Prediker van een nieuw geloof

'Carrièrecoach'. Dat vindt oud-profvoetballer Joop Korevaar een mooi woord voor zijn nieuwe werkzaamheden. Twintig jaar was hij als spelersbegeleider aan de vakbond VVCS verbonden, sinds kort is hij voor zichzelf begonnen....

HET KAN zomaar ineens over zijn met de carrière van de profvoetballer, zegt Joop Korevaar (51) en de oud-speler van ADO en FC Den Haag hoeft maar terug te grijpen op zijn eigen loopbaan. Ruim vijfhonderd wedstrijden speelde hij in het betaald voetbal en het einde was nog lang niet in zicht toen het op de training mis ging.

Knieband gescheurd, einde verhaal voor de vleugelverdediger die landelijk bekend stond als de voetballende Jehova-getuige.

'Ik was 31 en daar zit je dan. Gelukkig werkte ik altijd, naast het voetbal.' Nee, met het gevreesde zwarte gat heeft Korevaar geen ervaring. Naast zijn werk bij justitie vond hij bovendien een bijbaan bij de vakbond VVCS als spelersbegeleider. Niettemin, ineens geen voetbal meer. 'Spelers staan er veel te weinig bij stil dat het zo maar ineens over kan zijn.'

Het is een mallemolen, de betaaldvoetbalwereld. Langdurige arbeidscontracten zijn zeldzaam, topvoetballers kunnen zich financieel onafhankelijk voetballen, maar het wemelt van de voetballers voor wie zo'n zonnige toekomst niet is weggelegd. Als VVCS-spelersbegeleider heeft Korevaar zo vaak van doen gehad met radeloze voetballers.

'Het gevaar van verblind worden door je sportieve ambities ligt altijd op de loer. De voetbalwereld zit vol onzekerheden. Zo zit je op de bank en raak je helemaal uit beeld, zó is het voor een voetballer einde contract en zoek het maar uit. De toppers redden zich wel maar tegen veel jongens heb ik altijd gezegd: ga er wat bij studeren, ontwikkel je, denk aan de periode ná de sport.'

Voetballers bijstaan in hun carrièreplanning, Joop Korevaar erkent onmiddellijk dat die werkzaamheden de geur van ongebreidelde geldzucht en mistige praktijken oproepen. 'Het is een wereld die vaak negatief in het nieuws komt. Dat er een sfeer is ontstaan van dat het allemaal geldwolven zijn kan ik wel aanvoelen.'

Gênante vertoningen maakte hij mee als VVCS-spelersbegeleider. 'De jacht op talentvolle voetballers. Makelaars die steeds weer aan de deur staan en de ouders van een talentvol voetballertje proberen te verlokken met leningen. Dat soort werk.'

Ook de altijd als zo keurig te boek staande VVCS kwam zelf meermalen onder vuur te liggen toen bleek dat spelersbegeleiders er commerciële nevenactiviteiten op nahielden. Lang bleef Korevaar de vakbond trouw maar een aantal maanden geleden hield hij het voor gezien. Om vervolgens voor zichzelf te beginnen. 'In natrappen op de VVCS heb ik geen zin. Ik heb nog altijd een soort navelstrengverbinding met die club.'

Nog ziet Korevaar zichzelf als 16-jarige voetballertje uit Gouda het Haagse Zuiderpark binnenstappen om een contract als semi-prof te tekenen. 'Mijn vader was mijn begeleider'. Hij tekende een contract voor een paar tientjes per maand. Nu, ruim dertig jaar later, duizelt het hem ook wel eens voor de ogen als hij de bedragen ziet.

'Als speler kun je niet meer zonder professionele begeleiding bij contractbesprekingen. Hoe moet je nou je eigen marktwaarde bepalen? Tussen spelers van eenzelfde niveau kom je binnen eenzelfde club zo vaak hele rare salarisverschillen tegen. Spelers zelf praten daar onderling heus wel over. Dan staat de één onder de koude douche en de ander onder de warme.'

Het taalgebruik van de klassieke zaakwaarnemer zit er ook bij Joop Korevaar in (hij heeft het herhaaldelijk over 'spelers wegbrengen'), niettemin wenst hij niet met het merendeel van zijn beroepsgenoten vergeleken te worden. 'Dat werk van de snelle jongens die willen meedelen in een transfersom en even gauw een paar klappertjes maken, daar hebben wij helemaal niets mee.'

'Wij' staat voor twee nieuwe bedrijven (Global Sports Management en Fair Deal Sportsmanagement) waaraan Korevaar zich sinds kort heeft verbonden. Korevaar typeert zichzelf als 'carrièrecoach'. Hij wil zich vooral gaan richten op oudere spelers die nog een aantal jaren bij de topamateurs willen spelen of open staan ('en goed genoeg zijn') voor een avontuur in Japan.

'Japan is absoluut een groeimarkt', zegt hij. Ruim een half jaar geleden was hij in Japan bij Dido Havenaar, oud-keeper van FC Den Haag op bezoek. 'Dido is echt een vriend van me. Ooit belandde bij bij FC Den Haag op een zijspoor, raakte in de WW en wij dachten er toen aan om samen een sportzaak te beginnen. Maar hij is naar Japan vertrokken. Daar heeft hij nog een prachtige carrière gehad. Voetbal is enorm in ontwikkeling in Japan. Jonge voetballers zou ik het afraden maar voor geroutineerde voetballers die nog een paar jaar op niveau willen spelen is het een uitdaging.'

Nog in VVCS-dienst begeleidde Korevaar dertig voetballers. De meesten (onder wie Arthur Numan van Glasgow Rangers, Danny Hesp van NEC en Arjan van der Laan van FC Twente) zijn hem trouw gebleven. 'Met Arjan heb ik het wel eens over een Japans avontuur. Een dertiger, het einde komt in zicht, maar in Japan zou hij met zijn kwaliteiten en uitstraling heus wel aan een leuke club kunnen komen.'

Zoals in Nederland zelf veel amateurclubs baat kunnen hebben bij het aantrekken van oud-profs. 'Ik kom vaak bij amateurverenigingen en dan praat je ook veel met sponsors. In de sfeer van een combinatie werk/sport zijn er bij heel wat clubs mogelijkheden voor jongens die in het betaald voetbal buiten de boot dreigen te vallen. Daar moet je ook helemaal niet te min over doen. In het zaterdagvoetbal speel je vaak voor meer publiek dan in de eerste divisie.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.