'President Erdogan is een gevaar voor de wereld'

De ingezonden brieven van zaterdag 16 april.

Turkse president Erdogan. Beeld afp

Onze grote leider Erdogan

Ik las Arnon Grunbergs Voetnoot over onze grote leider Erdowie, Erdowo, Erdogan (Voorpagina, 15 april). Ik kan het niet hartgrondiger eens zijn met Grunberg. Kom maar op met die miljoenen vluchtelingen in Europa. Alles beter dan Recep Tayyip Erdogan.

President Erdogan is een gevaar voor de wereld met zijn dictatoriale heerschappij vermomd onder een bloederig sausje zogenaamde democratie. Hij is ooit zelf in de gevangenis beland vanwege een gedicht dat hij voorlas in 1997.

Nu gooit hij anderen het gevang in om net zulke onschuldige zaken. Ik begrijp niet hoe hij zo heeft kunnen veranderen. Hij jaagt me angst aan.

Melek Dogan, Landsmeer

Liever vluchtelingen

Ik ben het zo eens met Arnon Grunberg in zijn Voetnoot van 15 april, waarin hij schrijft: 'liever miljoenen vluchtelingen in de EU dan één Erdogan in Turkije'. We zijn al op een hellend vlak terechtgekomen door niets te doen aan de annexatie van de Krim door Poetin, en we vinden het stiekem best als Assad aan de macht blijft, als hij IS maar vernietigt.

Waar blijven onze principes?

Henk Penseel, Naarden

Schaf huiswerk af

Een van de oorzaken van verschillen in onderwijsloopbaan tussen kinderen van hoogopgeleiden en laagopgeleiden (Ten eerste, 13 april, Commentaar, 14 april) is het huiswerk. Profijt van dat huiswerk hebben uiteraard zij die ouders hebben die hen stimuleren, een rustige omgeving bieden en hen kunnen helpen. Hoogopgeleide ouders dus.

Bij laagopgeleide ouders zal dat minder het geval zijn. Wil je dat verschil wegnemen, dan kun je dus met een verbod op huiswerk beginnen.

Het moet op school gebeuren.

Frans Krips, oud-leraar wiskunde, Paterswolde

Beeld anp

Lekker motiverend

Ik was de op een na beste van de lagere school (1960); de beste negen zouden naar het gymnasium gaan. Er kwam een pater van het Canisius College (Nijmegen) bij mijn ouders langs om te vertellen dat gezien het beroep van mijn vader (stoomlocomotief-machinist bij de NS) het gymnasium toch niet geschikt voor mij was. Dag studiemotivatie.

Na tien jaar toch het staatsexamen hbs gedaan en wat later alsnog een bul gehaald aan de Katholieke Universiteit Nijmegen. Het is kennelijk niet veranderd: de inschatting van het niveau van het middelbaar onderwijs op basis van de sociale positie van de ouders, eerder dan op basis van de intellectuele capaciteiten van een kind. Toen al niet en nu dus nog niet.

Willem Heijster, militair psycholoog b.d., Breda

Het klimrek

Het gaat bij scholing toch om de plek in onze maatschappij waar je uiteindelijk na al dat onderwijs terecht kan komen. Op mijn school nodigen we ouders van nieuwe brugklasleerlingen uit om hen voor te lichten over de mogelijkheden binnen het voortgezet middelbaar- en hoger (beroeps)onderwijs. We noemen en presenteren dat als het klimrek (je kunt omhoog). Een vast verzoek aan de ouders is om elkaar deelgenoot te maken van het omslagpunt dat ze kunnen aanwijzen waarna het met hun carrière bergopwaarts ging.

We zien dat veel ouders (met name vaders!) die in het onderwijs laag zijn begonnen, op een bepaald moment - soms zelfs pas in hun werk - de weg omhoog zijn gegaan. Ze waren nog niet echt rijp voor school en zijn nu tóch maatschappelijk geslaagd door het volgen van scholing en het tonen van ambitie in het maatschappelijk verkeer.

Een tip als docent wil ik laag- én hoogopgeleiden wel nog geven: iedereen die sociale vaardigheden ontwikkelt, komt later goed terecht.

Nicky Selen, Zaandam

Tip voor Johan Derksen

Ik ben geschrokken van de woorden die Johan Derksen uitsprak over de problemen met Marokkanen op de Nederlandse voetbalvelden. Daarom, voor Johan, een gratis tip. Ga op badminton. Dat heb ik ook met heel veel plezier gedaan en daar gebeurt echt nooit iets.

Matthijs Wind, Haarlem

Johan Derksen. Beeld anp

Voetbal brengt geluk

Deze week ergerde ik me aan de provocatieve uitspraken over Marokkanen en voetbal van Johan Derksen, en ik was blij dat er een genuanceerder artikel in de Volkskrant verscheen (Ten eerste, 14 april). Ik wil de problemen met Marokkaanse jongeren niet bagatelliseren, maar als begeleider van het grotendeels allochtone voetbalteam van mijn dochter en als conflicttransformatiespecialist vind ik dat we voetbal vooral moeten koesteren omdat het de sociale cohesie in onze samenleving bevordert.

Uit een onderzoek van onze organisatie Cross Cultural Bridges naar geluk van jongeren in Nederland en drie andere - niet-Europese - landen bleek dat voetbal in alle vier landen het meest werd genoemd als geluksbrenger.

We moeten als volwassenen oppassen dat we dat kindergeluk niet aantasten door onze polemische discussies over allochtonen en autochtonen.

Henkjan Laats, directeur Cross Cultural Bridges, Amsterdam

As verstrooien

Het verdriet op de meeste gezichten van de nabestaanden is even weg als ze de as van hun geliefde uitstrooien, (Uitgelicht, 13 april). En inderdaad is het een riskante onderneming wanneer de wind in de strooiersrichting blaast. Mijn vriend die met een P-3 Orion vloog en deze klus vaak op verzoek boven zee moest klaren, had, nadat een keer alles in het toestel werd geblazen, de beste oplossing voor alle betrokkenen: de urn afschieten met een lichtkogel. Een allerlaatste gang.

Nico Beentjes, Uitgeest

Omstanders en hulp

Margreet Vermeulen schreef over het promotieonderzoek van Ruud Hortensius naar het 'omstandereffect' in een situatie waarin een slachtoffer hulp nodig heeft (Ten eerste, 13 april). Hij heeft ontdekt dat de hoeveelheid hersenactiviteit in de motorcortex (indicatie dat het brein een hulpactie voorbereidt) het grootst is als er behalve de proefpersoon verder niemand op straat loopt.

Zijn conclusie is dat de 'hulpreflex' wordt geremd door de aanwezigheid van meer omstanders. En dat is geen keuze, daar kan niemand wat aan doen. Hij maakt de klassieke denkfout van het reductionisme, die Dick Swaab ook maakte: hij ontdekt iets in zijn onderzoeksgebied en verheft vervolgens die observaties tot een 'hogere' werkelijkheid dan onze alledaagse sociale wereld.

En daarmee onttrekt dat verschijnsel zich schijnbaar aan een moreel oordeel. Wij mensen zullen elkaar altijd in een sociale en morele context benaderen en beoordelen.

Het feit dat je dat gespiegeld ziet in de observaties van hersenpatronen, doet daar niets aan af. Je kunt elkaar nog steeds vertellen dat het geen manier is om iemand aan zijn lot over te laten.

Met zijn conclusie dat je mensen kunt trainen om in dit soort situaties meer verantwoordelijkheid te nemen en niet toe te geven aan de neiging tot terugtrekken in de anonimiteit, ben ik het helemaal eens.

Het maken van moreel verantwoorde keuzes en die te onderscheiden van al te menselijke maar minder wenselijke neigingen, is iets waarin je je kunt oefenen.

Maar daar had ik zijn onderzoek niet voor nodig.

Eric Cornelissen, Haarlem

Het ga je goed

Andere tijden, ik weet het, en ik misgun onze veteranen echt niets. Maar als ik lees dat het gemiddelde schadebedrag voor onze Libanonveteranen 100 duizend euro gaat bedragen (Ten eerste, 13 april), denk ik met mededogen en respect aan wijlen mijn vader.

Die, net als zoveel andere jongens van zijn leeftijd, na twee jaar dienstplicht plus twee jaar uitzending naar een koloniale oorlog in Indonesië met een militaire truck bij zijn geboortehuis werd afgezet.

Nazorg: honderd gulden plus een welgemeend 'het ga je goed, Ter Hofstede' van de chauffeur. Heel mooi dat Defensie nu schoon schip wil maken voor alle missies van voor 2007. Alleen jammer dat bijna alle Indië-veteranen al overleden zijn.

Rem ter Hofstede, Amstelveen

Nederlandse militairen vertrekken in 1979 naar Libanon in het kader van de Unifil-missie van de Verenigde Naties. Beeld Bert Verhoeff

Herdenken

Met het Lutherjaar 2017 in aantocht neemt het onbehagen toe over het antisemitisme van de man die 500 jaar geleden de Reformatie inluidde. Volgend jaar wordt 500 jaar Reformatie gevierd (Ten eerste, 14 april). In 1989 werd de Franse revolutie van 1789 herdacht. Herdacht, niet gevierd, omdat naast het goede zoveel leed was veroorzaakt.

Het lijkt mij juist als 500 jaar Reformatie wordt herdacht, niet gevierd, om dezelfde reden.

A. Lieberom, Baarn

Wegslepen doe je zo

Een van de rare verschijnselen waarop ProRail-topman Pier Eringa is gestuit, is dat ProRail geen kapotte treinen mag wegslepen (Uitgelicht, 11 april). Als een gestrande trein het spoor blokkeert, moet ProRail wachten op een bedrijf dat wel een vergunning heeft voor het spoor. ProRail is beheerder, geen vervoerder, en mag daarom niet het spoor op.

'Mensen kunnen mij heel goed uitleggen waarom dat is, maar ik vind het heel raar', zegt Eringa. Hij heeft zijn juridische afdeling aan het werk gezet om te kijken hoe dat kan worden aangepast.

De oplossing voor het niet mogen wegslepen van kapotte treinen lijkt me simpel: bied een deeltijdcontract aan aan een paar medewerkers van een vervoerder.

Deze deeltijders kunnen dan met hun andere pet op in het bezit van een vergunning een kapotte trein wegslepen. Daar hoeft geen dure jurist aan te pas te komen.

M. Carels, Amsterdam

Oervlees

Als aanvulling op het artikel 'Vijf gedurfde oerschotels' in Vonk van 9 april door Maarten Keulemans: ik herinner ik me een verhaal van mijn vader.

In het gebied Buisse Heide in West-Brabant leefde in de jaren twintig van de vorige eeuw een schaapherder die de gewoonte had zo nu en dan een dood schaap te begraven om er op een later tijdstip stukken van op te eten.

Prehistorische eetgewoontes kwamen dus nog tot in de twintigste eeuw voor.

Paul Dekker, Laren

Allemaal blanke mannen

Het is natuurlijk een vreemde en ondoorzichtige situatie, daar bij het college van gedeputeerde staten van Drenthe (Ten eerste, 11 april). Maar het échte drama is natuurlijk de totale eenvormigheid van dit college.

Wat zien we: vijf blanke mannen op de foto die nauwelijks één generatie omspannen, en dan hebben ze ook nog allemaal hetzelfde strakke pak aan. We weten inmiddels toch wel dat diversiteit goed is voor de kwaliteit en het draagvlak van bestuur?

Herman Berk, Amsterdam

Buitenaardse bollen

In Bosnië loopt een man rond, Dr. Osmanagic genaamd, die verklaart dat deze bollen tienduizend jaar voor Christus met buitenaardse technieken zijn vervaardigd (Ten eerste, 14 april).

Het wordt tijd dat Erich von Däniken, schrijver van Waren de goden kosmonauten en Profeet van het verleden (en bekend van zijn controversiële ideeën over buitenaardse invloed op menselijke cultuur, red.), weer eens in de pen klimt en met deze man gaat praten.

Dat moet een pracht boek worden: Mottenballen uit het verleden.

Peter Jongeneel, Amstelveen

Moeraki Boulders, Nieuw-Zeeland. Beeld CEN / Piramidasunca.ba

'Het nummer dat u probeert te bellen wordt niet herkend'

De vele 'werkzaamheden aan het spoor' bezorgen niet alleen reizigers veel overlast, ook de organisatie van een evenement kan er behoorlijk door worden gedupeerd. Ik ben zo'n organisator en las een aankondiging dat er in het weekend van vrijdag 13 tot 17 mei werkzaamheden zijn gepland aan het spoor tussen Amsterdam en Den Bosch. Dat is precies het weekend van ons festival, waarvoor de nabijheid van station Maarssen van wezenlijk belang is.

Op de NS-site Reisinformatie probeerde ik erachter te komen wat dit zou betekenen: helemaal geen treinen, een beperkte dienstregeling? En in hoeverre was station Utrecht nog bereikbaar? De site gaf de mededeling dat die informatie nog niet beschikbaar was, ik moest het tien dagen van tevoren nog eens proberen. Uiteraard willen wij als organisatie eerder weten waar we aan toe zijn. Op internet vond ik twee nummers van de klantenservice: NS Zakelijk (030-3001111) en NS Consumenten (030-7515155). Ik probeerde eerst NS Zakelijk, maar in het gegeven keuzemenu kon ik mijn vraag niet kwijt. Ik belde toen NS Consumenten en koos voor menu 5: 'overige vragen'. Het was toen 11.05 uur.

Om 11.14 uur kreeg ik iemand aan de lijn, die me echter naar NS Reisinformatie verwees (0900-9292, 70 ct. per minuut). Daar werd mij eerst gevraagd of ik aan een klanttevredenheidsonderzoek wilde meedoen. Toen ik 'nee' had ingetoetst, kreeg ik vrij snel verbinding met een mevrouw, die mij precies voorlas wat ik zelf ook al op internet had gevonden. Ik vroeg of ze mij een nummer kon geven van iemand die mijn vraag wel kon beantwoorden. Dat kon ze, en vriendelijk verwees ze me terug naar NS Consumenten.

Ik besloot daarop toch maar met NS Zakelijk contact op te nemen en gokte op optie 2 van het keuzemenu. De zakelijke beller wordt met meer egards behandeld, merkte ik. Naast de gebruikelijke mededelingen dat alle medewerkers in gesprek zijn, werd ik nu ook vergast op easylisteningmuziek. Na enige tijd kreeg ik een welwillende dame aan de lijn die het ging vragen aan een collega. Kort daarna antwoordde ze dat ze mij direct zou doorverbinden met iemand in Groningen. Inderdaad kreeg ik meteen iemand aan de lijn, een mannenstem dit keer: 'Het nummer dat u probeert te bellen wordt niet herkend.'

Dan maar weer terug naar NS Zakelijk. Ditmaal duurde het wat langer voor ik contact kreeg, nu met een andere dame. Ik legde uit wat er was gebeurd en deze keer ging het doorverbinden welgoed. Het was inmiddels 11.40 uur.

Niet eens tot mijn verbazing kreeg ik toen weer de hele riedel te horen van de NS Consumenten. Ik besloot ditmaal niet te kiezen voor optie 5, maar optie 2 (stationsfaciliteiten). Na ongeveer 5 minuten kreeg ik weer een dame aan de lijn. Ik besloot de vraag maar zo kort en direct mogelijk te houden: 'Kunt u mij vertellen of er op zaterdag 14 mei treinen stoppen op station Maarssen?' Nee, dat kon zij niet. Maar ze kon mij wel een nummer geven van iemand die al die informatie wel had: 0900-9292.

Een nieuwe vraag of ik wilde meedoen met het klanttevredenheidsonderzoek wachtte ik niet meer af. Verpletterd gaf ik op.

Kees Volkers, Houten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden