboulevard met zijn klassieke bank- en handelskantoren uit begin vorige eeuw, toen Shanghai nog in handen was van koloniale machten. 'Een spiritueel teken voor land en volk', 'symbool van het nieuwe China', zoals Aalbers het aan de Chinezen hebben verkocht.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden