PostNL Belgisch? Dat is goed voor iedereen

De ingezonden lezersbrieven van woensdag 9 november.

Beeld anp

Brief van de dag

Sinds de privatisering van de PTT lang geleden, ben ik in het bezit van een beperkt aantal aandelen PostNL. De Nederlandse staat wilde het bedrijf privatiseren en heeft in een aantal rondes haar totale aandelenbezit op de markt gebracht. In het vervolg moest de markt de postale diensten maar verzorgen. Die zou dat veel beter kunnen dan een staatsbedrijf (Ten eerste, 8 november). Nu wil Bpost PostNL hebben. De regering vindt dat geen goed idee. Maar waarom niet? De markt regelt het merendeel van de postdiensten, maar de overheid houdt een oogje in het zeil. Een fusie tussen PostNL en Bpost past daar prima in. De Belgische staat is dan slechts voor 40 procent aandeelhouder. Van een staatsbedrijf kan dan niet meer gesproken worden. Wel kan de staat via haar aandelenbelang invloed uitoefenen. En dat kan alleen maar ten gunste van de klanten en het personeel van PostNL uitpakken. Want het is bepaald geen prettig bedrijf: de meeste postbodes met vaste baan zijn vervangen door flexkrachten; de pakketbezorgers moeten hun eigen bestelauto meebrengen om in een zzp-verband pakjes te mogen bezorgen; de beloning voor de pakketbezorgers wordt verlaagd, zodra er meer pakjes bezorgd worden; de postkantoren bestaan amper nog of zijn vervangen door postpunten in winkels; die zaken zijn kort geleden overvallen door een eenzijdig opgelegde verlaging van de beloning met soms 40 procent. Daarom kan een overname door Bpost alleen maar een verbetering betekenen voor klanten, personeel en postpunten. Misschien dat de aandeelhouders van PostNL het koude, kapitalistische model willen handhaven. Ik niet: ik bied mijn aandelen direct aan Bpost aan.

R. Hoek, Rotterdam

Verfrissend

Erdal Balci schrijft een aangrijpende column in de Volkskrant van 8 november. Heel verfrissend, niet oordelend, wel een mening gevend. Hij weet het lot van de mensheid te verbinden met een individu, zijn opa. Daardoor wordt het verhaal zó geloofwaardig. Hartelijk dank.

Peter Zeisser, Alkmaar

Britse democratie

'Van oudsher kent het VK geen scheiding der machten', meldt Patrick van IJzendoorn ten onrechte in zijn bericht in de Volkskrant van 5 november. De hoogste rechter in Engeland is sinds 2009 de Supreme Court. Vóór 2009 waren dat de Law Lords, die inderdaad lid waren van het Hogerhuis, en in dat gebouw zelfs hun rechtspraak uitoefenden. Een feodaal overblijfsel, al gedroegen de Law Lords zich hoogst onafhankelijk.

Op aandringen van de Raad van Europa is dit afgeschaft, de scheiding der machten is ingevoerd. De zittende Law Lords werden in 2009 de eerste rechters in de Supreme Court. Zij mochten in de House of Lords blijven zitten, zij het zonder bevoegdheden. Nieuwe leden van de Supreme Court zitten niet meer in het Hogerhuis.

De drie leden van de High Court, dus niet van de Supreme Court, die oordeelden dat de regering niet zonder instemming van het parlement uit de EU kan stappen, zijn ook wel degelijk onafhankelijk. Dit vonnis van hen is, in een parlementaire democratie, staatsrechtelijk zuiver. Bij ons zou de regering een verdrag ook niet kunnen opzeggen zonder instemming der Kamers, referendum of geen referendum. Bij ons zouden overigens zittende ministers niet hebben kunnen meedoen aan de campagne voor een Brexit, terwijl de regering tegen Brexit was. Hoogst curieus.

En dan de Britten maar zeggen dat het Verenigd Koninkrijk de oudste democratie is. Wij doen het beter.

Erik Jurgens, emeritus hoogleraar staatsrecht, Amsterdam

Hans Warren en Picasso

De Dag in Dag uit-pagina van de Volkskrant kent de rubriek 'Dagboek'.

In de aflevering van maandag wordt een gedeelte uit Geheim Dagboek 1954-1955 van Hans Warren geciteerd waarin wordt gesuggereerd dat Hans Warren een ontmoeting heeft met Pablo Picasso. Het gaat hier echter om een fantasie of de weergave van een droom : een daadwerkelijke ontmoeting heeft nooit plaatsgevonden. Zeker in de oudere dagboeken van Warren duiken tussen de dagboekfragmenten dit soort weergaves, zonder verdere uitleg of commentaar op. Ze zijn een verrijking van zijn dagboeken, maar op deze manier weergegeven kunnen ze verwarring veroorzaken.

Thei Janssen, Kampen

Mysterieuze dood

In het Noord-Hollandse Graft zijn deze week twee hoogbejaarde dorpsbewoners dood in hun achtertuin gevonden (Ten eerste, 8 november). Volgens buurtbewoners zijn de twee uitgegleden toen ze hun tuinpoort op slot wilden doen. Maar hoe konden deze mensen uit de buurt weten dat het om een glijpartij ging? Waren ze erbij? En hoe konden ze in de achtertuin kijken terwijl de poort op slot zat? De politie houdt het op een noodlottig ongeval, maar misschien is het toch goed om een speurneus van het kaliber inspector Morse op deze zaak te zetten. Anders gaat ze de boeken in als 'het mysterie van Graft'.

Eric Baars, Haarlem

Musserts muur

De Brief van de dag van 7 november pleit voor het actief in herinnering houden van 'slechte plekken en monumenten uit onze historie'. Zo'n plek is de 'Muur van Mussert' op de Goudsberg in Lunteren. Die wordt weliswaar niet weggepoetst, maar staat wel te vervallen. En zal daardoor op termijn vanzelf verdwijnen. Maar misschien dat er toch voldoende politiek draagvlak kan ontstaan om, net als in Duitsland, ook beladen erfgoed in stand te houden. De huidige minister-president is tenslotte historicus.

Jan Kijlstra, Ede

Aan leesbril toe

U schrijft dat oudere bonobo's best wel een bril kunnen gebruiken bij het vlooien (Wetenschap, 8 november). Bedankt voor dit belangwekkende nieuws!

Tjeu Kessels, Maasbree

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden