Portugezen swingend en stug verdedigend naar finale

Rubriek Ruimte op links in de Volkskrant van dinsdag 10 mei

Objectiviteit bestaat niet, zeker niet in de voetbaljournalistiek. Na een wervelende bruiloft in Lissabon, die de emoties bij het recente trouwfeestje van een Brits stel in de nederige schaduw stelde, is het best een klus om uit talloze geschreven media-uitingen over de bekerfinale de waarheid te destilleren.


Welke ploeg beter was, Ajax of FC Twente, het valt zwaar om op afstand een conclusie te trekken als je niets hebt gezien. Het schijnt dat Twente een beter elftal was en dat Ajax misschien had moeten winnen op grond van de kansen. Of Ruiz een elleboogstoot uitdeelde, we weten het eigenlijk niet zeker. Hangt ervan af wie of wat je leest.
Alleen over het dramatische niveau van het verdedigen, daarover is iedereen het zo’n beetje eens. In Nederland kun je soms zomaar een doelpunt maken, zonder dat een tegenstander je al te veel in de weg legt.


Vandaar dat we ons verder concentreren op wat de eigen ogen hebben waargenomen: Sporting Portugal – Vitoria Setubal, op de late zondagavond in stadion José Alvalade, de prachtige, voor de gelegenheid met ruim 35 duizend toeschouwers gevulde arena aan de rand van het centrum in Lissabon.
We zitten op de familietribune, waar rustig observerende huisvaders hun gemoed langzaam laten vullen met ergernis, omdat hun Sporting maar geen opening vindt in de granieten defensie van Setubal.


We zijn met zijn drieën uit Nederland. Zo’n groot mens als onze voetbalvriend Bertil van 2,02 meter hebben ze niet veel in Portugal. Het volk in Alvalade kijkt naar de reus uit Nederland, terwijl ze voor zich op het veld onverwoestbare slopers kunnen zien, vooral die van Setubal. Verdedigers uit één stuk. Groot van hart. Mannen wier passie ontembaar is, die waar nodig de bal luk­raak de tribunes intrappen en zich geen moment druk maken om mooi uitverdedigen.
Nederland en Portugal willen in het clubvoetbal van Europa de beste van de rest zijn, na de grote landen Engeland, Spanje, Duitsland, Italië en Frankrijk. Nederland is rijker, maar Portugal heeft die wedstrijdmentaliteit en maakt handig gebruik van zijn koloniale verleden. Innige contacten met Zuid-Amerika en Afrika zorgen voor een voortdurende aanvoer van sterke spelers.


Setubal wint, met dank aan één geslaagde tegenaanval en ontelbare staaltjes stug en knap verdedigen. Setubal ontloopt degradatie en laat zich bejubelen door de fans. Sporting zal zich via de voorronde moeten kwalificeren voor de Europa League, het evenement dat binnenkort zijn finale van 2011 beleeft in Dublin, tussen FC Porto en Braga, inderdaad, beide uit Portugal.


Het ene elftal, FC Porto, is een van de swingendste en beste van Europa. Het andere is een defensieve machine die bijna nooit een doelpunt incasseert en af en toe een treffer maakt, genoeg om vaak te winnen. Hoe moeilijk objectiviteit in de voetbaljournalistiek ook is, met cijfers in handen en overtuigd door zo’n bonte avond in Alvalade is met zekerheid vast te stellen dat het bepaald geen toeval is, die Portugese finale.


Willem Vissers

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden