Powersound in de schuur

Jazzliefhebbers werden voor de 26ste keer, fietsend van kerk naar schuur, verblijd met mooie muziek op het Groningse platteland.

Enkele bakstenen, een stoeptegel, boomstam en wat blokken hout. Daarop balanceert het podium in de Frytumschuur, ergens tussen Den Ham en Niehove. We bereiken de plek middels een smal fietspaadje door de Groningse weilanden. Koeiengeblaat links, geitengemekker rechts. Op dat geïmproviseerde podium (houdt het gebroken baksteentje het?) knalt een gitaarsolo met een overdonderende rockvibe. Ook geïmproviseerd.


De ZomerJazzFietsTour, afgelopen weekeinde de 26ste editie, is niet alleen het inventiefste en sportiefste, maar vooral het leukste jazzfestival van Nederland. Na een proloog van twee concerten in het Grand Theatre in de stad Groningen begint op zaterdag het ware festijn op het platteland. De voorpret is al goed. Je kiest een mooie fietsroute uit tussen de schuren, fabrieken en kerken waar jazzbands ieder twee sets spelen op nauwgezette tijden. Een half uurtje tussen de kerk van Niehove en schuur Hans in Feewerd, redden we dat? Voor Corrie en de Grote Brokken trappen we wel even door.


Anders dan bij veel andere festivals proef je geen enkele commerciële intentie. De organisatie laat de streek deelnemen aan het feest. Roeien met de beschikbare riemen, zonder nonsens als winstbejag. Daardoor smaakt dat plakje cake in de kerk heerlijk, net als de zelfgemaakte pizzapunten en de verse appeltaart, verkocht door de plaatselijke bewoners.


Ook de muzikanten moeten kunnen omgaan met omgevingsfactoren. In de Frytum schuur tsjilpen de naar binnengevlogen zwaluwen vredige wijsjes. Een prachtig contrast met het Spinifex Quintet. De oneven ritmes in het mozaïek van stijlcitaten denderen met een enorme energie door de met een koeienlucht doordrongen ruimte. De math-metal-jazz-synergie schittert door strakke overgangen die op boeiende wijze verweven zijn met wilde solo's. Je ervaart het leunend tegen een hooibaal in het zand met een biertje in je hand. Even het hooi uit de broek schudden en je stapt weer op de fiets. Bezinnen in de frisse lucht, op weg naar een nieuw avontuur.


De muziek is zonder uitzondering van indrukwekkende kwaliteit. Gekozen is voor muzikanten met een open visie, vaak met een hang naar vrijere jazzvormen. Prachtig is het concert van het Noorse duo Ingebrigt Håker Flaten op contrabas en saxofonist Håkon Kornstad in de bomvolle hervormde kerk van Aduard. De twee beschikken over een ongekend groot palet aan technieken en geluiden. Noorse volkswijsjes, verkregen via oma Håker Flaten, zijn geëvolueerd naar eigen composities die zich onderscheiden door een bedwelmende sereniteit. Beiden bewegen zich tussen de melodieuze en percussieve mogelijkheden van hun instrument en maken gebruik van de fraaie akoestiek in de kerk.


Even later wordt een straat verderop een bankje drooggemaakt en naar binnengesleept in de omgebouwde scheppenfabriek. Fijn, want de primeur van het trio Tom Rainey (drums), Ingrid Laubrock (sax) en Wilbert de Joode (bas) is erg mooi, maar vergt veel concentratie van luisteraar en muzikant, en dus is een zitplekje gewenst. In de intense zoektocht van spannende klankexploraties ligt de focus op gezamenlijk iets creëren, wat leidt tot woedende uithalen van Laubrock en zinderende strijkpartijen van De Joode.


De kunst is tussen de regenpartijen door te fietsen, wat best gaat door de korte afstanden. Bovendien leiden onvoorziene omstandigheden tijdens concerten vaak tot iets opwindends. Zoals dikke regendruppels die kletteren op de golfplaten van schuur Dick: de combinatie met de powersound van het Zweeds-Noorse ensemble Atomic klinkt fantastisch.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden