Precisie bij aantikken levert Weertman goud op

Oeverloos drilde coach Wouda zijn pupil op het aantikken van de plaat. Het trainen op simpele zaken levert Ferry Weertman nu winst op.

Ferry Weertman in het water Beeld null
Ferry Weertman in het water

De zwemmer zat in een golfkarretje op de boulevard van de Copacabana en kreeg het nieuws te horen van zijn beste vriend die in Nederland tv keek. De coach ging op het stand op en neer in zijn emoties, toen de officiële uitslag van de 10 kilometer open water zwemmen maar uitbleef. De armen gingen pas omhoog toen het uitslagenbulletin in de olympische computers was verschenen.

Ferry Weertman en Marcel Wouda beleefden benauwde ogenblikken na de finish. Zwemmer Weertman is een kalme; coach Wouda is nerveuzer. Weertman lag dinsdag in het water en deed wat Wouda hem op het hart had gedrukt: goed aantikken. Het bleek het verschil tussen hem en de man die naast hem hetzelfde moest doen, de 36-jarige Griek Spiros Gianniotis.

De Griek, een zeezwemmer pur sang, sloeg mis, Weertman tikte raak. Beide zwemmers kregen dezelfde tijd, nadat Gianniotis aanvankelijk met 0,7 seconde voorsprong als eerste was geklasseerd. Maar de uitslag wordt bepaald door het aantikken op de plaat. Wie niet aantikt, wordt niet eens geklasseerd.

Wouda's cursus aantikken was een van de punten die hij voordurend onder de aandacht bracht van zijn Gooise topzwemmer. Hij maakte zelf een plaat van 30 bij 60 centimeter die hij aan een hengel hing. Het was nauwkeurig mikken, want misslaan, dat is met een stevige golf in zee zomaar gebeurd. 'Honderd euro bij de Praxis', gaf Wouda uit aan de laatste trainingstool.

Jong talent

In 2012 kreeg de ervaren coach een nieuwe, jonge afstandszwemmer in handen, de toen 19-jarige Ferry Weerman. Hij scoorde een jaar later al een fiks succes: zesde bij de WK in Barcelona. Een jaar later was de vlotte leerling Europees kampioen. In de Dahme bij Berlijn toonde hij zijn enorme borstkas en de sterke eindsprint. Weer een jaar later had hij, in Kazan, wereldkampioen kunnen worden, maar stelde hij zich tevreden met de tweede plaats. De wedstrijd was ook een olympische kwalificatie. Hij koos ervoor het veld niet naar de voeten van de Amerikaan Wilimovsky te zwemmen en zelf naar achteren te spoelen.

Dinsdag werd Weertman in leidende positie op de voeten getikt door diezelfde Wilimovsky. De gedachte dat hij solo zou kunnen aankomen, net als zijn ex Sharon van Rouwendaal een dag eerder, viel in het water. Hij moest zich richten op de eindsprint.

Het zijn de lessen van Wouda die door zijn hoofd gingen. Die leerde uit de jaren dat hij met Maarten van der Weijden, in 2008 de eerste olympisch kampioen open water, werkte dat hij op simpele zaken moet coachen. Het was voor Rio: wennen aan de golven, koud water, een mond vol zout en de stroming leren kennen.

Weertman toont zijn gouden plak Beeld null
Weertman toont zijn gouden plak

Tactiek voor Rio

Zwemmen in de oceaan bij Rio was een heel andere ervaring dan zwemmen op een roeibaan, zoals Van der Weijden in 2008 in Peking deed. De ervaring van Weertman werd bijgespijkerd. Vorig jaar augustus ging hij voor een testwedstrijd naar Rio en werd, wegens een amandelingreep en een vakantie, zesde. Hij keerde met Van Rouwendaal en sparringpartner Marcel Schouten in oktober nog een keer terug, om te bemerken dat bij hoge golven de richtinggevende flats aan de Avenida Atlantico niet te zien waren.

Een derde oversteek naar Rio, aangemoedigd door technisch directeur Joop Alberda, werd geschrapt. Het zou te veel energie verspillen. Er was ook angst ziek te worden in het smerige water, waarvoor zwemmers vooraf extra medicatie moesten nemen. De reis naar Rio verliep deze maand via Lissabon. Toen de Atlantische Oceaan van die kant beproefd was, was Weertman klaar voor het echte karwei.

Tactiek pakt uit

Hij voerde bijna naadloos uit wat zijn coach hem had opgedragen. Toen de Australiër Poort succesvol leek weg te zwemmen in de eerste 7 kilometer, kwam hij met lichte tegenzin uit zijn hok. Van positie 19, 10 en 15 was het door naar de eerste positie. De mogelijkheid van een solo-aankomst deed zich plotseling voor. Toen dat niet lukte, kwam de normale tactiek boven.

Het werd sprinten na de laatste boei, zes man naast elkaar. De sterke navigator Weertman gebruikte zijn ogen en benutte zijn enorme lange armen: 2.04 meter spanwijdte bij 1.86 lengte. Dat aangeboren voordeel betaalde zich maximaal uit. 'Olympisch kampioen', twitterde een zwemmer van 24 een uurtje later.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden