Portretten van de Griekse kiezers

We portretteren een aantal Griekse kiezers, die ieder voor een andere partij hebben gekozen.

Jongen zwaait met een Syriza vlag. Beeld ap

Anastasios Kokotos (66), stemt niet

Anastasios Kokotos heeft spijt van zijn stem bij de vorige verkiezingen. Hij is al twee jaar niet naar het theater geweest en zes maanden niet in een taverna. 'Ik dacht dat Nieuwe Democratie iets zou veranderen', zegt hij. 'Maar het hele systeem is verrot.'

De gepensioneerde verkoopmanager onderhoudt met zijn pensioen van 1.400 euro per maand het gezin van zijn dochter. Zij heeft wel een baan, maar haar man is tijdens de crisis ontslagen en ze hebben een kind. 'Alles is de afgelopen jaren erger geworden', zegt Kokotos. 'En er is geen enkele partij die daar verandering in kan brengen.'

Een voorbijlopende aanhanger van regeringspartij Nieuwe Democratie hoort de zestiger klagen en bemoeit zich met het gesprek. 'Iedereen klaagt', zegt hij. 'Maar zo slecht gaat het helemaal niet. Bijna alle Grieken hebben hun eigen huis.'

Kokotos haalt zijn schouders op. 'Wij Grieken hebben twee wereldoorlogen en een burgeroorlog meegemaakt. Ons huis is de enige zekerheid die we hebben. Als ik niet voor de crisis een huis voor mijn dochter had gekocht, had ik van mijn pensioen ook nog haar huur moeten betalen', zegt hij. 'Maar ook een huis geeft geen zekerheid.'

Beeld Dimitris Legakis

Vassilis Papachristos (47) en Eleni Papachristos (40) Stemmen To Potami, de Rivier

Het gaat niet om links of rechts, zegt Vassilis Papachristos (47). Bij de vorige verkiezingen stemde hij op een liberale partij, nu kiest hij voor de centrum-linkse partij die televisiejournalist Stavros Theodorakis heeft opgericht. 'Nieuwe mensen', zegt hij. 'Daar gaat het om.' Voor Papachristos is het ergste gedeelte van de crisis voorbij. Tussen 2011 en 2013 zat hij twee jaar thuis zonder werk. Zijn vrouw werkt ook niet. 'Gelukkig hebben we een eigen huis en hoeven we geen huur of hypotheek te betalen', zegt hij. '

Maar we hebben ook twee kinderen van 15 en 11.' Hij heeft nu een baan als verkoper van diensten vanuit een groot bedrijf. 'Ik verdien helaas lang niet hetzelfde', zucht hij. 'Voor mij is het belangrijkste dat Griekenland verandert en dat kan alleen met mensen die niet uit het politieke systeem komen', zegt Papachristos. 'Daarom stem ik op de Rivier.' Zijn vrouw Eleni stemt hetzelfde. 'Syriza is te radicaal voor mij', zegt ze. 'Ik vind het niet erg als ze winnen, maar ik hoop dat ze een coalitie vormen met de Rivier. Die kan ze dan een beetje naar het centrum trekken.'

Beeld Dimitris Legakis

Voula Kalkandi (65), stemt Nieuwe Democratie

'Ik vertrouw Alexis Tsipras niet', zegt Voula Kalkandi (65). Ze is net bij de informatietent geweest van de partij Nieuwe Democratie van de huidige premier Antonis Samaras. Kalkandi schudt haar hoofd. 'Ik ben bang dat het misgaat als Syriza wint', zegt ze. 'Tsipras kan geen stabiliteit garanderen. Eerst wilde hij uit de euro, nu zegt hij van niet, maar wat er gaat gebeuren kan ik niet overzien.'

Kalkandi is haar leven lang huisvrouw geweest en is weduwe. Onder Samaras is haar weduwenpensioen gedaald van 1.200 naar 700 euro per maand. Door de verhoogde huizenbelasting levert ze jaarlijks twee maanden pensioen in als belasting. 'Maar de hervormingen die Samaras heeft doorgevoerd, hadden al jaren geleden moeten gebeuren', zegt ze. 'En Samaras heeft stabiliteit teruggebracht. Ik heb nog niets in mijn leven hoeven veranderen door de crisis', zegt ze. 'Maar ik ben bang dat het straks wel gebeurt.' Voor het eerst in in haar leven stemt Kalkandi daarom op de conservatieven. 'Pasok is dit jaar te klein', zegt ze. 'Alleen Samaras heeft nog een kans om te winnen.'

Beeld Dimitris Legakis

Dionysis Souflis (35) en Olga Xynou (30), hij stemt Syriza, zij stemt niet

'Ik stem Syriza, omdat ik verandering wil zien', zegt Dionysis Souflis (35). Toen de crisis begon, raakte hij zijn baan kwijt als elektricien in de bouw. Sinds drie jaar werkt hij als buschauffeur. 'Ik ben blij dat ik weer een baan heb', zegt hij. 'Maar het probleem is geld. Ik werk veertig uur per week en krijg daar 500 euro per maand voor.' Kinderen heeft hij niet. 'Nog niet', zegt zijn vriendin Olga Xynou (30), met wie Souflis hand in hand door de winkelstraat van Athene loopt. 'Geld', zucht Souflis. Xynou knikt. 'Ik werk als arts en mijn salaris is van 1.200 euro naar 500 euro gezakt. Veel geld hebben we niet.'

Xynou wil ook op het radicaal-linkse Syriza van Alexis Tsipras stemmen, maar ze staat geregistreerd in haar geboorteplaats en die ligt ver van Athene. 'Vroeger reisden we veel', zegt haar vriend. 'Maar daar hebben we al jaren geen geld meer voor.' 'Wat we nodig hebben is echte verandering', zegt hij. 'Griekenland is jarenlang bestuurd door dezelfde families. Papandreou en Samaras, het is allemaal hetzelfde. Misschien lukt het Syriza ook niet om iets te veranderen, maar van de andere leiders weten we zeker dat ze het niet kunnen.'

Beeld Dimitris Legakis
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden