Nieuws Anne Faber

President hof verwerpt kritiek van vader Anne Faber op rechter

De president van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden neemt het vandaag in een verklaring op voor de bekritiseerde rechter Rinus Otte. Daarmee reageert de president op de open brief van Wim Faber, de vader van de in september vorig jaar vermoorde Anne Faber.

De president van het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden neemt het in een verklaring op voor de bekritiseerde, voormalige rechter Rinus Otte in de zaak rondom Anne Faber. Beeld ANP

In zijn open brief in de Volkskrant stelde Wim Faber afgelopen zaterdag dat de dood van zijn dochter het gevolg is van het ‘falen van de rechtsgang’. Het hof zou signalen over een psychische stoornis bij verdachte Michael P. hebben genegeerd en geen duidelijke motivering hebben gegeven over zijn strafvermindering in hoger beroep. Daarnaast vindt Faber dat het hof achterover leunde en dat de voorzitter van het hof, Rinus Otte, bevooroordeeld was over het opleggen van tbs. Hij vraagt zich af of de persoonlijke opvattingen van Otte, die eerder in het openbaar zei dat hij een ‘groeiende afkeer’ had van tbs en pleitte voor meer efficiëntie in de rechtspraak, meespeelden.

Veroordeling Michael P.

Verdachte Michael P. werd in 2011 veroordeeld voor de gruwelijke verkrachting van twee minderjarige meisjes. De rechtbank legde hem een maximumstraf van 16 jaar op, omdat ‘de samenleving zo lang mogelijk tegen verdachte moet worden beschermd’. Doordat het hof in het hoger beroep deze straf echter fors verlaagde en geen tbs oplegde, kon P. vorig jaar vrij rondlopen op straat. In die tijd zou hij de 25-jarige Anne Faber hebben verkracht, vermoord en begraven.

President Fred van der Winkel van het gerechtshof neemt het nu op voor Otte, die inmiddels in de landelijke leiding van het Openbaar Ministerie zit. Hij zegt dat het destijds onmogelijk was om verdachte Michael P. tbs op te leggen voor de verkrachtingen van de meisjes. Bovendien heeft het hof hem wel degelijk een ‘relatief hoge straf’ gegeven, vindt hij.

Uitleg rechters

Het is rechters niet toegestaan om zelf nadere uitleg te geven over een arrest, schrijft Van der Winkel: ‘Rechters spreken via hun beslissing en moeten er daarna verder over zwijgen.’ Toch zegt hij zich als president nu uit te willen spreken, omdat ‘de verwijten van de heer Faber de beslissingen in de individuele strafzaak uit 2012 overstijgen’.

‘Natuurlijk hebben rechters ook persoonlijke opvattingen’, schrijft hij. Maar een publicatie in een academisch debat ‘betekent daarom helemaal niet dat die rechter vervolgens vooringenomen is in zaken. (…) Bovendien zullen ook de collega’s in een meervoudige strafkamer daarop toezien.’ Van der Winkel schrijft graag een ‘persoonlijk gesprek’ met Wim Faber te willen.

Celstraf

Voor tbs moet een psychische stoornis worden vastgesteld, maar zowel P. als zijn omgeving werkten niet mee aan onderzoek door het Pieter Baan Centrum. Volgens Van der Winkel waren de andere signalen niet genoeg: ‘De ernst van de misdrijven en/of de manier waarop deze zijn gepleegd, zijn op zichzelf ontoereikend voor het opleggen van tbs.’ Hetzelfde, schrijft hij, ‘geldt voor het feit dat enkele medeverdachten hadden verklaard dat verdachte trots op zijn daden was.’ Daarna bleef alleen nog celstraf over.

De vraag waarom het hof de straf vervolgens fors verlaagde, beantwoordt de president niet. Maar, zo zegt hij, ‘in het licht van de landelijke oriëntatiepunten van strafrechters, het beperkte strafblad van de veroordeelde en zijn leeftijd van 20 jaar, was echter ook de 12 jaar gevangenisstraf van het gerechtshof een relatief hoge straf.’

Reactie Wim Faber

Wim Faber, de vader van Anne, zegt dat de reactie van de president van het hof voor hem ‘niet bijzonder bevredigend’ is. Ook is hij niet anders over de zaak gaan denken. ‘Mijn ongenoegen is niet zozeer dat er geen tbs is opgelegd- al heb ik de overtuiging dat het had gekund bij een actieve houding – maar dat men zich niet of nauwelijks heeft ingespannen, terwijl er zoveel signalen waren die zeer verontrustend waren.’

Bovendien was er sprake van een hoog recidiverisico, aldus Faber. ‘Met andere woorden: men wist dat er een grote kans bestond dat de man zich in de toekomst zou kunnen vergrijpen aan iemand als Anne, wanneer hij de kans zou krijgen. Ik hoef waarschijnlijk niet uit te leggen dat ik die gedachte ondraaglijk vind.’

Verder zegt hij: ‘Ik vind het moeilijk te begrijpen dat Otte niet vooringenomen is wanneer hij in een academisch debat zegt er een voorstander van te zijn om minder vaak tbs op te leggen.’ Wim Faber zegt dat hij met president Van der Winkel in gesprek zal gaan.

Lees hier integraal de brief van Wim Faber:

Geachte heer Van der Winkel,

Dank u voor uw reactie, dat waardeer ik zeer. Ik begrijp wat u zegt dat rechters spreken via hun beslissing en daarna moeten zwijgen. Ook begrijp ik dat er hier sprake is van een meervoudige strafkamer en dat het onterecht zou zijn om naar één iemand te wijzen. Ik vind dan ook dat in deze zaak de meervoudige strafkamer en ook de advocaat-generaal hebben gefaald. Hierop spreek ik de heer Otte in zijn rol als voorzitter aan.

Mijn ongenoegen is niet zozeer dat er geen tbs is opgelegd, zoals u schrijft - al heb ik de overtuiging dat het had gekund bij een actieve houding – maar dat men zich niet of nauwelijks heeft ingespannen, terwijl er zoveel signalen waren die zeer verontrustend waren. Twee belangrijke taken in het strafrecht zijn het voorkomen van herhaling en het beschermen van de samenleving. Diverse studies laten zien dat de kans op recidive na een tbs-behandeling lager is. Als je een taak hebt moet je die uitvoeren of je er naar mijn mening tenminste voor inspannen. Bovendien was er vastgesteld dat er sprake was van een hoog recidiverisico. Met andere woorden: men wist dat er een grote kans bestond dat de man zich in de toekomst zou kunnen vergrijpen aan iemand als Anne, wanneer hij de kans zou krijgen. Ik hoef u waarschijnlijk niet uit te leggen dat ik die gedachte ondraaglijk vind.

Maar het wordt voor mij persoonlijker. Ik ben geen jurist, maar ik vind het moeilijk te begrijpen dat de heer Otte niet vooringenomen is wanneer hij in een academisch debat zegt er voorstander van te zijn om minder vaak tbs op te leggen en dat hij wanneer hij recht spreekt verantwoordelijk is voor de uitvoering hiervan. Daar komt nog bij dat hij in datzelfde debat er blijk van geeft rapporten van gedragsdeskundigen niet of nauwelijks serieus te nemen. ‘Wie zes rapporteurs naast elkaar plaatst en hun verschillende rapportages beziet, krijgt een indruk van grote verdeeldheid. We moeten durven vaststellen dat het toerekenen en het vertalen van schuld in een passende sanctie is voorbehouden aan de rechter en niet aan de deskundige met zijn particuliere mening’. Op mij komt deze visie over als de visie van iemand die de rapportage van de reclassering uit 2012, waarin gedragsdeskundigen vaststellen dat er sprake is van een hoog recidiverisico, niet of nauwelijks serieus neemt, of tenminste niet naar waarde schat. En als dat niet zo is, dan heeft hij alle schijn tegen. Kunt u me uitleggen hoe zo iemand rechter kan zijn zonder een vooringenomen mening te hebben over tbs? Hierop spreek ik de heer Otte in persoon aan.

Ik vrees dat, hoe goed bedoeld dan ook, uw reactie voor mij niet bijzonder bevredigend is. Evenmin ben ik nu anders over deze zaak gaan denken. Wel maak ik graag gebruik van uw aanbod om een persoonlijk gesprek te hebben.

Hoogachtend,

Wim Faber

Wim Faber, de vader van de in september vorig jaar vermoorde Anne Faber, vindt dat zijn dochters dood het gevolg is van het ‘falen van de rechtsgang’. In een open brief vandaag in de Volkskrant, die hij schreef na eigen onderzoek, roept hij de voorzitter van het gerechtshof ter verantwoording. Het hof zou signalen over een psychische stoornis bij verdachte Michael P. hebben genegeerd en geen duidelijke motivering hebben gegeven over zijn strafvermindering in hoger beroep.

LEES HET INTERVIEW MET WIM FABER: ‘IK ZOEK DE PIJN OP DIE ANNE HEEFT ERVAREN’

De vader van de verkrachte en vermoorde Anne Faber praat voor het eerst over zijn zoektocht, over de verwoesting en over de raadsheer die hij – naast de dader – verantwoordelijk houdt voor de dood van zijn dochter.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden